کتاب نماینده تام الاختیار

کتاب نماینده تام‌ الاختیار اثری است که با مصاحبه و تدوین سید حسین حسینی و بازنویسی ملیحه نیکبخت تهیه شده است. انتشارات مرکز کوثر این اثر را منتشر کرده است. این کتاب روایت زندگی و فعالیت‌های سید محمد امین طالب شهرستانی را در قالب خاطرات شفاهی و با تمرکز بر سال‌های حضور او در وزارت بهداری، به تصویر می‌کشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نماینده تام الاختیار

کتاب نماینده‌ی تام‌الاختیار (خاطرات شفاهی سید محمد امین طالب شهرستانی از ۱۷ سال کار جهادی در وزارت بهداری) در دسته‌ی خاطرات و تاریخ شفاهی قرار می‌گیرد و به‌عنوان یک ناداستان، زندگی و تجربیات سید محمد امین طالب شهرستانی را از دوران کودکی تا پایان ۱۷ سال فعالیت جهادی او در وزارت بهداری روایت می‌کند. این کتاب ساختاری روایی دارد و با محوریت گفت‌وگوهای مستقیم با راوی، سیر تاریخی زندگی او را دنبال می‌کند. روایت از تولد و خانواده آغاز می‌شود و به‌تدریج وارد سال‌های تحصیل، فعالیت‌های اجتماعی و سپس مسئولیت‌های اجرایی در وزارت بهداری می‌شود. 

بخش عمده‌ای از کتاب به دهه‌ی ۶۰ و شرایط خاص کشور در دوران جنگ تحمیلی و تحولات حوزه‌ی بهداشت و درمان اختصاص یافته است. سید حسین حسینی و ملیحه نیکبخت تلاش کرده‌اند لحن و اصطلاحات راوی را حفظ کنند و خاطرات را با کمترین دخل و تصرف به مخاطب منتقل کنند. این اثر نه‌تنها به فرازونشیب‌های شخصی و خانوادگی راوی می‌پردازد، بلکه تصویری از تحولات اجتماعی، سیاسی و مدیریتی ایران در سال‌های پس از انقلاب ارائه می‌دهد. در پایان کتاب نیز به‌طور مختصر به فعالیت‌های بعد از وزارتخانه اشاره شده است.

خلاصه کتاب نماینده تام الاختیار

کتاب نماینده‌ی تام‌الاختیار با روایت زندگی سید محمد امین طالب شهرستانی آغاز می‌شود؛ کودکی او در محله‌های قدیمی تهران، خانواده‌ای مذهبی و فرهنگی و تأثیر پدر و مادر بر شکل‌گیری شخصیتش. خاطرات دوران مدرسه، جابه‌جایی‌های مکرر به‌دلیل دغدغه‌ی پدر برای تحصیل بهتر فرزندان و فضای فرهنگی و مذهبی خانه، بخش مهمی از فصل‌های ابتدایی را تشکیل می‌دهد. با ورود به دوران نوجوانی و جوانی، علاقه به فعالیت‌های اجتماعی و مذهبی در او پررنگ‌تر می‌شود. شرکت در جلسات مذهبی، برگزاری مراسم روضه و فعالیت در مسجد محله، زمینه‌ساز ورود او به عرصه‌های بزرگ‌تر اجتماعی می‌شود. در سال‌های منتهی به انقلاب، شهرستانی به‌تدریج وارد فعالیت‌های سیاسی و انقلابی می‌شود و نقش فعالی در سازمان‌دهی محله و مسجد برای مقابله با حکومت پهلوی و ساواک ایفا می‌کند. 

پس از پیروزی انقلاب، مسیر زندگی او به‌سمت مسئولیت‌های اجرایی در حوزه‌ی بهداشت و درمان کشور تغییر می‌کند. ورود به وزارت بهداری، مشارکت در طرح‌های بزرگ ملی مانند ساخت بیمارستان‌ها و خانه‌های بهداشت، تلاش برای خودکفایی در تجهیزات پزشکی و مقابله با بحران‌های ناشی از جنگ و تحریم، از جمله محورهای اصلی خاطرات اوست. شهرستانی در این سال‌ها مسئولیت‌های متعددی را برعهده می‌گیرد و با روحیه‌ی جهادی، ایده‌های نو و تلاش شبانه‌روزی، نقش مهمی در تحول ساختار بهداشت و درمان کشور ایفا می‌کند. روایت کتاب، علاوه‌بر بیان موفقیت‌ها، به چالش‌ها، کمبودها و موانع پیش‌ رو نیز می‌پردازد و تصویری واقع‌گرایانه از مدیریت و جهاد در سال‌های دشوار پس از انقلاب ارائه می‌دهد.

چرا باید کتاب نماینده تام الاختیار را بخوانیم؟

مطالعه‌ی کتاب نماینده‌ی تام‌الاختیار فرصتی است برای آشنایی با تجربه‌های دست‌اول مدیریتی و جهادی در یکی از حساس‌ترین دوره‌های تاریخ معاصر ایران. این کتاب نه‌تنها خاطرات فردی راوی را بازگو می‌کند، بلکه به‌واسطه‌ی روایت جزئیات بحران‌ها، ابتکارات و تصمیم‌گیری‌های کلان در حوزه‌ی بهداشت و درمان، مخاطب را با پشت‌پرده‌ی تحولات این حوزه آشنا می‌سازد. آشنایی با چالش‌های مدیریتی، نقش جوانان انقلابی در ساختار اجرایی کشور و تلاش برای خودکفایی در شرایط جنگ و تحریم، از جمله دستاوردهای خواندن این اثر است؛ همچنین کتاب تصویری ملموس از زندگی اجتماعی و فرهنگی دهه‌های ۵۰ و ۶۰ ارائه می‌دهد که برای علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران جذاب خواهد بود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به تاریخ شفاهی، پژوهشگران حوزه‌ی مدیریت و بهداشت، دانشجویان رشته‌های علوم اجتماعی و پزشکی و کسانی که دغدغه‌ی شناخت تحولات اجتماعی و مدیریتی ایران پس از انقلاب را دارند، مناسب است؛ همچنین مطالعه‌ی این اثر به مدیران و فعالان حوزه‌ی سلامت و افرادی که به‌دنبال الگوهای جهادی و تجربه‌های مدیریتی در شرایط بحرانی هستند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب نماینده تام الاختیار

«دوست داشتم خانه‌ای را ببینم که در آن به دنیا آمده بودم. گاهی سر می‌زدم به محله قدیمی. هرچه باشد دو سال اول زندگی را آنجا گذرانده بودم؛ هرچند که چیزی از آن خانه به یادم نیاید. ۲۰ آذر ۱۳۳۵ کوچه باغ شریفی ایستگاه خرابات شهباز شهر تهران کمی بالاتر از میدان خراسان به دنیا آمدم. اسم محمد از آن اسم‌هایی است که همه اهل خانه و بزرگ‌ترها برای فرزند اول رویش توافق داشتند و شدم سید محمدامین. آن موقع مثل حالا نبود که ایستگاه خرابات جنوب شهر شده باشد. خیابان ایران که نزدیک خانه ما بود، مرکزیت تهران را داشت. خانواده‌های اصیل تهران حول‌وحوش میدان ژاله، خیابان ایران و بهارستان زندگی می‌کردند. بعدها که تهران قد کشید و بزرگ‌تر شد، ایستگاه خرابات جنوب تهران شد. دوساله بودم که پدرم خانه‌ای در سه‌راه چرم‌سازی، خیابان دلگشا، کوچه روشن خرید. بعدها برایم تعریف کردند که خانه را به قیمت ۱۲۰۰۰ تومان خریدند.»