کتاب سفارش های امام زمان (عج) به ما

کتاب سفارش‌ های امام زمان (عج) به ما نوشته مسلم احمدی بلوطکی توسط نشر یافته منتشر شده است. این کتاب به گردآوری دعاها، اذکار و دستورالعمل‌هایی پرداخته که از امام مهدی (عج) به شیعیان و علاقه‌مندان ایشان رسیده است. نویسنده تلاش کرده تا با جمع‌آوری روایت‌ها و سفارش‌های معتبر، راهنمایی‌هایی برای زندگی فردی و اجتماعی شیعیان در عصر غیبت ارائه دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سفارش های امام زمان (عج) به ما

کتاب سفارش‌های امام‌زمان (عج) به ما (دعا، ذکر و دستورالعمل‌های رسیده از گذشته تاکنون) در دسته‌‌ی کتاب‌های دینی قرار می‌گیرد و ساختاری روایی-تحلیلی دارد.این کتاب، اثری است که به بررسی توصیه‌ها، دعاها و دستورالعمل‌هایی می‌پردازد که به نقل از امام‌مهدی (عج) در طول تاریخ به شیعیان رسیده‌اند. نویسنده، مسلم احمدی بلوطکی، با استناد به منابع روایی و تاریخی، تلاش کرده است تا مجموعه‌ای از سفارش‌ها و کرامات منتسب به امام عصر (عج) را گردآوری کند. کتاب در دو فصل تنظیم شده است؛ فصل نخست به دعاها، اذکار و زیارات اختصاص دارد و فصل دوم به تذکرات، راهنمایی‌ها و دستورالعمل‌های اخلاقی و اجتماعی می‌پردازد. 

روایت‌هایی از تشرفات علما و افراد مختلف به محضر امام‌زمان (عج)، نقل کرامت‌ها و سفارش‌های عملی برای زندگی روزمره، بخش مهمی از محتوای کتاب حاضر را تشکیل می‌دهد. کتاب سفارش‌های امام‌زمان (عج) به ما نوشته‌ی مسلم احمدی بلوطکی، به بیان دعاها و ذکرها بسنده نکرده و به زمینه‌های تاریخی و اجتماعی سفارش‌ها نیز توجه داشته است. قالب کتاب بیشتر به‌صورت نقل روایت، تحلیل و گاه شعر است و در پایان هر بخش، اشعاری مرتبط با موضوع آمده است.

خلاصه کتاب سفارش های امام زمان (عج) به ما

مسلم احمدی بلوطکی در کتاب سفارش‌های امام‌زمان (عج) به ما، با گردآوری روایت‌ها و نقل‌قول‌هایی از منابع معتبر، به معرفی دعاها، اذکار و دستورالعمل‌هایی می‌پردازد که به امام‌مهدی (عج) نسبت داده شده‌اند. کتاب با مقدمه‌ای درباره‌ی اهمیت شناخت امام عصر (عج) برای شیعیان آغاز می‌شود و به این نکته اشاره دارد که شناخت امام نه‌تنها از طریق روایات، بلکه با بررسی رفتار، کرامات و سفارش‌های ایشان نیز ممکن است. در بخش‌های مختلف کتاب، نمونه‌هایی از تشرفات علما و افراد عادی به محضر امام‌زمان (عج) نقل شده است. این روایت‌ها اغلب با سفارش‌هایی همراه هستند؛ مانند توصیه به خواندن دعاهای خاص در زمان غیبت، تأکید بر تلاوت قرآن، زیارت امام‌حسین (ع)، احترام به والدین و سادات و عمل به دستورات شرعی.

برخی از این سفارش‌ها در قالب دعاهایی برای رفع گرفتاری، دفع بلا، یا نجات از خطرات آمده‌اند؛ همچنین نویسنده به تفاوت میان تشرف و مکاشفه اشاره کرده و توضیح داده است که دیدار با امام عصر (عج) همواره نشانه‌ی برتری معنوی فرد نیست و این توفیق بر اساس مصلحت الهی رخ می‌دهد. در بخش‌هایی از کتاب، داستان‌هایی از کرامات امام‌زمان (عج) و تأثیر دعاها و سفارش‌های ایشان در زندگی شیعیان آمده است. برای نمونه، نقل‌هایی از دیدار آیت‌الله مرعشی نجفی و ملا قاسم رشتی با امام عصر (عج) و سفارش‌هایی که در این دیدارها دریافت کرده‌اند، بخش مهمی از کتاب را تشکیل می‌دهد؛ همچنین به دعاهایی مانند دعای ندبه، دعای عبرات و دعاهای مخصوص برای رفع بلا و مشکلات اشاره شده است. در مجموع، کتاب تلاش دارد تا با ارائه‌ی این روایت‌ها و سفارش‌ها، راهنمایی‌هایی برای زندگی معنوی و اجتماعی شیعیان در عصر غیبت فراهم کند.

چرا باید کتاب سفارش های امام زمان (عج) به ما را بخوانیم؟

کتاب سفارش‌های امام‌زمان (عج) به ما با گردآوری روایت‌ها و سفارش‌های منتسب به امام‌مهدی (عج)، فرصتی فراهم می‌کند تا مخاطب با بخشی از میراث معنوی شیعه در زمینه‌ی دعا، ذکر و دستورالعمل‌های اخلاقی آشنا شود. مطالعه‌ی این اثر می‌تواند به درک بهتر جایگاه دعا و ارتباط معنوی با امام عصر (عج) کمک کند و راهکارهایی برای مواجهه با مشکلات فردی و اجتماعی در اختیار خواننده قرار دهد؛ همچنین آشنایی با تجربه‌های تشرف و سفارش‌های عملی امام‌زمان (عج) می‌تواند الهام‌بخش جست‌وجوی معنویت و تقویت ایمان باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب برای علاقه‌مندان به معارف شیعی، پژوهشگران حوزه‌ی مهدویت، کسانی که به‌دنبال شناخت بیشتر امام‌زمان (عج) و سفارش‌های ایشان هستند و افرادی که دغدغه‌ی تقویت ارتباط معنوی و عمل به توصیه‌های دینی دارند، مناسب است؛ همچنین این کتاب می‌تواند برای کسانی که در جست‌وجوی دعاها و دستورالعمل‌های معنوی برای رفع مشکلات و آرامش قلبی‌ هستند، مفید باشد.

بخشی از کتاب سفارش های امام زمان (عج) به ما

«در زمان طلبگی در نجف اشرف؛ شوق زیاد به دیدار امام زمان (عج) داشتم. با خودم عهد کردم که چهل شب چهارشنبه پیاده به مسجد سهله بروم تا حضرت را ببینم. این کار را کردم تا شب چهارشنبه‌ی ۳۵ یا ۳۶ ام فرا رسید. به طور اتفاقی در آن شب با تأخیر به راه افتادم. هوا ابری و بارانی بود. نزدیک مسجد سهله گودالی قرار داشت. هنگامی وارد گودال شدم، تاریکی همه جا را فرا گرفته بود. وحشت و ترس از دزد و راهزنان وجود مرا فرا گرفت، ناگهان از پشت سر صدای راه رفتن کسی به گوشم رسید و وحشت من بیشتر شد. برگشتم و عقب را نگاه کردم. سیّد عربی را با لباس صحرا نشینان دیدم (و جای تعجب است که در آن تاریکی چگونه سیّد بودن او را تشخیص دادم؛ اما در آن زمان به فکر نیفتادم و غافل بودم). او نزدیک من آمد و با زبان فصیح گفت: «یا سیّد‍! سلام علیکم». ترسم از بین رفت و آرامش پیدا کردم. با آن سیّد عرب شروع به صحبت نمودم و به راه رفتن ادامه دادیم. آن سیّد پرسید: «کجا می‌روید؟» گفتم: به مسجد سهله و به قصد دیدن امام زمان (عج). چند قدم که رفتیم به «مسجد زید بن صوحان» رسیدیم. آن مرد عرب گفت: «خوب است وارد مسجد شویم». هر کدام دو رکعت نماز و دعای پس از نماز را خواندیم. آن شخص عرب آن دعا را از حفظ می‌خواند و انگار تمام اجزا و ارکان مسجد با او آن دعا را می‌خواندند.»