کتاب شیرهای گرسنه، داستان های دلنشین از زندگی امام عسگری (ع)

کتاب شیرهای گرسنه، داستان های دلنشین از زندگی امام عسگری (ع) نوشته مسلم ناصری با تصویرگری اسماعیل چشرخ و ویراستاری سیداحمد میرزاده توسط انتشارات به‌نشر (آستان قدس رضوی) منتشر شده است. این کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه درباره‌ی زندگی و سیره‌ی امام حسن عسکری (ع)، امام یازدهم شیعیان، است که برای نوجوانان روایت شده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شیرهای گرسنه، داستان های دلنشین از زندگی امام عسگری (ع)

کتاب شیرهای گرسنه، داستان های دلنشین از زندگی امام عسگری (ع) مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که به گوشه‌ای از زندگی، رفتار و منش امام حسن عسکری (ع) پرداخته است. داستان‌ها در بستر تاریخی دوران عباسیان و فضای اجتماعی و سیاسی آن زمان شکل گرفته و تلاش کرده‌اند تا ابعاد مختلف شخصیت امام حسن عسکری (ع) را نشان دهند. داستان‌ها با الهام از منابع تاریخی به ماجراهایی همچون بخشندگی، شجاعت، مهربانی و مواجهه با ظلم و دشواری‌های دوران اشاره کرده‌اند. فضای کتاب، سامرا و بغداد قرون میانی را با جزئیات توصیف می‌کند و شخصیت‌هایی از مردم عادی تا درباریان و خلیفه را در کنار امام حسن عسکری (ع) به تصویر می‌کشد. این اثر در قالب داستان‌های کوتاه هم به وقایع مهم زندگی امام حسن عسکری (ع) و هم به روابط اجتماعی و خانوادگی او می‌پردازد و می‌کوشد مخاطب را با دغدغه‌ها و چالش‌های آن دوران آشنا کند.

خلاصه کتاب شیرهای گرسنه، داستان های دلنشین از زندگی امام عسگری (ع)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان‌های کتاب با روایت‌هایی از زندگی امام حسن عسکری (ع) آغاز می‌شوند؛ ازجمله ماجرای پیرمردی که با پسرش برای گرفتن کمک به خانه‌ی امام می‌رود و با بخشندگی و مهربانی او روبه‌رو می‌شود. در داستانی دیگر، ابراهیم که به‌دلیل ارتباط با امام تحت تعقیب قرار گرفته، با توصیه‌ی امام و پسر خردسالش از خطر نجات می‌یابد. روایت‌هایی از مواجهه‌ی امام با خلیفه و درباریان نیز وجود دارد؛ مانند ماجرای قاطر چموش که هیچ‌کس قادر به رام‌کردنش نیست، اما امام با آرامش و مهارت آن را رام می‌کند و تحسین همگان را برمی‌انگیزد. داستان‌هایی از فقر و نیازمندی مردم، بخشش امام به نیازمندان و حتی افشای فریبکاری برخی گدایان نیز در کتاب آمده است. یکی از داستان‌ها، ماجرای انداختن امام حسن عسکری (ع) در میان شیرهای گرسنه است که برخلاف انتظار، شیرها به او آسیبی نمی‌رسانند و با آرامش در کنار او می‌نشینند. کتاب حاضر همچنین به روزهای پایانی زندگی امام حسن عسکری (ع)، نگرانی یارانش و فضای پرتنش سامرا اشاره کرده است. در مجموع این داستان‌ها با تمرکز بر فضایل اخلاقی، صبر، شجاعت و مهربانی امام حسن عسکری (ع)، تصویری ملموس از او ارائه و مخاطب را با فضای اجتماعی و سیاسی آن دوران آشنا می‌کنند.

چرا باید کتاب شیرهای گرسنه، داستان های دلنشین از زندگی امام عسگری (ع) را خواند؟

کتاب شیرهای گرسنه، داستان‌های دلنشین از زندگی امام عسگری (ع) با روایت داستان‌هایی کوتاه و متنوع، زندگی امام حسن عسکری (ع) را به تصویر می‌کشد. مخاطب با خواندن این اثر نه‌تنها با وقایع تاریخی و اجتماعی دوران عباسیان آشنا می‌شود، بلکه با ویژگی‌های اخلاقی و انسانی امام حسن عسکری (ع) نیز ارتباط برقرار می‌کند. داستان‌ها برای نوجوانان قابل‌درک و خواندنی است و می‌تواند الهام‌بخش تأمل درباره‌ی مفاهیمی چون مهربانی، شجاعت و ایستادگی در برابر ظلم باشد.

خواندن کتاب شیرهای گرسنه، داستان های دلنشین از زندگی امام عسگری (ع) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای نوجوانانی که به داستان‌های مذهبی و تاریخی علاقه دارند، مناسب است. همچنین این مجموعه داستان کوتاه برای کسانی که می‌خواهند با زندگی امام حسن عسکری (ع) و فضای اجتماعی دوران عباسیان آشنا شوند، گزینه‌ی مناسبی است. والدین و مربیان نیز می‌توانند از این کتاب برای آشنایی فرزندان خود با مفاهیم اخلاقی و دینی بهره ببرند.

بخشی از کتاب شیرهای گرسنه، داستان های دلنشین از زندگی امام عسگری (ع)

«پیرمرد با حسرت به پسرناامیدش نگاهی کرد و گفت: «خدا را چه دیدی! می‌گویند با همه فرق دارد. شاید هم پدرش از پدر پیرم برایش گفته باشد.»

- من دیگر خجالت می‌کشم پدر! آشنایانمان ما را رانده‌اند. حالا برویم نزد یک غریبه که...

پیرمرد از پسرش خواست ساکت شود؛ ولی خودش هیچ چیزی نگفت. عصا در دستان استخوانی و لاغرش می‌لرزید. هرگز فکر نمی‌کرد روزهای پایان عمرش چنین ذلیل و درمانده شود. آخر عمری همان‌طور که از پا درآمده بود. طبیعت هم به خانواده‌اش سخت گرفته بود. خشک‌سالی و مرض به جان تنها نخلستانش افتاده بود و ملخ‌ها اندک غلات مزرعه‌اش را هم خورده بودند. بدبختی پی بدبختی. شبی هم گرگ بزهایش را دریده بود و چنین آواره و سرگردان دشت و بیابانش کرده بود. از شیب ملایم کنار رود دجله بالا می‌رفتند و آهسته به سامرا نزدیک می‌شدند.»