کتاب پیامبر (جلد دوم، از بعثت تا هجرت)

کتاب پیامبر (جلد دوم، از بعثت تا هجرت) نوشتهٔ زین العابدین رهنما است. انتشارات علمی و فرهنگی این کتاب را منتشر کرده است. نویسنده در این اثر بخشی از زندگی حضرت رسول اکرم (ص) را شرح داده است.

درباره کتاب پیامبر (جلد دوم، از بعثت تا هجرت)

زین العابدین رهنما در کتاب پیامبر (جلد دوم، از بعثت تا هجرت) بخشی از زندگی‌نامهٔ پیامبر اسلام را بیان کرده است این کتاب جلد دوم از مجموعه‌ای سه‌جلدی است که در آن وقایع زندگی حضرت محمد از بعثت تا هجرت شرح داده شده است. این اثر در ۳۵ فصل نگاشته شده که عنوان برخی از آن‌ها عبارت است از «خدای آسمان‌ها و صحراها»، «خدا تو را ترک نگفته است»، «عصری که عامل خواب تأثیر خود را می‌بخشد»، «اگر خورشید را در دست راست من گذارند»، «من این کار را هم خواهم کرد»، «اگر شراب نباشد عشق نیست و اگر عشق نباشد شعر کجاست؟»، «جمعی گفتند دیوانه بود و عده‌ای گفتند معجزه بود»، «صدایی که در کوه منعکس شده بود»، «امین باید به مکه برگردد»، «خدیجه قسمتی از پیامبری محمد بود»، «در آخرین نگاه‌های خدیجه چه بود؟»، «سخت‌ترین روزهای زندگی محمد»، «این مرد برحق بود»، «سیر شبانه و معراج»، «نفوذ اسلام در اجتماعات مکه»، «اکنون هم قلبت می‌لرزد»، «نقطه‌ای بین دنیای قدیم و جدید» و «آغاز یک تاریخ».

خواندن کتاب پیامبر (جلد دوم، از بعثت تا هجرت) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب زندگی‌نامهٔ پیامبر اسلام پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب پیامبر (جلد دوم، از بعثت تا هجرت)

«محمد پس از مراجعت از طائف همیشه در موقع اجتماعات مردم، اسلام را به آن‌ها پیشنهاد می‌کرد. نه از مخالفت آن‌ها ناامید می‌شد و نه از قوت تبلیغ و ارشاد خود چیزی می‌کاست. تا این که در ماه رجب که باز هم موسم اجتماع اعراب در مکه بود و محمد مانند معمول به چادرهای آن‌ها سرمی‌زد و با آن‌ها گفت‌وگو می‌کرد موفق گردید که دوازده تن از طوائف و قبایل مهم مدینه را به سوی خود جلب کند و آن‌ها را به دین اسلام درآورد. از آنان بیعت بگیرد. این بیعت در تنگهٔ عقبه واقع شد و به نام بیعت اول عقبه موسوم گردید.

عقبه طرف دست چپ کسی قرار دارد که از مکه به منی می‌رود. بعدها در آن‌جا مسجدی ساخته شد که به نام مسجد بیعت معروف گردید. این بیعت به نام بیعت زنان مشهور شده. همان بیعتی که در قرآن کریم بدین گونه بیان شده است: «ای رسول خدا اگر زنان مؤمنه آمدند با تو بیعت کنند که شریکی برای خدا نگیرند و دزدی و زنا نکنند و فرزندان خود را نکشند، تهمت و بهتانی که بافتهٔ اغراض و اندیشه‌هایشان است به کسی نزنند و در امور خیر نافرمانی نکنند، با آن‌ها بیعت کن و آمرزش گناهان آن‌ها را از خداوند بخواه و خدا آمرزنده مهربان است»۱۰۶.

این بیعت اساس بیعت‌های دیگر و شالودهٔ بزرگ‌ترین حوادثی شد که نخست در حجاز و نجد و سپس در کشورهای همسایه به وجود آمد.

وقتی که این دوازده نفر برجستگان قبایل مدینه به شهر مراجعت کردند، از پیغمبر خواستند شخصی را برای آن‌ها بفرستد که قرآن را برایشان بخواند و اسلام را به آن‌ها یاد دهد و مبادی دین را به آن‌ها بیاموزد. پیغمبر مصعب بن عمیر سالخورده را که لحنی جذاب در خواندن قرآن داشت برای تفسیر قرآن و دادن تعلیمات مذهبی به مدینه فرستاد.»