کتاب An anthology of the poems of majorr Iranian women poets

کتاب An anthology of the poems of majorr Iranian women poets نوشتهٔ سید ابوالقاسم فاطمی جهرمی است. انتشارات دانشگاه شهید بهشتی این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره انتشارات دانشگاه شهید بهشتی

«مرکز نشر آثار علمی» یکی از مدیریت‌های معاونت پژوهشی و فناوری دانشگاه است. این مرکز برای دستیابی به اهداف‌ ذکرشده در «سیاست‌های نشر تولیدات و آثار علمی پژوهشی»‌ و «سیاست‌های نشر مجلات علمی» در حوزۀ انتشار کتاب‌ و مجلات علمی دانشگاه شهید بهشتی فعالیت می‌کند. این مرکز از ۲ اداره تشکیل شده است: ادارۀ نشر کتاب و ادارۀ مجلات علمی دانشگاه. مرکز نشر هر نوع اثر علمی و تحقیقی شامل تصنیف، تألیف، ترجمه، تحشیه، تصحیح متون، گزارش پژوهشی و اسناد و مدارک علمی پژوهشی را در زمینۀ علم و فرهنگ، از اعضای هیئت‌علمی دانشگاه شهید بهشتی یا دانشگاه‌ها و مراکز و مؤسسات علمی و پژوهشی دیگر و با رعایت مفاد «آیین‌نامۀ انتشار کتاب» برای چاپ و نشر می‌پذیرد.

خواندن کتاب An anthology of the poems of majorr Iranian women poets را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران شعر انگلیسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب An anthology of the poems of majorr Iranian women poets

«As my eyes his fair and rosy cheeks beheld

Oh, my beloved! I will not forget you even for a while

Patience and calm we must have in God's way

As my eyes, with their eyes, your eyes did see

The miserable lover of your beauty, once again, has come

Oh, unfaithful idol! The grief of separation last night

I will not place you in my heart to feel depressed

The feverish, drunken nightingale yesterday at dawn

As there is no loyalty residing in your heart

What are the rose and jasmine compared to your face

The breeze blew, and on drinkers flowers bestrew

My idol, you will not be forgotten for a while

My eyes, which are filled with water, are the sea of tears, lo

Of your fair face, fairies and nymphs are shy

I fell in love, while I should not have done so

No one follows reason in life the way you do

I am leaving, but my heart, with you, wishes to stay

You are always friendly and intimate with my foe

Whoever my heart confides the secret of your love with

Oh dear! Do not shed tears, vain tears, from your eyes

In praising You, all have given long speech

I said, "You have not cast a favorable glance on me

To the afflicted, you give grief every now and then

For how long you become abject by the whim of your heart

Sometimes you are my foe and sometimes my friend

Filled with tears you made my eyes, which longed for you»