کتاب آینده سریع تر از آنچه تصور می کنید فرا می رسد!

کتاب آینده سریع تر از آنچه تصور می کنید فرا می رسد! نوشتهٔ پیتر اچ. دیاماندیس و استیون کاتلر با ترجمهٔ سعید کاشانی فر و منا فرحناک رودسری را نشر دانشگاهی فرهمند منتشر کرده است. این کتاب به تحلیل نقش رشد و گسترش فناوری بر تغییر شیوهٔ زندگی و کسب‌وکار می‌پردازد.

درباره کتاب آینده سریع تر از آنچه تصور می کنید فرا می رسد!

در چند سال اخیر، کاربرد فناوری و بزرگ‌ترین مصداق آن یعنی هوش مصنوعی به‌عنوان یک دستیار که کارها را سریع‌تر و راحت‌تر می‌کند بر همگان مسلم شده است. قابلیت‌های هوش مصنوعی به‌قدر‌ی است که هر روز با رشد و تغییرات چشمگیر پیش می‌رود و به حوزهٔ توانایی‌های انسان میفزاید. کتاب حاضر می‌کوشد به تحلیل اثرات رشد فناوری بر سبک زندگی و الگوهای کسب‌وکار بپردازد.

خواندن کتاب آینده سریع تر از آنچه تصور می کنید فرا می رسد! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به مباحث مرتبط با فناوری و نیز فعالان کسب‌وکار از خواندن این کتاب سود می‌برند.

بخشی از کتاب آینده سریع تر از آنچه تصور می کنید فرا می رسد!

«فناوری همگرا

برای درک همگرایی باید از ابتدا آغاز کرد. در کتاب های ABUNDANCE و BOLD ما مفهوم فناوری دارای شتاب نمایی را معرفی کردیم. فناوری‌های دارای شتاب نمایی فناوری‌هایی هستند که همزمان با کاهش منظم قیمت، قدرت را دو برابر می‌کنند. قانون مور یک مثال کلاسیک است. در سال ۱۹۶۵، گوردون مور بنیان‌گذار اینتل متوجه شد که تعداد ترانزیستورها در یک مدار یکپارچه هر ۱۸ ماه دوبرابر شده است. به این معنا که هر یک سال‌ و نیم قدرت رایانه‌ها دوبرابر افزایش می‌یافت درحالی‌که هزینه‌ها ثابت باقی می‌ماند. این مسئله برای مور شگفت انگیز بود. طبق پیش‌بینی او این روند برای چند سال دیگر شاید پنج یا ده سال ادامه می‌یافت. اما بیست، چهل و شصت سال گذشته است. اینکه گوشی هوشمند درون جیب شما هزاران‌بار کوچک‌تر و ارزان‌تر و میلیون‌ها بار قوی‌تر از ابررایانه‌های دههٔ هفتاد است به دلیل قانون مور است. و سرعت کم نمی‌شود. علی‌رغم گزارش‌هایی که می‌گویند به نابودی قانون مور نزدیک می‌شویم. در فصل بعد به آن می‌پردازیم. در سال ۲۰۲۳ یک لپ‌تاپ متوسط هزار دلاری قدرت محاسباتی مشابه با مغز انسان خواهد داشت تقریباً (۱۰۱۶ محاسبه در ثانیه). ۲۵ سال پس از این تاریخ و به‌گونه‌ای شگفت‌انگیز قدرت محاسباتی این لپ‌تاپ متوسط برابر با قدرت ذهن تمام انسان‌های حاضر روی کرهٔ زمین خواهد بود. نکتهٔ حائز اهمیت آن است که این تنها مدارهای یکپارچه نیستند که با این سرعت در حال پیشرفت هستند. در دههٔ نود ری کرزویل، مدیر واحد مهندسی گوگل و شریک مؤسسهٔ پیتر در دانشگاه سینگولاریتی دریافت یک فناوری هنگام تبدیل به فناوری دیجیتالی - یعنی زمانی که می‌توان آن را با کدهای صفرو‌یک رایانه برنامه‌ریزی کرد - از قانون مور فراتر می‌رود و شتاب نمایی را در پیش می‌گیرد. به‌عبارت‌ساده ما رایانه‌های جدید امروزی را برای طراحی رایانه‌هایی نو با سرعت بسیار بیشتر به کار می‌گیریم و این امر با ایجاد یک حلقهٔ بازخورد مثبت بر شتاب ما می‌افزاید؛ آنچه کرزویل آن را قانون بازگشت‌های پرشتاب می‌نامد. فناوری‌هایی که در حال حاضر با چنین شتابی در حال رشد هستند مجموعه‌ای از نوآوری‌های پرقدرتی را تشکیل می‌دهند که ما هنوز رویای آن‌ها را در سر داریم. رایانه‌های کوانتومی، هوش مصنوعی، ربات‌ها، فناوری نانو، زیست فناوری، علم مواد، شبکه‌ها، حسگرها، چاپ سه‌بعدی، واقعیت افزوده، واقعیت مجازی بلاکچین و غیره. لیکن تمام این پیشرفت‌ها هرقدر که بنیادی به نظر برسد در واقع قدیمی است. خبر جدید این است که تحرکات مستقل پیشین در فناوری با شتاب نمایی به همگرایی با سایر تحرکات مستقل در فناوری شتاب نمایی روی آورده‌اند. برای مثال سرعت ساخت دارو شتاب یافته است؛ نه‌تنها به دلیل پیشرفت زیست‌فناوری با شتاب نمایی؛ بلکه به این دلیل که همگرایی هوش مصنوعی محاسبات کوانتومی و مجموعه‌ای از سایر فناوری‌های نمایی در این حوزه است. به‌بیان‌دیگر این تحرکات با هم‌پوشانی و انباشته شدن روی هم غول‌هایی در مقیاس عظیم تولید نموده و این تهدید را به دنبال دارد که هر چیزی را در مسیر خود نابود می‌کنند.»