کتاب آفرینش نوآوری فناورانه

کتاب آفرینش نوآوری فناورانه نوشتهٔ بنوا گودین و ترجمهٔ محمدرضا عطارپور و ابوالفضل نصری است. انتشارات دنیای اقتصاد تابان این کتاب را منتشر کرده است. نویسنده در این اثر نگاهی تاریخی به زبان‌ها، بحث‌ها و ایدئولوژی‌ها دارد.

درباره کتاب آفرینش نوآوری فناورانه

موضوع اصلی کتاب آفرینش نوآوری فناورانه تحلیل دو دسته اندیشهٔ کلی و رقیب دربارهٔ نوآوری است. در یک سو طرفداران نظم بازار ایستاده‌اند که نوآوری را حاصل و نتیجهٔ کنش‌های فردی انسان‌ها در بازار می ‌دانند و  آن را مطلوب و در جهت خیر عمومی می‌پندارند. در سوی دیگر، منتقدان بازار ایستاده‌اند که بسیاری از جنبه‌‌های نوآوری را حاصل اجبارهای تکنولوژیک و چیرگی ایدئولوژی بازار و خلاف مصالح عمومی می‌‌پندارند. بنوا گودین در این کتاب کوشیده است سیر تحول نوآوری را با محوریت نوآوری فناورانه واکاوی کند و نحوهٔ بازنمود آن را در زبان، ایدئولوژی و مباحث طرف‌‌های این منازعهٔ فکری به خواننده نشان دهد.

خواندن کتاب آفرینش نوآوری فناورانه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران حوزه‌های جامعه‌شناسی و اقتصاد پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب آفرینش نوآوری فناورانه

«نظریه تجارت در تدوین نوآوری فناورانه از نظریه تولید (تولید-مصرف) پشتیبانی می‌کند. بر اساس نظریه تجارت، کالاهای جدیدی که در یک کشور ابداع می‌شوند، به آن کشور مزیت رقابتی می‌بخشند. دیگر کشورها دنباله‌رو و مقلد می‌شوند. اما این کار زمان می‌برد. پذیرش به «گذشت زمان» یا یک «دوره یادگیری» احتیاج دارد. مایکل پوسنر (۲۰۰۶-۱۹۳۱) اقتصاددان بریتانیایی مجموع زمان‌های دوره یادگیری و تأخیر واکنش را «دوره تأخیر» نامیده است (پوسنر، ۱۹۶۱). در سال‌های بعد، تأخیر به مفهومی متداول در مطالعات حوزه نوآوری فناورانه تبدیل شد. بین اختراع و تجاری‌سازی و نیز بین اختراع و اشاعه (گسترده) تأخیری چندین‌ساله وجود دارد. واژه نوآوری در عبارت نوآوری فناورانه بر این بعد تأکید دارد. شکاف مفهومی مربوط به این مسئله است. از این مفهوم برای تشریح تناقض بین نیازها و دستاوردهای یک سازمان (یعنی شکاف عملکردی ) استفاده می‌شود، اما می‌توان از آن برای توضیح اختلاف بین تولید و پذیرش فناوری در کشورهای مختلف (شکاف فناورانه) نیز استفاده کرد.

بنابراین، در اینجا بعد سیاستی نوآوری فناورانه بروز می‌کند. نوآوری فناورانه مسئله رقابت‌پذیری ملی است و منبعی برای رهبری بین‌المللی به حساب می‌آید. اگر قرار است نوآوری فناورانه، پیشرفت اقتصادی بیشتر و بیشتری را به همراه داشته باشد، باید این فرایند را تسهیل کرد و حتی به آن شتاب بخشید. این فرایند خودکار نیست و با تأخیر همراه است. بنابراین لازم است به کمک سیاست‌گذاری، «تأخیرها (بین اختراع و تجاری‌سازی)» و «شکاف‌ها (بین کشورها)» را از بین برد (دو مفهوم اصلی بحث).

یک رویکرد دیگر یعنی چرخه عمر محصول (ورنون، ۱۹۶۶؛ ورنون، مهتا و ورنون، ۱۹۶۷) نیز از بحث رقابت‌پذیری بین‌المللی پشتیبانی می‌کند. توسعه محصول از یک چرخه پیروی می‌کند: محصول جدید، متنوع‌سازی، کاهش هزینه. محصولات جدید در کشورهای «پیشرفته» که در آن‌ها تحقیق و توسعه رواج داشته و تقاضا از اهمیت بالایی برخوردار است، به‌وجود می‌آیند. وقتی محصول به «بلوغ» می‌رسد، تولید به سمت مکان‌ها یا حتی کشورهای دیگری که در آن‌ها هزینه نیروی کار پایین‌تر است، سوق پیدا می‌کند و به تهدیدی برای نوآور تبدیل می‌شود. وقتی محصول «استانداردسازی» می‌شود، رقبای جدید ظاهر شده و موقعیت نوآور را خراب می‌کنند. دلالت سیاستی این موضوع آن است که حمایت از نوآوری فناورانه با توجه به مراحل مختلف چرخه عمر به سیاست‌های متفاوتی نیاز دارد.

روی‌هم‌رفته، محصول، تجاری‌سازی و رقابت‌پذیری به‌عنوان عناصر کلیدی نوآوری فناورانه، باعث ظهور ادبیاتی بسیار وسیع درزمینه راهبردهای بنگاه‌ها و سیاست‌های عمومی در حوزه نوآوری فناورانه شده‌اند.»