کتاب آسمان لاجوردی

کتاب آسمان لاجوردی نوشتهٔ سیدعبدالرضا هاشمی ارسنجانی است. انتشارات لیله القدر این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی خاطرات «سید عباس لاجوردی» از «علی صفایی حائری».

درباره کتاب آسمان لاجوردی

کتاب آسمان لاجوردی حاوی جلد نخست از مجموعهٔ «گام‌های سلوک» است که خاطرات «سید عباس لاجوردی» از «علی صفایی حائری» را در بر گرفته است. این کتاب سه فصل دارد؛ «رشد»، «صراط» و «گام‌های سلوک». سیدعبدالرضا هاشمی ارسنجانی این اثر را شرحی داستانی بر کتاب «صراط» و منطبق بر فصل‌های آن کتاب معرفی کرده است.

خواندن کتاب آسمان لاجوردی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعهٔ خاطرات در قالب داستان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب آسمان لاجوردی

«وزارت فرهنگ، طی رایزنی با کاردار دولت فخیمه انگلستان، به یک توافق فرهنگی رسیده‌اند. هر دو کشور می‌توانند جوانان باهوش را شناسایی و با حضورشان در منازل و محل کار خود، آن‌ها را با فرهنگ و زبان یکدیگر آشنا کنند. این همان طرحی است که لاجوردی مدتی در آن حضور داشت. به تهران می‌رفت و پس از آموزش زبان، به منزل و محل کار انگلیسی‌های مقیم تهران می‌رفت تا با زبان و فرهنگشان از نزدیک آشنا شود. البته این را هم فراموش نکن که کسی نشنیده در انگلستان نیز این تبادل فرهنگی صورت بگیرد. نه، این ایرانی‌ها هستند که باید بروند و از غنای فرهنگ غرب بهره‌مند شوند. آن‌ها دارند به ما لطف می‌کنند که چنین شرایطی برای جوانان یک‌لاقبای ما فراهم می‌کنند تا سری توی سرها در بیاورند. راستی‌راستی هیکلِ اولین کسی را که این روباه پیر را «روباه پیر» نامید باید طلا گرفت.

سید که از وقتی عزمش را بر طلبگی جزم کرد، عطای لندن و آشنایی با فرهنگ غرب را به لقایش بخشید و نصفه‌نیمه رهایش کرد. مسلماً اگر همان مسیر را پیش گرفته بود، نه‌تنها دولت و ملکه و کاردار انگلیس، که همه دنیا برای پیشبرد اهدافش بسیج می‌شدند. اما او اکنون پا به مسیری گذاشته که نه‌تنها دولت و شاه و انگلیس ازش بیزارند، که حتی نزدیکان هم رغبتی نشان نمی‌دهند. ظاهراً مسیر بسیار دشواری را برگزیده. برای رسیدن به این هدف، نه‌تنها یارویاوری نیست، که تمام یاران و امکانات را خودت باید جمع کنی؛ آن‌هم با دست خالیِ خالی. او حتی جهت تهیه کتاب‌ها نیز چاره‌ای جز قرض‌وقوله برای خود و دوستانش ندارد.

سوار هنداهفتادش شد تا سری به دوستان تازه‌اش بزند. بیشترشان جنوبی هستند. اصغر عسکری، سعادتمند، طاهر وردی، ... . خیلی هستند. چیزی قریب به بیست نفر توی یک زیرزمین تنگ و نمور، زیلوی کهنه‌ای انداخته‌اند و به‌سختی زندگی می‌گذرانند. انگار صفایی تا قدر همه جوانان این مرزوبوم را به آنان نشان ندهد، از پا نمی‌نشیند. این عده را هم، از تهران و خوزستان به قم کشانده و درس‌وبحثشان را به‌عهده لاجوردی گذاشته.»