کتاب کشف های کوچک، لذت های بزرگ

کتاب «کشف های کوچک، لذت های بزرگ» نوشتۀ محبوبه اسپیدکار است و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آن را منتشر کرده است. این کتاب مفید، روش کاوشگری و پژوهش در کلاس درس برای کودکان سال‌های پایان دبستان را تشریح می‌کند.

درباره کتاب کشف های کوچک، لذت های بزرگ

امروزه در فرایند یاددهی و یادگیری نگاهی نو به وجود آمده و پرورش انواع زمینه‌های تفکر در رویکردهای جدید آموزش‌وپرورش جهان اهمیت زیادی پیدا کرده است و همچنین تأکید زیادی بر آموزش تفکر انتقادی و استدلال می‌شود. رویکردهایی مانند یادگیری اکتشافی، یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر گفت‌وگوی جمعی، یادگیری پژوهش‌محور، تفکر محور و فلسفه برای کودکان نتیجۀ نگاه نو به آموزش‌وپرورش است. اصول کلیدی در تمام انواع یادگیری، اصل کاوشگری در فرایند یاددهی و یادگیری است.

کتاب کشف‌های کوچک، لذت‌های بزرگ با رویکرد آسیب‌شناسانه، چیستی، چرایی و چگونگی یادگیری پژوهش‌محور را بررسی می‌کند و ضمن تشریح و توضیح واژۀ پژوهش و کاوشگری در برنامۀ درسی پژوهش‌محور، تفاوت‌های آن را با روش‌های پژوهش دانشگاهی بیان می‌کند. در انتهای کتاب چند نمونه از فعالیت‌های مربی برای انجام پژوهش در گروه‌های سنی مختلف به خوانندگان پیشنهاد می‌شود. این کتاب به مربیان کمک می‌کند تا بتوانند نسلی را پرورش دهند که با نگاهی پرسشگرانه، نقادانه و بدون تعصب به کسب دانش بپردازند.

کتاب کشف‌های کوچک، لذت‌های بزرگ شامل ۳ فصل می‌شود؛ « فصل اول: کاوشگری چیست؟»، « فصل دوم: برنامه ریزی برای کاوشگری کودکان» و «فصل سوم: کاوشگری برای کودکان سال های پایان دبستان».  از دیگر آثار محبوبه اسپیدکار می‌توان به «من و هستی»، «لحظه‌های یافتن»، «می‌خواهم بدانم»، «کاوش و بینش»، «جعبه‌های ذهن»، «دنیایی که نمی‌شناسم»و «فکرهای رنگی» اشاره کرد.

خواندن کتاب کشف های کوچک، لذت های بزرگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به مربیان، مشاوران و پژوهشگران پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب کشف های کوچک، لذت های بزرگ

««نوع انسان ذاتاً کنجکاو است و این کنجکاوی در سراسر زندگی همراه او است. انسان تنها موجودی نیست که کنجکاو خلق شده است. اما تنها موجودی است که دربارۀ خود و کل هستی کنجکاوی بی‌پایان دارد. این موهبت، ویژگی‌های شگرفی برای او به ارمغان آورده است. نوزاد انسان از لحظۀ تولد با مشاهدۀ چهره‌ها، درک حالت‌ها، لمس اشیا، چشیدن مزه‌ها، شنیدن صداهای مختلف و کنجکاوی نسبت به آن‌ها، شناخت خود را از جهان سامان می‌بخشد و روند کاوشگری خود را تا لحظه‌ای که بمیرد با جمع‌آوری داده‌ها، از طریق حواس ادامه می‌دهد.»