کتاب روانشناسی و مدیریت داوری در رویدادهای ورزشی

کتاب روانشناسی و مدیریت داوری در رویدادهای ورزشی نوشتهٔ هدی ضیاغم است. انتشارات اندیشه احسان این کتاب در حوزهٔ مدیریت و ورزش را را منتشر کرده است.

درباره کتاب روانشناسی و مدیریت داوری در رویدادهای ورزشی

کتاب روانشناسی و مدیریت داوری در رویدادهای ورزشی شامل هشت فصل است که در فصل اول به کاربرد روان‌شناسی در ورزش، در فصل دوم به کاربرد روان‌شناسی در مباحث داوری، در فصل سوم به مباحث مهارت‌های روان‌شناختی مورد نیاز داوران، در فصل چهارم به کلیات داوری، در فصل پنجم به آماده سازی داور برای قضاوت، در فصل ششم به مدیریت قضاوت و بحران‌های آن، در فصل هفتم به اشتباهات داوری و علل آن و در فصل هشتم به توصیه‌های کاربردی مهم برای داوران، پرداخته شده است.

هدی ضیاغم در مقدمهٔ این کتاب بیان کرده است که به‌دلیل عدم وجود منبعی کامل در حیطهٔ روان‌شناسی و مدیریت داوری در مسابقات ورزشی، هدف او از نگارش این کتاب دراختیارگذاشتن مرجعی جامع برای جامعهٔ داوری کشور و کمک به پیشرفت همه‌جانبهٔ قضاوت داوران می‌باشد.

خواندن کتاب روانشناسی و مدیریت داوری در رویدادهای ورزشی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به داوران حوزه‌های مختلف ورزشی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب روانشناسی و مدیریت داوری در رویدادهای ورزشی

«اشتباه داوری جزئی از بازی نیست بلکه عارضه‌ای از آن است، عارضه‌ای که اگر برطرف شود بازی کامل و کامل‌تر می‌شود. این بدین معنی نیست که داور حق اشتباه نداشته باشد و اگر اشتباه کند قتل کرده است. داور چه بخواهد و نخواهد مثل همه انسانها در زندگی خود مرتکب اشتباه می‌شود. حال اشتباه یک معلم در درس دادن به دانش آموز نمود می‌کند و اشتباه یک داور در محیط مسابقه. غلط این است که عمل اشتباه توجیه می‌شود و برای کسی که اشتباه می‌کند حق در نظر می‌گیریم.

برخی از داوران می‌گویند ما هم حق داریم اشتباه کنیم همان طور که مربیان و بازیکنان اشتباه می‌کنند! برخلاف تصور داوران، این گونه نیست که اگر بازیکنان و مربیان مرتکب اشتباه شوند هیچ گزندی به آن‌ها وارد نمی‌شود. وقتی مربی اشتباه می‌کند نتیجه را می‌بازد و تکرار این اشتباهات به تکرار نتایج ضعیف و در نهایت اخراج مربی می‌انجامد. همین قضیه برای بازیکن هم وجود دارد. بازیکن هم دچار اشتباه شود، بازی را می‌بازد. اما داور چه؟ داور اشتباه می‌کند و دوباره اشتباه می‌کند و در نهایت هم در مسابقات باز هم قضاوت می‌کند.

گاها از اهالی ورزش نقل می‌شود این داوران حق اشتباه دارند چون دستمزد آن‌ها نسبت به مربیان و بازیکنان ناچیز است و این هم از آن دسته توجیهاتی است که محلی در اعراب ندارد. این درست که دستمزد داوران اندک است و فدراسیون‌ها باید با جذب اسپانسر میزان دستمزد داوران را بالا ببرد اما این دلیل نمی‌شود که داوران برای خود حق اشتباه در نظر بگیرند. خیلی‌ها در این جامعه دستمزد ماهانه‌ای برابر با داوران می‌گیرند. آیا برای آن‌ها نیز باید حق اشتباه در نظر گرفت! این گونه باشد دیگر سنگ روی سنگ بند نمی‌شود و همه کارها اشتباه پیش می‌رود.

اساسا تا چه میزان داوران حق اشتباه دارند. هیچ وقت اشتباه داوری از مسابقات رخت نخواهد بست چه از ورزش این مملکت و چه از ورزش سایر ممالک. انسان‌ها تا روز پایانی این دنیای فانی اشتباه خواهند کرد چون معصوم نیستند اما وظیفه همه ما این است که تلاش کنیم میزان اشتباهات خود را به حداقل برسانیم. داوران نیز از این قائده مستثنی نیستند. آن‌ها هم باید بکوشند که میزان اشتباهاتشان به حداقل برسد نه اینکه با گفتن این جمله که اشتباه داوری جزیی از بازی است به اشتباهاتشان ادامه دهند.»