کتاب شیطان ذهن

کتاب شیطان ذهن نوشتهٔ لی بئر و ترجمهٔ مریم تقدیسی است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب را دربارهٔ افکار بد روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب شیطان ذهن

کتاب شیطان ذهن، کندوکاوی در اپیدمی افکار بد و وسواس‌گونه است. این کتاب که در دو بخش نوشته شده، ابتدا به مشکل افکار بد و در پایان به درمان افکار بد پرداخته است. منظور لی بئر از «افکار بد»، چیزی خاص است؛ فکرکردن به ناشایست‌ترین مسائل در نامناسب‌ترین اوقات. این افکار، تمایلات و تصاویر ذهنی به سه دسته تقسیم شده است؛ افکار ناشایست پرخاشگرانه، افکار ناشایست دربارهٔ روابط جنسی و افکار کفرآمیز مذهبی. آیا کنجکاوید بدانید که چرا این افکار در ذهنمان پرسه می‌زند؟ لی بئر در این کتاب، با جزئیات کامل به بررسی آخرین تحقیقات دربارهٔ علت وجود این افکار و اینکه زمانی که آن‌ها را تجربه می‌کنیم در مغزمان چه می‌گذرد، پرداخته است. با او همراه شوید.

خواندن کتاب شیطان ذهن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شیطان ذهن

«در گفتگوهایی که با بیماران مبتلا به اُسی‌دی در آفریقای جنوبی، آسیا و استرالیا از طریق نامه یا ایمیل انجام داده‌ام، در کمال حیرت متوجه شده‌ام که تعداد بسیار زیادی از این بیماران که از من کمک گرفته‌اند، در جواب سؤالاتم به افکار زننده، جنسی، یا وسواس‌های کفرآمیزی اعتراف کرده‌اند که سال‌هاست در خفا از آن رنج برده‌اند. اکنون به این نتیجه رسیده‌ام که این مشکلی شناخته‌نشده است: مثلا، در سال نیم میلیون زن آمریکایی از افکار وحشتناک صدمه زدن به نوزادشان رنج می‌برند ــ هرچند که هرگز چنین کاری را انجام نمی‌دهند! متأسفانه اکثر این زنان هرگز به دنبال درمان نمی‌روند چون آن‌قدر از این موضوع احساس شرم می‌کنند که چیزی در مورد آن به پزشک یا اعضای خانواده نمی‌گویند.

با این‌که امروزه افرادی با چنین افکار زننده‌ای را در ردیف بیماران وسواس فکری‌عملی قرار می‌دهند، اکثرشان خود را مبتلا به چنین اختلالی نمی‌دانند چون نه دست‌های خود را زیاد می‌شویند و نه دائماً قفل درهای خانه را کنترل می‌کنند. در هیچ یک از کتاب‌هایی که در ده سال اخیر در زمینه اُسی‌دی نوشته شده (از جمله کتاب خودم، به دست گرفتن کنترل)، به این علائم روانی خاص ــ که تحقیقات واگیرشناسی در سراسر دنیا نشان داده ممکن است رایج‌ترین شکل اختلال وسواس فکری‌عملی باشد ــ توجهی نشده است. این به‌خصوص جای تأسف است، چون در دهه اخیر معالجات غیردارویی مؤثری را برای درمان افکار بد کشف کرده‌ایم.

من در دو سال گذشته برنامه‌های هفتگی حمایت گروهی را برای کمک به افرادی که از هجوم افکار بد رنج می‌برند تنظیم کرده‌ام. این مایه دلگرمی من است که شرکت‌کنندگان در این برنامه‌ها گزارش کرده‌اند که از طریق این گروه‌ها متوجه شده‌اند تنها نیستند، و امیدی به بهبودشان وجود دارد. من هم با شنیدن داستان زندگی این بیماران به مسائل بسیاری پی برده‌ام که در مورد بسیاری از آن‌ها در این کتاب توضیح داده‌ام.»