کتاب صوتی باشگاه ذهن

کتاب صوتی باشگاه ذهن نوشتهٔ دنیل ام. وگنر و کورت گری و ترجمهٔ سرور کرمپور دشتی است. گویندگی این کتاب صوتی را هوتن شاطری پور انجام داده و پندار تابان آن را منتشر کرده است؛ کتابی دربارهٔ احساسات و شناخت آن‌ها.

درباره کتاب صوتی باشگاه ذهن

جهان ذهن‌ها به‌ندرت آن چیزی است که در ابتدا به نظر می‌رسد. چه کسی فکر می کند چه احساسی دارد و چرا این موضوع اهمیت دارد؟ کتاب صوتی باشگاه ذهن کوشیده است به این پرسش پاسخ دهد. گفته شده است که ما هرگز نمی‌توانیم به‌طور مستقیم درون ذهن‌های دیگران را تجربه کنیم، پرسش‌های بسیاری دربارهٔ آن‌ها در اساس بدون پاسخ می‌ماند. آیا مزهٔ توت‌فرنگی برای شما با دیگری یکی است؟ آیا رنگ آبی که شما می‌بینید برای دیگری هم همین رنگ است؟ اگر مرد باشید، هرگز درد زایمان را درک نخواهید کرد. اگر زن باشید، هرگز درد ضربه به نقطهٔ حساس بدن را درک نخواهید کرد. شما هرگز نمی‌توانید از وجود ذهن در دیگران مطمئن باشید! ممکن است شما تنها اندیشه در کل دنیا، تنها موجودِ دارای درک در میان جماعتی از افراد بدون ذهن یا تنها شخص اندیشمند درون یک ماتریکس کامپیوتری باشید. کتاب صوتی «باشگاه ذهن» درمورد این مسائل ایت. دنیل ام. وگنر و کورت گری در این اثر، ایدهٔ باشگاه ذهن را مطرح می‌کنند؛ مجموعه‌ای ویژه از وجودهایی که می‌توانند اندیشه و احساس داشته باشند. انسان‌ها اولین اعضای این باشگاهند، اما آیا حیوانات و گیاهان و جنین‌هایی که هنوز متولد نشده‌اند هم ذهن دارند؟ در کتاب صوتی باشگاه ذهن عقاید جدید، داستان‌های باورنکردنی و بالاترین دانش ما دربارهٔ ذهن آشکار شده است؛ همچنین این اثر صوتی نشان داده است که چرا درک ذهن بسیار اهمیت دارد.

شنیدن کتاب صوتی باشگاه ذهن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی باشگاه ذهن

«ازآنجایی‌که حیوانات شکارچی و حیوانات شکار همه موجوداتی هستند که تقریباً با سرعت انسان حرکت می‌کنند، اهداف و احساسات آن‌ها بهتر درک می‌شود. ما در دنیای مدرن، هرگز نگران شکار آهو و قرار از دست گرگ‌ها نیستیم اما، مقیاس زمانی انسان‌محور با ما باقی مانده است؛ در فرایند درک ذهن‌های دیگر، همه‌ی موجودات باید با یک سرعت حرکت کنند.

مردم بسیار فراتر از مقیاس زمان انسان‌محور هستند و هرچه موجودی به انسان شبیه‌تر باشد دارای ذهن بیشتری در نظر گرفته می‌شود. ما انتظار داریم اعضای باشگاه ذهن تقریباً به‌اندازه‌ی انسان باشند، به‌اندازه‌ی انسان عمر کنند، با صدایی انسانی صحبت کنند و اعضای بدن و حجم موهایشان با انسان برابر باشد. به همین دلیل است که در فیلم‌های علمی-تخیلی، موجودات فضایی به طرز عجیبی مانند انسان‌ها هستند. البته آن‌ها ممکن است کمی درشت‌تر باشند، کمی بیشتر عمر کنند، با کمی لهجه صحبت کنند (شگفت‌آور این‌که به انگلیسی صحبت می‌کنند!) چند دست اضافی داشته باشند یا کمی بیشتر مو داشته باشند اما، آن‌ها تقریباً انسان هستند. فیلمی را تصور کنید که در آن انسان‌ها یک موجود فضایی باهوش را کشف می‌کنند که تقریباً اندازه‌ی یک قاره است و فکر کردنش سال‌ها طول می‌کشد: بلافاصله شکست گیشه را به همراه خواهد داشت.

ما انتظار داریم ذهن‌ها شبیه به ما باشند و این انسان‌محوری فقط به دلیلی خودخواهی نیست، زیرا دست‌کم در قلمرو موجودات حیوانی، انسان‌ها به‌طور خاص دارای بیشترین میزان ذهن هستند. انسان‌ها آسمان‌خراش‌ها را ساخته‌اند و مکانیک کوانتوم را کشف کرده‌اند و همچنین بر اساس ذهن خود، مستندات دست اولی از عامل مأموریت و تجربه‌ی ذهن انسان دارند.»