کتاب آموزش زبان ارتباطی

کتاب «آموزش زبان ارتباطی» نوشتۀ جک سی. ریچاردز و ترجمۀ امیررضا وکیلی فرد و زهرا عقبی است و نشر فرهیختگان آن را منتشر کرده است. کتاب آموزش زبان ارتباطی به بررسی روش آموزش زبان ارتباطی می‌پردازد. 

درباره کتاب آموزش زبان ارتباطی

در دنیای امروز نیاز به آموزش و یادگیری زبان‌های بیگانه افزایش پیدا کرده است و افراد در سراسر جهان می‌خواهند برای برقراری ارتباط با دیگران مهارت داشته باشند. همین درخواست‌ها در سراسر جهان برای یادگیری زبان‌های مختلف نیاز به سطح بالای کیفیت آموزش و منابع و مواد آموزشی را افزایش داده است بنابراین نیاز شدیدی به روش‌های آموزشی مناسب وجود دارد.

رویکرد آموزش زبان ارتباطی اواخر سال‌های دهۀ ۱۹۶۰، زمانی که روش‌های سنتی آموزش زبان در حال تغییر بودند آغاز شد. رویکرد ارتباطی با تمرکز بر زبان به عنوان هدف اجتماعی و ابزار ارتباطی یک واکنش در مقابل روش‌های مصنوعی آموزش زبان محسوب می‌شد که به جای اینکه بر ویژگی‌های دستوری و ساختاری زبان تمرکز کنند، بر ویزژگی‌های معنایی، کارکردی و ارتباطی تأکید می‌کند. کتاب آموزش زبان ارتباطی همان‌طور که از نام آن مشخص است به بررسی روش آموزش زبان ارتباطی یا آزا،‌ چگونگی ایجاد آن و تغییراتی که از دهۀ ۱۹۷۰ که برای نخستین‌بار مطرح شد و چگونگی اثرات آن بر رویکردهای دیگر آموزش زبان می‌پردازد.

فهرست مطالب کتاب آموزش زبان ارتباطی عبارت است از: «فصل نخست: آموزش زبان ارتباطی چیست؟»، « فصل دوم: پیشینۀ آموزش زبان ارتباطی»، «فصل سوم: فعالیت‌های کلاسی در آموزش ارتباطی زبان»، «فصل چهارم: روندهای جاری در آموزش زبان ارتباطی»، «فصل پنجم: رویکرد فرایندبنیان آزا- آموزش محتوابنیان و آموزش تکلیف‌بنیان» و «فصل ششم: رویکردهای فرآورده‌بنیان، آموزش زبان ارتباطی- آموزش متن‌بنیان و آموزش توانش‌بنیان».

خواندن کتاب آموزش زبان ارتباطی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان به کتاب‌های زبان‌شناسی و مدرسان زبان‌های خارجی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب آموزش زبان ارتباطی

«آموزش زبان ارتباطی هدف خود را آموزش توانش ارتباطی بیان می‌کند. این اصطلاح به چه معناست؟ شاید بتوانیم ابتدا با مقایسۀ این اصطلاح با مفهوم توانش دستوری، بهتر آن را توضیح دهیم. توانش دستوری به دانسته‌های ما از یک زبان که همان توانایی ما برای تولید جمله‌ها در آن زان است برمی‌گردد. توانش دستوری به دانسته‌های ما نیز دربارۀ اجزای سازندۀ یک جمله (برای مثال بخش‌های گفتار، زمان‌ها، عبارت‌ها، بندها، الگوهای جمله‌ها) و چگونگی شکل‌گیری جمله‌ها اشاره دارد. توانش دستوری کانون بسیاری از کتاب‌های تمرین دستور است که یک قاعدۀ دستوری را به طور معمول در یک صفحه ارائه می‌دهد و فعالیت‌هایی را برای تمرین با استفاده از آن ساختار در صفحه‌های دیگر آماده می‌کند.»