کتاب بررسی سقف در معماری سنتی ایران

کتاب بررسی سقف در معماری سنتی ایران نوشتهٔ زهرا شکوهی‌فر با ویرایش جمال الدین هنرور در انتشارات گیوا چاپ شده است. این کتاب طراحی و اجرای انواع سقف را در هر ساختمان با کاربری مخصوص به آن بررسی می‌کند و معماری ایرانی و ارتباط آن با اعتقادات دینی و بهره‌گیری از دانش معماری ایرانیان را شرح می‌دهد.

درباره کتاب بررسی سقف در معماری سنتی ایران

منطق، اصول ایستایی، مسائل فنی و عملی بناء مقیاس انسانی، استفاده از مصالح محلی، صرفه جویی از مهم‌ترین مباحثی است که در معماری ایرانی به آن پرداخته می‌شده است. معماری سنتی ایران، به اعتقاد بسیاری از محققین، تلفیقی از اعتقادات دینی است که با منطق ریاضی و هندسه تجمیع شده است. از نکاتی که در معماری ایرانی مورد توجه قرار می‌گیرد محاسبات بسیار دقیق، فرم درست پوشش، طراحی‌های خاص و مناسب، رعایت مسائل فنی و علمی در ساخت، سقف ها، سازه‌ها، ایوان‌های رفیع، ستون‌های بلند، درونگرایی و گرایش به سوی حیاط‌ها، پادیاوها، گودال باغچه‌ها، هشتی‌ها و کلاه فرنگی‌هاست که شبستان‌ها را گرداگرد خود گرفته‌اند. کتاب بررسی سقف در معماری سنتی ایران به معماری ایران از این نقطه‌نظرها می پردازد و تمرکز آن بر طراحی و اجرای سقف‌ها در انواع مکان‌ها و ساختمان‌هاست.

کتاب بررسی سقف در معماری سنتی ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به دوستداران مطالعه دربارهٔ معماری ایرانی و اسلامی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب بررسی سقف در معماری سنتی ایران

«ساختمان سازی سنتی شامل طیفی از سیستم های ساختمانی و مصالحی است که براساس اصل استفاده به اندازه منابع طبیعی» ساخته شده اند. راههای رسیدن به این هدف از طریق بنای ساختمان های طبیعی متمرکز بر دوام داشتن و استفاده از منابع تجدیدپذیر فراوان یا قرار گرفته تحت کم ترین سطح پردازش و همچنین منابع بازیافت شده ای که محیطهای زندگی سالمی را ایجاد کرده و کیفیت هوای درون ساختمان را حفظ می کنند، می باشد. ساختمان طبیعی بیشتر از تکنولوژی وابسته به فعالیت انسانی است. بنابر نظر «مایکل جی اسمیت» از نظر محل خاص احداث ساختمان و نیازها و شخصیت ساختمان سازان و کاربران آن، وابسته به بوم شناسی محلی، زمین شناسی و اقلیم میباشد. اساس ساختمان طبیعی، نیاز برای کاهش تأثیر محیطی ساختمان ها و سایر سیستم های پشتیبانی کننده از آنها، بدون صرفنظر از جنبه های آسایش، سلامتی یا زیبایی می باشد. جهت بنای ساختمان طبیعی ابتدا از مصالح تجدیدپذیر، بازیافت شده، مورد استفاده مجدد قرار گرفته یا مصالحی که به وفور در دسترس قرار دارند، استفاده میشود. استفاده از مصالحی که به سرعت قابل تجدید هستند، مورد توجه زیادی قرار گرفته است. علاوه بر اتکا بر مصالح ساختمانی طبیعی، تأکید بر طراحی معماری افزایش یافته است. جهت گیری ساختمان، کاربرد اقلیم محلی و شرایط محل احداث، تأکید بر تهویه طبیعی از طریق طراحی، به گونه ای اساسی هزینه های عملیاتی را کاهش داده و تأثیر مثبتی بر محیط می گذارند. بنای ساختمان در فضای کوچک و به حداقل رساندن آثار بوم شناختی و همچنین مدیریت کسب انرژی در محل، جذب آب محلی، متناوب کردن تصفیه فاضلاب و استفاده مجدد از آب، امری مرسوم می باشد.»