کتاب راهنمای تربیت فرزندانی شاد

کتاب راهنمای تربیت فرزندانی شاد نوشتهٔ فرانک ای. دیکسون و ترجمهٔ مرکز تحقیق و توسعه موسسه مصباح دانش است. انتشارات کتابسرای میردشتی این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب راهنمای تربیت فرزندانی شاد

چگونه می‌توانیم با روش‌هایی روحیه‌بخش، مهارت‌های اجتماعی فرزندانمان را پرورش دهیم و آن‌ها را تبدیل به بزرگسالانی موفق کنیم؟ کتاب راهنمای تربیت فرزندانی شاد دربارهٔ همین موضوع سخن گفته است. این کتاب به شما درک عمیقی از ریشه‌های رفتار ضعیف فرزندتان ارائه کرده و شما را قادر می‌سازد که ریشه‌کن‌کردن عادت‌های بد و کاشتن بذر موفقیت آینده را آغاز کنید. می‌دانیم که تربیت فرزند یک چالش مداوم است و این وظیفهٔ ماست که به فرزند کوچک خود کمک کنیم تا به عضوی مفید از جامعه، فردی با اعتمادبه‌نفس و شاد تبدیل شود. چگونه می‌توانید بچه‌های شاد و مثبت‌اندیش تربیت کنید و آن‌ها را به بزرگسالانی موفق و شکوفا تبدیل کنید؟ این کتاب را بخوانید تا بدانید.

خواندن کتاب راهنمای تربیت فرزندانی شاد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب روان‌شناسی کودکان و نوجوانان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب راهنمای تربیت فرزندانی شاد

«روزگاری که کودکان و نوجوانان به مدارس شبانه‌روزی فرستاده می‌شدند را به یاد می‌آورید؟ آن‌ها همیشه هنگام بازگشت به خانه بسیار آراسته و بزرگ‌منش به نظر می‌رسیدند؛ این‌طور نیست؟ در گذشته، نمونه‌های بسیاری از این مدارس (که هدف آن‌ها تبدیل نوجوانان به بزرگ‌سالانی بخشنده بود) در بوستون و لندن وجود داشت. نوجوانان در این مدارس مجبور بودند قوانین سخت‌گیرانهٔ بسیاری را رعایت کنند. آن‌ها می‌بایست عادات آسیب‌زای خود را کنار می‌گذاشتند و به‌جای آن عاداتی را در خود ایجاد می‌کردند که به آن‌ها کمک می‌کرد شخصیت خود را بسازند (شاید شما با چنین فردی ازدواج کرده باشید یا حتی خودتان یکی از آن‌ها باشید). اما سؤال اصلی اینجاست که آیا تا به‌حال برای شما نیز پیش‌آمده است وقتی به رفتارهای نامناسب فرزندتان نگاه می‌کنید، از خود پرسیده باشید که منشأ این همه تفاوت میان شما و او در کجاست؟ و چرا فرزندتان این‌گونه رفتارهای نامناسبی را از خود بروز می‌دهد؟

وقتی به گذشته نگاه می‌کنیم، فارغ از اینکه در مدارس شبانه‌روزی درس خوانده‌ایم یا نه، این‌گونه به نظر می‌رسد که ما در دوران کودکی (در مقایسه با فرزندانمان) رفتار مناسب‌تری داشته‌ایم و حتی شیطنت‌های ما بسیار کمتر بوده است. ما به‌خاطر می‌آوریم که در کودکی فردی خوش‌برخورد بودیم و به‌ندرت کاری انجام می‌دادیم که پدر و مادرمان را ناراحت یا خجالت‌زده کنیم؛ چرا که از این موضوع واهمه داشتیم مبادا کاری را انجام دهیم که آن‌ها با نگاهی خیره به ما نگاه کنند!

فراموش نکنید که کودکان با توانایی ذاتی در یادگیری زبان، تقلید از رفتارها و تکرار اعمال متولد می‌شوند؛ بنابراین وضعیت تربیتی امروز آن‌ها، بدون شک به دلیل کاری است که ما انجام داده‌ایم (یا انجام نداده‌ایم). اگر آن‌ها مؤدب نیستند، دلیلش به‌احتمال زیاد خود ما هستیم. اگر آن‌ها منظم نیستند، مقصر ما هستیم. این‌طور نیست؟

هم بله و هم خیر.

ما اولین معلم فرزندانمان هستیم؛ اما تنها افرادی نیستیم که با آن‌ها تعامل دارند. در طول دوران زندگی، به‌مرور افراد دیگری نیز در زندگی فرزندانمان وارد می‌شوند که بر روی رفتار آن‌ها اثر می‌گذارند و این تأثیرات همواره مثبت نیستند. با این حال، هدف تدوین این فصل از کتاب به‌هیچ‌عنوان این نیست که شما احساس بدی نسبت به خودتان یا فرزندانتان داشته باشید؛ بلکه این بخش به شما کمک می‌کند تا متوجه شوید برای اصلاح اوضاع خیلی دیر نیست. فرزندان شما هنوز سن کمی دارند و در مرحلهٔ یادگیری هستند؛ پس چرا در آن‌ها عادت‌های درست ایجاد نکنیم و عادت‌های بد را از بین نبریم؟ این کار را با ترغیب آن‌ها به انجام رفتارهای خوب (مانند نظم) شروع کنید!

۱ ــ ۵ ــ یادگیری آداب و منش مناسب

رفتار مناسب (توأم با فضائل اخلاقی و ادب)، یکی دیگر از مهارت‌های اجتماعی است که باید به فرزندانمان بیاموزیم. مطابق تعریف، خوش‌رفتاری به مجموعه رفتارها و اعمالی گفته می‌شود که شخص، آن‌ها را از روی عادت بروز می‌دهد. به‌عنوان‌مثال، «عذرخواهی کردن» هنگامی‌که بدنتان به شخص دیگری برخورد می‌کند، شروع درخواست‌ها با کلمهٔ «لطفاً» یا پاسخ دادن به همراهی اطرافیان با واژهٔ «متشکرم»، همگی ازجمله نشانه‌های خوش‌رفتاری به‌حساب می‌آیند. علاوه بر این، خوش‌رفتاری شامل رفتارهایی اعم از نظم و انضباط، عدم ایجاد هرج‌ومرج‌های بیهوده (مانند گریه کردن با صدای بیش از حد بلند)، پرتاب اشیاء از سر خشم، پرخاشگری، درگیری فیزیکی و ... نیز می‌شود.

فای دو مویشوندت، معلم اخلاق و نویسندهٔ کتاب «مهارت‌های اجتماعی برای موفقیت و چگونه به کودکان مهارت لازم برای پیشرفت در دنیای مدرن را بدهیم»، می‌گوید: خوش‌رفتاری این فرصت را به فرزندانمان می‌دهد تا یک زندگی سعادتمندانه و توأم با شادی را تجربه کنند. علاوه براین، خوش‌رفتاری یک روش دیرینه برای گسترش دوستی‌ها و داشتن فرصت‌های بیشتر برای شنیدن جواب مثبت (به‌جای نَه) است.»