کتاب مجموعه اشعار پابلو نرودا (جلد اول)

کتاب مجموعه اشعار پابلو نرودا (جلد اول) با ترجمه و روایت سیروس شاملو، شعرهای عاشقانه، اجتماعی و تأملی نرودا را در دوره‌های مختلف زندگی‌اش در کنار هم قرار داده و از نسبت این شعرها با تاریخ سیاسی و ادبی جهان و ایران سخن گفته است. این کتاب، جلد اول از پروژه‌ی مفصل نشر نگاه است که قرار است مهم‌ترین سروده‌های این شاعر شیلیایی را با فرهنگ واژگان جدید ارائه دهد. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مجموعه اشعار پابلو نرودا (جلد اول)

کتاب مجموعه اشعار پابلو نرودا (جلد اول) گزیده‌ای از شعرهای پابلو نرودا است که سیروس شاملو آن را ترجمه و روایت کرده است. در آغاز کتاب، مقدمه‌ای مفصل آمده که در آن زندگی نرودا از کودکی در پارال تا سال‌های نمایندگی دیپلماتیک، تجربه‌ی جنگ داخلی اسپانیا، عضویت در حزب کمونیست، تبعید، دریافت نوبل و مرگ او در شیلی روایت شده است. در همین مقدمه، مترجم نشان داده که چگونه تاریخ بیرونی در شعر نرودا به تاریخ خصوصی و عاطفی تبدیل شده است. کتاب اشعار پابلو نرودا در ادامه به معرفی جایگاه نرودا در شعر قرن بیستم و تأثیر او بر شعر معاصر ایران می‌پردازد و نمونه‌هایی از هم‌صدایی او با شاعرانی چون شاملو را نقل کرده است. سپس بحثی طولانی درباره‌ی ترجمه‌ی شعر، مفهوم وفاداری به اثر و تفاوت ترجمه‌ی فنی با برگردان شاعرانه طرح شده و مترجم با مثال‌های متعدد از مولوی و خود نرودا نشان داده که چگونه در ترجمه‌ی شعر ناچار است دست به آفرینش زبانی تازه بزند. 

در بخش اصلی کتاب مجموعه اشعار پابلو نرودا (جلد اول) چند دفتر مهم از کارهای او آمده است: بیست ترانه‌ی عاشقانه و تک نغمه‌ای به‌ناچار، بخش‌هایی از سکونت بر خاکدان ۱ و ۲، و شعرهایی از دوره‌های بعدی. در هر بخش، شعرها با توضیح‌های کوتاه، یادداشت‌های انتقادی و گاهی روایت‌های زندگی‌نامه‌ای همراه شده‌اند تا مسیر تحول نرودا از عاشق‌پیشه‌ی جوان تا شاعر اجتماعی و مبارز روشن‌تر شود.

چرا باید کتاب مجموعه اشعار پابلو نرودا (جلد اول) را بخوانیم؟

کتاب مجموعه اشعار پابلو نرودا (جلد اول) تصویری فشرده اما پرجزئیات از جهان شعری نرودا ارائه کرده است؛ از عشق و تنانگی تا مرگ، تبعید و مبارزه‌ی سیاسی. خواننده با خود شعرها روبه‌رو می‌شود و همزمان در مقدمه و یادداشت‌ها با شیوه‌ی ترجمه، تاریخ پسِ‌پشت سروده‌ها و نسبت آن‌ها با ادبیات فارسی آشنا می‌شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان به شعر معاصر جهان و ادبیات اسپانیایی، دوستداران شعر عاشقانه و اجتماعی، دانشجویان ادبیات و کسانی پیشنهاد می‌شود که به فرایند ترجمه‌ی شعر و نسبت آن با زبان فارسی کنجکاوند.

درباره پابلو نرودا

پابلو نرودا (Pablo Neruda) (۱۹۰۴-۱۹۷۳)، شاعر، دیپلمات و سناتور شیلیایی، و یکی از شاخص‌ترین چهره‌های ادبیات معاصر است که گابریل گارسیا مارکز او را بزرگ‌ترین شاعر قرن بیستم در تمام زبان‌ها نامیده است. نرودا که نام اصلی‌اش ریکاردو الیسر نفتالی ریس باسوآلتو بود، نام مستعار خود را به احترام یان نرودا، نویسنده‌ی چک، برگزید تا مانع مخالفت‌های پدرش با شاعری‌اش شود. زندگی نرودا آمیزه‌ای از تغزل و سیاست بود. او که به خاطر مأموریت‌های دیپلماتیکش، از شرق دور تا قلب اروپا رفته بود، با وقوع جنگ داخلی اسپانیا و قتل دوست نزدیکش، لورکا، به یک فعال سیاسی تمام‌عیار و مدافع سرسخت آرمان‌های کمونیستی بدل شد. نرودا در دوران سفارت و کنسولی خود، نه‌تنها شاعر، بلکه پناهگاهی برای ستمدیدگان بود؛ چنان‌که در پاریس هزاران پناهنده‌ی اسپانیایی را از چنگال فاشیسم نجات داد. شعرهای او از عاشقانه‌های آغازین تا حماسه‌های اجتماعی در کتاب «سرود همگانی»، همواره بازتابی از رنج‌ها و امیدهای مردم قاره‌اش بود. دریافت جایزه‌ی نوبل ادبیات در سال ۱۹۷۱، اوج افتخارات بین‌المللی او بود. با این حال، مرگ نرودا در سال ۱۹۷۳، تنها ۱۲ روز پس از کودتای خونین پینوشه، هاله‌ای از غم و تردید به همراه داشت. هرچند علت رسمی مرگ او سرطان اعلام شد، اما تقارن آن با سقوط دولت مردمی آلنده و فضای خفقان کودتا، او را به نماد ابدی مقاومت و آزادی‌خواهی تبدیل کرد؛ شاعری که معتقد بود شعرش باید مانند نان، برای همه و در خدمت زندگی باشد.

بخشی از کتاب مجموعه اشعار پابلو نرودا (جلد اول)

«می‌رقصد

شاخۀ باری پرشکوفه و گیلاس.

گر مقدورم بود بارور کنم

این قیرگونه ایستاد را

تا ضربان سکسکه‌ای افتد به ساعت‌ها

چنین می‌کردم

که ببینم به خانه‌ات

می‌رسد تابستان شکسته‌لب

می‌رسند مردمی در لباده‌های مرگ

می‌رسد گستره‌ی تابش تلخ

می‌رسند تیزه خیش مرگ و خشخاش

مردمی،

اسبانی،

قبرکنانی

طرح بلند اخترانی و

اطلس خون‌افشانی

غواصانی پوشیده از خاکستر

مردانی نقاب‌دار که دخترکان باکره‌ی

به دشنه آبکش‌شده را می‌برند کشان‌کشان،

می‌رسند ریشه‌ها،

رگ‌ها،

تیمارخانه‌ها

چشمه‌گان و

مورچه‌گان»