کتاب وقت نیایش ماهی ها

کتاب «وقت نیایش ماهی ها» نوشتۀ مصطفی جمشیدی است و انتشارات علمی و فرهنگی آن را منتشر کرده است. وقت نیایش ماهی‌ها به دلیل محتوای غنی، شخصیت‌پردازی عمیق، و نگاه معنوی به زندگی، یکی از آثار ارزشمند در ادبیات‌معاصر ایران محسوب می‌شود.

درباره کتاب وقت نیایش ماهی ها

کتاب وقت نیایش ماهی‌ها یکی از آثار تأثیرگذار مصطفی جمشیدی، نویسنده و شاعر ایرانی است که در حوزهٔ ادبیات داستانی معاصر جایگاهی ویژه دارد. این کتاب که در سال ۱۳۸۶ کاندیدای دریافت جایزهٔ کتاب سال جمهوری اسلامی ایران بود، شامل ۲ داستان بلند با عناوین «بازیافته‌های شهر دلتنگ» و «وقت نیایش ماهی‌ها» است.

داستان وقت نیایش ماهی‌ها، روایتی از زندگی پسری به نام جاسم است که در جنوب ایران و در سال‌های پیش از انقلاب اسلامی رشد می‌کند. جاسم در مسیری پرچالش، با غیبت پدرش که توسط ساواک بازداشت شده و در زندانی نامعلوم به سر می‌برد، دست‌وپنجه نرم می‌کند. تلاش‌ها و توسل‌های جاسم سرانجام منجر به کشف محل بازداشت پدر در سیرجان می‌شود. در ادامه، داستان به تقابل جاسم با مستشاران خارجی و مهندسان شاغل در جنوب ایران می‌پردازد و سپس به دوران پس از انقلاب و دغدغه‌های شخصی و اجتماعی جاسم منتقل می‌شود. روایت با اشاره به تاریخ بندری که جاسم در آن زندگی می‌کند، از گذشتهٔ این منطقه، ازجمله کشتی‌های پرتغالی، ایمان‌آوردن برده‌های زنگباری و ساخته‌شدن منبری توسط ناخدایی پیر برای ظهور امام‌زمان (عج)، بهره می‌گیرد.

«وقت نیایش ماهی‌ها» در حوزهٔ ادبیات انتظار قرار می‌گیرد و تصویری از ایمان، مبارزه و ارتباط عمیق میان شخصیت‌ها و فرهنگ جنوب ایران ارائه می‌دهد. این داستان نه‌تنها زندگی جاسم، بلکه شرایط تاریخی، اجتماعی، و مذهبی منطقه را با نثری شاعرانه و پر از جزئیات روایت می‌کند.

داستان «بازیافته‌های شهر دلتنگ» که به‌عنوان بخش اول کتاب ارائه شده است، از فضای احساسی و اجتماعی مشابهی برخوردار است و همانند «وقت نیایش ماهی‌ها» به دغدغه‌های انسانی، ایمان، و بازسازی هویت در جامعه می‌پردازد. 

خواندن کتاب وقت نیایش ماهی ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران داستان‌های اجتماعی با رویکردهای مذهبی و تاریخی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره مصطفی جمشیدی

مصطفی جمشیدی متولد ۱۳۴۰ در تهران است و از نویسندگان فعال و پرکار ایرانی به شمار می‌آید. او فعالیت نویسندگی را از سال ۱۳۶۱ و با حوزهٔ اندیشه و هنر اسلامی آغاز کرد. جمشیدی، فارغ‌التحصیل رشتهٔ حقوق از دانشگاه تهران، با نگارش داستان‌ها و رمان‌هایی با رویکردهای اجتماعی، مذهبی، و فرهنگی، جایگاه خاصی در میان نویسندگان معاصر ایران به دست آورده است. از آثار مهم او می‌توان به رمان‌های «لغات میغ»، «شنیدن آوازهای مغولی»، «روزگار بلند»، و «خود نوشت» اشاره کرد. او علاوه بر داستان‌نویسی و شعر، در زمینه‌های سینمایی نیز فعالیت داشته است.