کتاب روابط انسانی در سازمان‌های آموزشی

«روابط انسانی در سازمان‌های آموزشی» نوشته حمیدرضا حاتمی(-۱۳۳۹) و محمدرضا سرمدی(-۱۳۴۴) از مجموعه کتاب‌های آموزشی دانشگاه پیام نور در رشته علوم تربیتی است.

این کتاب با هدف بررسی روابط انسانی در سازمان‌های آموزشی به ترتیب فصول زیر به نگارش در آمده است:

در فصل اول کتاب، ابتدا به بررسی جایگاه و نقش انسان از نظر فلاسفه و اسلام پرداخته شده و سپس سیر تحولی مدیریت روابط انسانی در سازمان‌های آموزشی از منظر اندیشمندان علم مدیریت از گذشته تا حال مورد بررسی قرار گرفته است.

در فصل دومِ کتاب به بررسی ساختار روابط انسانی در مدیریت و نقش مدیریت در روابط انسانی پرداخته شده است که در این فصل ضمن بررسی مفاهیم روابط انسانی و تفاوت آن با رفتار سازمانی، اصول و شاخص‌های روابط انسانی، روابط انسانی و رهبری و مدیریت مورد بررسی قرار گرفته است.

در فصل سوم کتاب به ارتباطات، اهمیت و ماهیت آن پرداخته‌ایم که نقش ارتباطات و موانع و غایت‌های حاصل از آن و انواع ارتباطات بررسی گردیده است.

فصل چهارم کتاب شامل انواع تئوری‌ها و نظریه‌های کلاسیک، نئوکلاسیک و تئوری‌های جدید است.

فصل پنجم کتاب به بررسی انواع تئوری‌ها در مدیریت آموزشی پرداخته شده است که شامل تئوری‌های رسمی و انواع آن، تئوری‌های مردم سالار، سیاسی، ذهنی، ابهامی، فرهنگی و نقد و بررسی آن می‌باشد.

فصل ششم کتاب شامل نقش گروه در سازمان و جایگاه آن در روابط انسانی، انواع گروه‌هاست.

بخش بعدی کتاب مباحثی نو در مدیریت روابط انسانی مطرح گردیده که شامل فصول زیر است.

فصل هفتم، آشنایی با مفاهیم سازمان‌های یادگیرنده، ‌ یادگیری مادام العمر، یادگیری سازمانی، سازمان‌های یادگیرنده و مدیریت دانش می‌باشد.

در فصل هشتم به مباحث مدرنیته و پست مدرنیته و تأثیر آن بر روابط انسانی پرداخته شده است.

در فصل نهم به نقش فناوری و آموزش از راه دور در روابط انسانی در سازمان‌های آموزشی پرداخته‌ایم.

فصل دهم کتاب اخلاق و روابط انسانی در مدیریت از منظر اسلامی بررسی گردیده که مفاهیمی از جمله اخلاق حرفه‌ای، ضرورت روابط انسانی در مدیریت از منظر اسلامی بیان گردیده است.