کتاب درمان عاطفه هراسی

کتاب درمان عاطفه هراسی نوشتهٔ لی مک کالو، نات کان، استوارت‌ اندروز، آملیا کاپلان، جاناتان ولف و کارا لانزا هورلی و ترجمهٔ الهام اشتاد، مهین دهقانی و محمود دهقانی (عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران) است. انتشارت ارجمند این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. مجوز رسمی کپی‌رایت ترجمهٔ فارسی این کتاب از سوی «انتشارات گیلفورد» به انتشارات کتاب ارجمند واگذار شده است.

درباره کتاب درمان عاطفه هراسی

کتاب درمان عاطفه هراسی ریشهٔ آسیب‌شناسی روانی را در عاطفه‌هراسی می‌داند. در درمان عاطفه‌هراسی، سعی می‌شود مفهوم تعارض روان‌پویشی در قالب نظریهٔ یادگیری فرمول‌بندی مجدد شده و در درمان آن از تکنیک‌های رفتاری استفاده شود. به زبان ساده، ریشهٔ بسیاری از دفاع‌های بیمار، ترس او از رویارویی با هیجان‌ها یا عاطفه‌های هراس‌انگیز است و هدف درمان، کمک به بیمار برای رویارویی با این عواطف است.

با ارائهٔ این چارچوب معنایی جدید، می‌توان از تکنیک‌ها و مفاهیم مؤثر و از پیش موجود، برای درمان اختلال هراس (مانند حساسیت‌زدایی منظم، مواجه‌سازی و...) در بستر روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت و برای درمان مسائل روان‌پویشی و اجتناب از بن‌بست‌های درمانی بهره گرفت؛ بنابراین هدف این کتاب، آموزش نحوهٔ اجرای روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت از طریق تمرکز بر عاطفه‌هراسی‌ها و استفاده از تکنیک‌های رفتاری است.

یکپارچه‌سازی درمان پویشی و رفتاری آرزوی بسیاری از درمانگران بوده و گام‌هایی توسط نظریه‌پردازان مختلف در این زمینه برداشته شده است، اما بدون تردید این «لی مک کالو» بود که چنین رؤیایی را به واقعیت تبدیل کرد. او به‌دلیل تسلط بر متون روان‌پویشی و رفتاری، گامی مؤثر برای یکپارچه‌سازی این ۲ دیدگاه متفاوت برداشته است. این نویسنده، دانشیار بالینی و مدیر برنامهٔ پژوهش روان‌درمانی در دانشکدهٔ پزشکی هاروارد (بوستون، ماساچوست) و استاد مدعو در دانشگاه نروژی علم و تکنولوژی (تورندایم، نروژ) بوده است.

خواندن کتاب درمان عاطفه هراسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به روان‌درمان‌گرها پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب درمان عاطفه هراسی

«برای بسیاری از بیماران دارای نمره‌های GAF بالای ۵۰، به‌طور معمول کار درمان با بازسازی دفاع شروع شده، به سمت بازسازی عاطفه پیش می‌رود و بازسازی خود و دیگری، در مواقع خاصّ و در صورت لزوم، انجام می‌گیرد. برخی از بیماران که از الگوهای خود کمتر آگاه هستند یا انگیزه کمتری برای تغییر دارند (و به ویژه آنهایی که دارای نمره‌های GAF بین ۵۰-۶۰ هستند)، قبل از شروع حسّاسیّت‌زدایی عاطفه‌ها (بازسازی عاطفه) نیاز به کار بیشتری برای یادگیری بازشناسی و رهاسازی دفاع‌هایشان (بازسازی دفاع) خواهند داشت. اگر بیماران حدّاقل به صورت نسبی برای رهاسازی دفاع‌ها آماده نباشند، قادر نخواهند بود که حسّاسیّت‌زدایی منظّم عاطفه‌هراسی‌ها را پیش ببرند.

سایر بیماران با سطوح بالاتر عملکرد (اغلب با نمره‌های GAF ۷۰ تا ۸۰، امّا گاهی با نمره‌های بالای ۶۰) ممکن است قادر به شروع بی‌درنگ با بازسازی دفاع باشند. حتّی در این صورت، درمانگران اغلب با مقاومت بیماران دارای عملکرد بالا مواجه می‌شوند و لازم است که به بازسازی دفاع برگردند؛ آنها در این صورت ممکن است که با مشکلی مربوط به حس خود بیمار و یا نیازهایی که باید شناسایی شوند، مواجه گردند.

در هر لحظه، پیشروی یا پسروی درمانگر در میان سه هدف درمانی با توجّه به نیازهای بیمار و قدرت ایگو یا ساختار خود، عادی است. در حقیقت ما درمی‌یابیم که زمانی که درمان روان‌پویشی کوتاه‌مدّت آغاز شد، سه هدف درمانی در بخش‌های مختلف جلسه‌ها اغلب در هم ادغام می‌شوند.

در صورتی‌که خود تخریب شده باشد (۵۰>GAF)، بازسازی خود و دیگری اولویت می‌یابد

همان‌طور که در بالا گفته شد، بیماران واجد تخریب‌های جدی (برای مثال نمره‌های GAF زیر ۵۰) استثناهای این روند سیّال درمان هستند که ممکن است قبل از اینکه قادر به تحمّل کار اکتشافی دفاع و عاطفه باشند، در ابتدا نیاز به تمرکز صرف بر بازسازی خود و دیگری داشته باشند. بدون این تمرکز اولیّه، تلاش‌های مربوط به بازسازی عاطفه‌هراسی‌ها ممکن است متوقّف شوند- برای مثال به دلیل شرم مفرط یا بی‌اعتمادی افراطی نسبت به دیگران.»