کتاب آنچه پدر و مادر باید درباره بلوغ و نوجوانی فرزند خود بدانند

کتاب آنچه پدر و مادر باید درباره بلوغ و نوجوانی فرزند خود بدانند نوشتهٔ احمد پدرام و ویراستهٔ نوید پدرام است و انتشارات ترانه پدرام آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب آنچه پدر و مادر باید درباره بلوغ و نوجوانی فرزند خود بدانند

کتاب آنچه پدر و مادر باید درباره بلوغ و نوجوانی فرزند خود بدانند شامل نشانه‌های ناخوشایند بلوغ است. ویژگی‌های شناختی و رفتاری و عاطفی فرزندان ما را در حدود سیزده تا بیست سالگی و یا حتی بالاتر، نشان می‌دهد.

شناخت این نشانه‌های ناخوشایند به پدر و مادرها کمک می‌کند که شکیباتر بوده و فرزندان خود را بیشتر درک نموده و ارتباط سالم را با آن‌ها حفظ کنند.

خواندن کتاب آنچه پدر و مادر باید درباره بلوغ و نوجوانی فرزند خود بدانند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به همهٔ پدران و مادران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب آنچه پدر و مادر باید درباره بلوغ و نوجوانی فرزند خود بدانند

«شاید یکی از بحث‌های خانوادگی و مشکلاتی که در رابطهٔ پدر و مادرها با فرزند نوجوان و جوان‌شان خیلی جدی و بحران‌ساز است موضوع ارتباط یا تمایل آن‌ها به ارتباط با جنس مخالف باشد.

دوستی دخترها و پسرها در ذات خود و به‌عنوان یک نیاز اجتماعی و پیش‌درآمد ازدواج و تکامل، می‌تواند امری طبیعی تلقی شود ولی از آنجایی که تفاوت‌های فیزیولوژیک و روانی و جسمی زیادی در زن و مرد وجود دارد آگاهی و مراقبت برای هر دو جنس نقش مهمی در پیشگیری از آسیب‌های گوناگون جنسی، جسمی و روانی و اجتماعی و حتی معنوی آن‌ها دارد.

چون دوران نوجوانی، دوران دوستی‌های گوناگون است. آشنایی پدر و مادر با این موضوع و پرهیز از ملامت و سرزنش نوجوانان و افزودن بر آگاهی خود و نوجوانان خود می‌تواند از خطرات این موضوع کم کند. اولین نکتهٔ جالب این است که پسرها و دخترها تصور می‌کنند که دیدگاه جنسی‌شان شبیه یکدیگر است و از تفاوت خصوصیات روانی جنسی‌شان تقریباً بی‌خبر و یا تظاهر به دانستن آن می‌کنند. از آنجا که اساس دوستی‌ها شناخت دیدگاه‌های جنس مقابل یا مکمل یا مخالف خود است، مهم است که از طریق منابع اطلاعاتی معتبر و یا توسط اشخاص مورد اعتماد و یا توسط پدر و مادر آگاه، به زبانی درخور و مناسب برای یک رابطهٔ مؤثر، این اطلاعات به نوجوانان داده شود. بسیاری از اوقات کشاکش نوجوان دختر یا پسر با پدر و مادر بر سر این است که آن‌ها نکات ذیل را اصلاً نمی‌دانند و یا چون ارتباط والد و فرزند، رابطه‌ای گرم و دلپذیر نبوده، نسبت به خطرات اجتماعی اظهار دانایی یا بی‌تفاوتی و یا رجحان می‌کند و حاضر است تن به خطر بدهد.

بعضی پسرها در رابطهٔ دوستی، هوس و غریزهٔ جنسی خود را در درجهٔ اول قرار می‌دهند. اگرچه به اشکال گوناگونی برای حفظ دوستی خود با دخترها سعی در سرکوب اولیه یا کتمان و یا به تعویق انداختن نیاز جنسی دارند؛ اما معمولاً پس از مدتی، به‌عنوان یک نیاز به طرح مستقیم یا غیرمستقیم موضوع می‌پردازند. آن‌ها پس از اولین ارتباط جنسی (اعم از معاشقه یا ارتباط جنسی کامل...) دچار وابستگی جنسی می‌شوند و تمایل بیشتری به ادامه و پیشرفت رابطه پیدا می‌کنند و هر فرصتی را برای انجام آن مغتنم می‌شمارند. تا زمانی که دختر این رابطه را بپذیرد؛ دوستی ادامه می‌یابد اما، هر زمان که دختر از رابطهٔ جنسی خودداری کند؛ یا رفتار و خُلق پسر تغییر منفی خواهد کرد و یا به‌دنبال بهانه‌ای برای رها کردن رابطه خواهد بود. از این رو بعضی از دخترها از ترس از دست دادن رابطه به ادامه داشتن ارتباط جنسی تن می‌دهند.»