کتاب فرزانگی و فرزندی

کتاب فرزانگی و فرزندی نوشتهٔ فاطمه احمدی است. نشر معارف این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر درمورد وظایف فرزندان در قبال والدین در آیینهٔ قرآن و روایات و با تأکید بر دعای ۲۴ صحیفهٔ سجادیه سخن گفته است.

درباره کتاب فرزانگی و فرزندی

آیا فرزندان در قبال والدین وظیفه‌ای دارند؟ کتاب فرزانگی و فرزندی با نگاه به آیات قرآن کریم و روایات موجود و با تأکید بر دعای شمارهٔ ۲۴ از صحیفهٔ سجادیه به چنین پرسشی و به کم‌وکیف آن پاسخ داده است. این کتاب که در ۳ فصل نوشته شده، خانواده را کوچک‌ترین واحد جامعهٔ انسانی می‌داند که عوامل مختلفی در ثبات یا ناپایداری آن نقش ایفا می‌کنند. در فرهنگ اسلام، هر یک از افراد خانواده دارای حقوق هستند و در مقابل، وظایف و تعهداتی نیز دارند. گفته شده است که  تنها مجموعه‌ای که یک‌جا و منسجم به تبیین وظایف فرزندان در قبال والدین پرداخته، دعای ۲۴ صحیفهٔ سجادیه است.

خواندن کتاب فرزانگی و فرزندی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران علوم اسلامی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب فرزانگی و فرزندی

«از منظر اسلام، انسان در مقابل تمام نعمت‌های الهی پیرامون خود، موظّف و مسئول است. او باید در عین استفاده و بهره‌مندی از این نعمت‌ها شکرگزار لطف الهی باشد و حقوق آنها را به جا آورد؛ از جمله این نعمت‌ها، نعمت وجود والدین است؛ والدینی که زحمت‌های زیادی را با دل و جان برای رشد و پرورش فرزند متقبّل شده‌اند.

واژه «والدین» به صورت تصریح و اشاره، فراوان در قرآن کریم به کار رفته و خداوند سبحان هربار به‌گونه‌ای از بندگان خود خواسته است که احترام آنان را رعایت کنند و ایشان را گرامی بدارند. برای نشان دادن اهمیّت حرمت پدر و مادر، نخست نام مبارک خدا، سپس نام پدر و مادر را ذکر می‌کند تا اهتمام به مطلب را برساند.

«راز قرار گرفتن دستور احسان به والدین در کنار فرمان توحید عبادی و نام مقدس خدا، افزون بر بیان اهمیّت ویژهٔ این فریضهٔ الهی، آن‌است که اولاً: آنها از مجاری طولی فیض خالقیّت و ربوبیّت خدایند. ثانیاً: احسان آنان در حق فرزند همچون اِنعام و احسان خداوند، بی‌طمع پاداش و ثنا و ثواب و به نفع فرزند و برای رشد اوست. ثالثاً: آنان همچون خداوند بُخلی در رساندن خیر به فرزند نداشته، همان‌گونه که لطف خدا دربارهٔ بنده‌اش متوقف بر حُسن طاعت او نیست، والدین نیز کرم خود را از فرزند غیرصالح هم دریغ نمی‌کنند.»

قرآن به نحو لطیفی، دلیل سفارش به احسان در حق والدین را، زحمات آن دو به ویژه مادران، در تربیت فرزندان در کودکی بیان می‌فرماید. در آیاتی از سورهٔ اسراء که شروع و ختم آن دعوت به توحید است، به فرزندان می‌گوید: آن‌گاه که شما کودک و نیازمند بودید، پدر و مادر عهده‌دار امورتان بودند؛ پس اکنون که آنان زمین‌گیر شده‌اند، عهده‌دار امورشان شوید:

«<إِمَّا یبْلُغَنَّ عِنْدَک الْکبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ کلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَ قُلْ لَهُمَا قَوْلًا کرِیمًا *٭ وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمَا کمَا رَبَّیانِی صَغِیرًا>»