کتاب در ثمین

کتاب در ثمین نوشتهٔ ستار عبداله پور است و انتشارات نور علم آن را منتشر کرده است. این کتاب برگزیده‌ای از متون ادب فارسی است.

درباره کتاب در ثمین

دُرّ ثمین (برگزیده ‌ای از متون ادب فارسی) برگزیده‌ای از برجسته‌ترین متون نظم و نثر ادب فارسی است و برای درس فارسی عمومی رشته‌‌های مختلف دانشگاه‌ها به‌خصوص دانشگاه آزاد اسلامی تنظیم شده است. هدف از تدریس درس فارسی عمومی، آشنایی دانشجویان با متون ادب فارسی، به‌وجودآوردن انگیزه برای پژوهش، پیرامون ذخایر ادبی و شناخت عمیق‌تر نسبت به پدید آورندگان این آثار است. نویسندگانِ کتاب‌های فارسی عمومی، معیارهای متفاوتی را برای تقسیم‌بندی مباحث کتاب خود برگزیده‌اند. عده‌ای بر مبنای سبک‌های ادبی، جمعی بر اساس قالب ‌های شعری و... مبنای جمع‌آوری مطالب قرار داده‌اند. در این کتاب سعی شده است «نظم تاریخی مطالب» رعایت شود. تلاش بر آن بوده است تا از ادبیات کهن و معاصر، نمونه‌های شاخص‌تری برگزیده و تقدیم شود. از میان شاعران کهن، تنها به معدودی از شاعران مشهور ایران، بسنده شده است. نخستین سرایندگان شعر فارسی، در روزگار طاهریان و صفاریان ظهور کرده‌اند. در کتاب‌ها نام چند تن از اینان برده شده و از آثارشان نشانی برجای مانده است و از میان نویسندگانِ گذشته نیز برجسته‌ترین آثار منثور چون تاریخ بیهقی برگزیده شده

همچنین منتخب شعر چند تن از معروف‌ترین شاعران معاصر و در آخر کلیات مسائل ادبی چون علم بیان، علم بدیع، سبک‌های شعر فارسی، قالب‌های شعر فارسی، انواع نثر‌های فارسی، انواع ادبی، مکتب‌های ادبی اروپا، علائم نگارشی، آئین نگارش، دستور زبان فارسی، نامه‌نگاری آورده‌ شده است؛ بنابراین کتاب به چهار بخش نظم، نثر، برگزیدۀ ادبیات معاصر و کلیات مسائل ادبی تقسیم شده است، به این امید که دانشجویان تصویری کلّی از ادبیات فارسی و تحولِ تاریخی آن در ذهن خود ترسیم کنند. این توضیح لازم به نظر می‌رسد که به خاطر آشنایی دانشجویان، با فرهنگ‌های لغات و منابع دیگر، از توضیح و شرح ابیات و معنی لغات، پرهیز شده است.

خواندن کتاب در ثمین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای همهٔ دانشجویان مناسب است.

بخشی از کتاب در ثمین

«تاریخ بِیهَقی یا تاریخ مسعودی، نام کتابی نوشتۀ ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی است که موضوع اصلی آن تاریخ پادشاهی مسعود غزنوی و دودمان غزنوی است. این کتاب علاوه بر تاریخ غزنویان، قسمت‌هایی دربارۀ صفاریان، سامانیان و دورۀ پیش از برآمدن و پادشاهی محمود غزنوی دارد. نسخۀ اصلی کتاب حدود ۳۰ جلد بوده که به دستور مسعود غزنوی بخش زیادی از آن از بین رفته ‌است و از این کتاب امروزه مقدار کمی (حدود پنج مجلد) بر جای مانده ‌است. ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی (زاده ۳۷۰ ه‍. ش) در روستای حارث‌آباد بیهق در نزدیکی سبزوار، درگذشته (۴۵۶ ه‍. ش) در غزنین، مورخ و نویسندۀ معروف ایرانی در دربار غزنوی است. شهرت او بیشتر به‌خاطر نگارش کتاب معروف به تاریخ بیهقی است که مهم‌ترین منبع تاریخی در مورد دوران غزنوی است. او اوایل عمر را در نیشابور به تحصیل دانش اشتغال داشت، سپس به سمت دبیری وارد دیوان محمود غزنوی و حکمرانان بعد از او شد و در سال (۴۱۸ ه‍. ش) پس از درگذشت استادش بونصر مشکان به سمت دبیر دیوان شاهی برگزیده شد. در روزگار عبدالرشید غزنوی، گرفتار تهمت و کین بداندیشان شد. امیر او را از کار برکنار کرد و به زندان انداخت. وی در سال (۴۳۷ ه‍. ش) پس از آزادی از زندان، شروع به نوشتنِ کتاب معروف خود، تاریخ بیهقی، نمود.