کتاب حلیه المتقین

کتاب حلیه المتقین نوشتهٔ محمدباقر مجلسی و حسین بن علی ابوالفتوح رازی است. انتشارات نگاران قلم این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر دربارهٔ آداب، سنت‌ها و اخلاق اسلامی همراه با مکالمات حسنیه و فرهنگ لغات دشوار است.

درباره کتاب حلیه المتقین

کتاب حلیه المتقین (به‌معنای زینت پرهیزکاران) یکی از کتاب‌های فارسی «علامه مجلسی» است که با موضوع آداب، سنت‌ها و اخلاق اسلامی نوشته شده است. این کتاب در ۲۶ ذی‌حجهٔ سال ۱۰۸۱ (قمری) نوشته شد. این کتاب که یکی از منابع کهن مذهب شیعه بوده است، در ۱۴ باب نوشته شده که هر یک از این بخش‌ها به بیان جزئیات یکی از امور شخصی و اجتماعی می‌پردازد.

کتاب حاضر به موضوعاتی مانند موارد زیر پرداخته است:

آداب پوشیدن لباس، آداب کشیدن سرمه، آداب خوردن و آشامیدن، آداب معاشرت و مجامعت با زنان، کیفیت تربیت فرزندان، آداب بوی خوش را استعمال‌کردن، آداب رفتن به حمام، آداب خواب‌رفتن و بیدارشدن، آداب داخل‌شدن به خانه و بیرون‌آمدن از خانه، آداب سوارشدن و راه‌رفتن و بازاررفتن، آداب سفرکردن و... .

خواندن کتاب حلیه المتقین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه پیرامون اخلاق و آداب اسلامی قدیم پیشنهاد می‌کنیم.

درباره محمدباقر مجلسی

محمدباقر مجلسی معروف به «علامه مجلسی» و «مجلسی ثانی» نویسنده، مدرس و فقیه شیعهٔ اخباری دوران شاه‌سلیمان و شاه‌سلطان‌حسین صفوی و نیز نویسندهٔ کتاب «بحارالانوار» بود. او که در سال ۱۰۳۷ قمری و در اصفهان به دنیا آمد، اولین عالمی بود که به‌طور گسترده اقدام به نوشتن به زبان فارسی کرد و به این وسیله فاصلهٔ بین زبان فقیهان و مردمان را پر کرد. گفته شده است که آثار او بیشترین نفوذ را در جامعهٔ ایران داشتند.

علامه مجلسی با صوفی‌گری، فلسفه، اسلام اهل سنت و بقیهٔ مذاهب مبارزه می‌کرد. او برخی مناسک شیعه را ترویج کرد و در امور حکومتی نیز فعالیت‌هایی داشت.

کتاب «حلیه المتقین» یکی دیگر از آثار مشهور محمدباقر مجلسی است.

او در سال ۱۱۱۰ قمری در اصفهان درگذشت. آرامگاه او در مسجد جامع اصفهان قرار گرفته است.

بخش‌هایی از کتاب حلیه المتقین

«دَر حدیث معتبر از حضرت صادق(ع) منقول است که ساحت‌های خانهٔ خود را جاروب کنید و شبیه مشوید به یهودان که ایشان جاروب نمی‌کنند و دَر روایت معتبر از امیرالمؤمنین(ع) منقول است که خاکروبهٔ خانه را شب دَر خانه مگذارید و بیرون برید که شیطان دَر آن جا می‌گیرد... .»