کتاب صمیمانه

کتاب صمیمانه نوشتهٔ محمدجواد نظافت یزدی را انتشارات امام مهربان منتشر کرده است. این کتاب به تشریح و ارائهٔ راهکارهایی برای برقراری ارتباط مؤثر براساس آیات و روایات می‌پردازد. 

درباره کتاب صمیمانه

انسان موجودی اجتماعی و علاقه‌مند به ارتباط است. اما کیفیت ارتباط و نحوهٔ برقراری آن نیز در میزان اثرگذاری این ارتباط مؤثر است و به پیشرفت و بهتر شدن آن کمک می‌کند. یکی از راه‌های انتقال مفاهیم تربیتی و اخلاقی نیز ارتباط و گفت‌وگوست. ارتباط و گفت‌وگویی هدفمند و سازنده که مطابق با نیازهای مخاطب و نزدیک به ذهن و زبان او باشد. از آن‌جا که سیره و سنت انبیا و اهل‌بیت و آموزه‌های قرآن و تدبر در مفاهیم آن‌ها از بهترین منابع برای یادگیری روش‌های برقراری ارتباط مؤثر است، حجت‌الاسلام محمدجواد نظافت یزدی مجموعه درس‌گفتارهایی در قالب ۶ فصل را ارائه کرده و در آن‌ها به بیان الگوها و روش‌های ارتباط مؤثر پرداخته است. ارتباطی که زمینه‌ساز تعاملاتی مثبت و ارزش‌آفرین باشد.

خواندن کتاب صمیمانه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به مباحث مرتبط با ارتقای مهارت‌های ارتباطی، مشاوران و معلمان و کارشناسان مذهبی از مطالعهٔ این کتاب سود خواهند برد.

درباره نویسنده

حجت‌الاسلام محمدجواد نظافت یزدی متولد سال ١٣۴۶ است که در سال ١٣۶۰ وارد حوزهٔ علمیه مشهد مقدس گردید و پس از مدتی تحصیل در آن دیار، به شهر مقدس قم هجرت نمود و از محضر بزرگانی چون آیت الله صالحی و اعتمادی بهره‌های علمی فراوان برد. پس از علم‌اندوزی در قم، دوباره به زادگاه خویش بازگشت و به تربیت طلاب علوم دینی پرداخت. ایشان دارای تألیفاتی متعدد از جمله مقاله و مجموعه‌درس‌هایی از نهج‌البلاغه هستند و به‌عنوان مدرس در حوزه‌های علمیه و عضو کمیسیون‌های فرهنگی فعالیت می‌کنند.

بخشی از کتاب صمیمانه

«چرا نتیجه نمی‌گیریم؟

تهاجم و شبیخون فرهنگی باعث شده است که عدهٔ قابل‌توجهی از نسل جوان امروز ما با اینکه زمان کمی از انقلاب گذشته است، در ام‌القرای جهان اسلام در کشوری که با غرامت خون هزاران شهید مظلوم بنا شده است، با انقلاب و ارزش‌ها آن آشنا نشوند و حتی بعضی از آن‌ها از این مفاهیم فراری باشند. جای تأسف دارد که نتوانسته‌ایم این جوان را با مبانی و ارزش‌های اسلامی و انقلابی آشنا کنیم. تقریباً تمام بچه‌های ایرانی از سن هفت تا هجده‌سالگی در مدارس و پس از آن در دانشگاه‌ها تحت تعالیم دینی و انقلابی قرار می‌گیرند. پسران جوان در بهترین دوران عمرشان سرباز می‌شوند و عقیدتی‌سیاسی‌ها برای آن‌ها کلاس دین و معارف می‌گذارند، روحانیونی به نمایندگی از مقام معظم رهبری فعالیت می‌کنند اما عده‌ای از جوانان راه دیگری را انتخاب می‌کنند! این‌ها نشان می‌دهد که باید در روش‌هایمان تجدیدنظر کنیم. بایدمتوجه باشیم تا محور کارمان تربیت نباشد، آموزش نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند که گاهی ایجاد نفرت هم می‌کند. زمانی که کسی قلباً پذیرای عقاید ما نباشد. هرچه مقررات وضع کنیم و او را الزام به عمل کردن نماییم، بیشتر به نفرت او دامن زده‌ایم. مگر این‌قدر که از حجاب گفته شد و برای بی‌حجابی قانون وضع شد، توانستیم زنان را باحجاب کنیم؟ چون بدون کار فرهنگی و تربیتی و فقط با اعمال زور خواستیم عمل کنیم، نتیجه برعکس شد. امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود: «اگر قلب را مجبور به کاری کنند، کور می‌شود.» یعنی دیگر مصلحتش را نمی‌فهمد. تنفرها و فرار کردن‌های نسل جوان نتیجهٔ رفتار عده‌ای است که در کشور مقررات الزامات دینی گذاشتند و به جای تأکید بر تربیت، امنیت و آموزش را محور قرار دادند.»