کتاب آن روی سکه

کتاب آن روی سکه نوشتهٔ محمدجواد نظافت یزدی است. انتشارات امام مهربان این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر تأملی است بر بایدها و نبایدهای تولید ثروت و ثروت‌اندوزی.

درباره کتاب آن روی سکه

کتاب آن روی سکه مجموعه سلسله‌گفتارهای استاد حجت‌الاسلام و المسلمین نظافت یزدی پیرامون ثروت و تروث‌اندوزی است که در ۵ فصل نوشته و تدوین شده است.

خواندن کتاب آن روی سکه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه پیرامون ثروت‌اندوزی از دیدگاه دین اسلام پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب آن روی سکه

«رشد کار و کارآفرینی در جامعه نیازمند این است که ما افراد جامعه و فرزندانمان را به گونه‌ای تربیت کنیم که برای کار ارزش قائل باشند. وقتی که کار نکردن و کمتر زحمت کشیدن و فرار کردن از زیر بار کار ارزش است، وقتی که به اصطلاح پول درآوردن بی‌زحمت ارزش است و پول درآوردن با زحمت ارزش نیست، در نتیجه این سبب می‌شود که آدم‌ها دنبال کار و کارآفرینی نروند؛ بلکه به‌دنبال زدوبند، شغل‌های کاذب و درآمدهای باد آورده بروند.

این در حالی است که اهل البیت (عهم)، همواره افرادی را که با زحمت، نان حلال به دست می‌آوردند تشویق می‌کردند و روایت معروف است که پیغمبر مکرّم اسلام (ص) دست کارگر را بوسیدند و امام صادق (ع) فرمودند: «الکاد علی عیاله کالمجاهد فی سبیل الله»؛ «کسی که خود را برای روزی خانواده‌اش به زحمت می‌اندازد و کار می‌کند، مانند رزمنده‌ای است که در راه خدا می‌جنگد.»»

***

«مشغولیت‌های مفید بانوان در خانه بسیار پسندیده است و از هدر رفتن فرصت و توان آنان جلوگیری می‌کند. چه خانم‌های خانه‌دار با مدیریت وقت و برنامه‌ریزی می‌توانند فرصت فراغت مناسبی برای خود در خانه ایجاد کنند؛ امروزه با وجود امکانات جدید، گویا در خانه‌هایمان چند کنیز برای خانم‌ها خدمت می‌کند؛ ماشین لباس‌شویی و ظرف‌شویی و... و نان و غذاهای آماده بیرونی؛ این‌ها مثل کنیز هستند و بار را از دوش خانم‌ها برمی‌دارند. این موضوع موجب فراغت خانم‌ها می‌شود. بیکاری مطلوب نیست. بیکاری فساد می‌آورد و بیکار بودن برای همه بسیار مذمت شده است. چه خوب است خانم‌های خانه‌دار نیز در خانه به کارهای مفیدی مشغول باشند؛ کارهایی مانند: خیاطی، قالیبافی، بافندگی، تولید صنایع‌دستی، پرورش گل و گیاه، تولید خشکبار، تولید مواد غذایی سالم و مفید، نویسندگی و تولید محتوای عمومی و تخصصی، فعالیت‌های مثبت و کارآمد در فضای مجازی، فعالیت‌های هنری و... . متأسفانه سرگرمی‌های کاذب بویژه در فضای مجازی زمینه اینگونه فعالیت‌های مفید در خانه را از بین برده است.»

***

«عموم مردم دغدغهٔ معاش دارند و این امر طبیعی است و به ساختار وجودی انسان برمی‌گردد. امیرالمؤمنین (ع) وقتی انسان را معرفی می‌کند، یکی از ویژگی‌هایی که برای او برمی‌شمارد «حلیف الهموم» است؛ یعنی هم‌پیمان دغدغه‌ها. انسان موجودی پر از دغدغه است و خلقت انسان توسط خدا همین‌گونه است. ما نمی‌توانیم نسبت به معاش و منفعت خود بی‌تفاوت باشیم. چراکه انسان فقر محض است: <یا أَیهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَی اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِی الْحَمید> و از سویی دیگر انسان فقر خود را درک می‌کند و می‌فهمد نیاز دارد و احساس نیاز او را آزار می‌دهد. در تعقیب نماز عشا هم به ما یاد داده‌اند بخوانیم: «اللَّهُمَّ إِنَّهُ لَیسَ لِی عِلْمٌ بِمَوْضِعِ رِزْقِی وَ إِنَّمَا أَنَا أَطْلُبُهُ بِخَطَرَاتٍ تَخْطُرُ عَلَی قَلْبِی فَأَجُولُ فِی طَلَبِهِ الْبُلْدَانَ فَأَنَا فِیمَا أَنَا طَالِبٌ کالْحَیرَانِ لَا أَدْرِی أَ فِی سَهْلٍ هُوَ أَمْ فِی جَبَلٍ أَمْ فِی أَرْضٍ أَمْ فِی سَمَاءٍ أَمْ فِی بَرٍّ أَمْ فِی بَحْرٍ وَ عَلَی یدَی مَنْ وَ مِنْ قِبَلِ مَنْ وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ عِلْمَهُ عِنْدَک وَ أَسْبَابَهُ بِیدِک وَ أَنْتَ الَّذِی تَقْسِمُهُ بِلُطْفِک وَ تُسَبِّبُهُ بِرَحْمَتِک»‌، من موضع و منبع رزقم را نمی‌دانم و دنبال آن می‌روم؛ به شهرها و مکان‌های مختلف سر می‌کشم. نمی‌دانم روزی من کجاست و متحیّر و سرگردانم که روزی من در دست کیست؟ فقط می‌دانم که تو می‌دانی منبع و سبب رزق من چیست و اسباب آن نیز در دست توست و تو مقسم آن هستی. <نَحْنُ قَسَمْنا بَینَهُمْ مَعیشَتَهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا> یعنی ما روزی مردم را بین آن‌ها تقسیم می‌کنیم.»