کتاب دیدگاه های فقهی در مورد حکم متنجس

کتاب دیدگاه‌های فقهی در مورد حکم متنجس: مباحثی پیرامون اقسام و احکام متنجس نوشته محمدمهدی احمدی است. این کتاب را انتشارات خادم‌الرضا (ع) منتشر کرده است.

درباره کتاب دیدگاه فقهی درمورد حکم متنجس

یکی از تکالیف مربوط به طهارت و نجاست آشنایی کامل با حکم متنجس است و منظور از متنجس چیزی است که با یکی از نجاسات عینیه شرعیه مانند بول و منی و خون و ملاقات کرده باشد که به آن، ملاقی و به آن چیزی که با آن ملاقات شده ملاقا گفته می‌شود و برخی از افراد در اثر عدم آشنایی کامل به تفاوت متنجسات بدوی و واسطه‌ای ممکن است حکم بعضی از موارد را به‌عنوان احتیاط به تمام اقسام آن گسترش داده و تدریجاً به بیماری شدید و صعب‌العلاج وسواس مبتلا شوند، بنابراین، آشنایی کامل با حکم متنجس و اقسام آن برای یک فردی که می‌خواهد وظایف خود را به نحو شرعی انجام دهد ضروری است. اکنون که مفهوم متنجس و اقسام و لزوم آشنایی کامل با حکم آن روشن شد، این پرسش مطرح است که همان‌طوری که نجاست عینیه و همچنین متنجس همراه با آلودگی به نجاست عینیه منجس است، آیا این متنجس هم اگر با غیر آب یا غیر مطهرات دیگر آلودگی آن بر طرف شد باز هم نجس، و موجب تنجیس آنچه با او ملاقات نموده خواهد بود یا نه؟

و این یک مسئله‌ای است مورد اختلاف فقها عظام ازاین‌رو در این نوشتار یک سلسله مطالبی در این زمینه مطرح خواهد شد تا از طرفی فقهایی که فتاوای آنان در این زمینه حجت شرعی است برای مقلدین خود نسبت به این قول اظهارنظر بنمایند و از طرف دیگر موجب بهبودی کسانی شود که در اثر رعایت احتیاط در این مسئله به بیماری صعب‌العلاج وسواس مبتلا شده‌اند و این مطالب به حول و قوه الهی درضمن یک مقدمه و دو بخش و یک خاتمه مطرح خواهد شد به امید آنکه مورد بهره‌گیری پژوهشگران حوزوی قرار گیرد، البته ناگفته نماند که نگارنده مدعی بی‌عیب‌ونقص بودن این نوشتار نخواهد بود و در صورت انتقاد واردی پذیرای آن خواهد بود.

خواندن کتاب دیدگاه فقهی درمورد حکم متنجس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به احکام فقه و دینی می‌توانند از مخاطبان این کتاب باشند.

بخشی از کتاب دیدگاه فقهی درمورد حکم متنجس

قائلین به تنجیس و عدم تنجیس متنجس را در صورتی که نجاست آن با غیر آب از بین رفته باشد به سه دسته می‌توان تقسیم کرد که آن اقسام بدین قرارند:

۱- قائلین به تنجیس به طور مطلق.

۲- قائلین به عدم تنجیس به طور مطلق.

۳ - قائلین به عدم تنجیس فی‌الجمله و نه به طور مطلق بلکه یا باواسطه اندک یا با تعدد واسطه و یا در جامدات نه مایعات و یا در مواردی که موجب عسروحرج نوعی شود که مرحوم میرزامحمد فیض قمی در مورد این دودسته از قائلین در کتاب «الفیض» خود عبارتی دارند که ترجمه آن این است که مشهور قائل به تنجیساند و از کسانی که مخالف با نظر مشهورند و قبل از عصر ما بوده‌اند ابن ادریس و سید صدرالدین و محدث کاشانی و از کسانی که معاصر ما بوده‌اند استاد ملامحمد کاظم و حاج‌آقا رضا همدانی و شیخ مهدی خالصی خراسانی هستند و این خلاف مشهور از ملا فتح‌الله شیرازی غروی نقل شده است و شاید که قائل به عدم تنجیس چنین متنجسی در هر عصری زیاد بودند اما بجهت اینکه در این زمینه کتابی ننوشته بوده‌اند و یا نوشته بودند و به دست ما نرسیده است نظرات آنها نیز به ما نرسیده است. و در این بخش دلائل هر یک از سه دسته با نقدی که ممکن است بر آنها وارد بشود تا حدی در سه فصل مطرح خواهد شد.