کتاب دارودرمانی بیماری های اعصاب و روان

کتاب دارودرمانی بیماری های اعصاب و روان نوشتهٔ دکتر ناعمه نیک ورز، دکتر حسین خلیلی، دکتر زهرا صحرایی و دکتر پدیده قائلی است و انتشارات ارجمند آن را منتشر کرده است. این کتاب اثری کاربردی در زمینه‌ٔ شناخت داروهای بیماری‌های اعصاب و روان است.

دربارهٔ کتاب دارودرمانی بیماری های اعصاب و روان

مشکلاتی مثل استرس، اضطراب و افسردگی از جمله اختلالات شایع اعصاب و روان هستند. بیماری‌هایی همانند اسکیزوفرنی، اختلالات دو قطبی، صرع، پارکینسون و آلزایمر از جمله اختلالات مزمن روانی - عصبی بوده که نه‌تنها هزینهٔ زیادی به بیماران تحمیل می‌کند بلکه گاهی موجب مرگ‌و‌میر آن‌ها می‌شوند. بهترین برخورد در این گروه از بیماران این است که بیماری سریع تشخیص داده شود و فرایند درمان آغاز شود اما بسیاری از افراد، به‌دلیل ترس از برچسب‌‎زنی‌، به مشکلات روانپزشکی توجه کافی ندارند. این مسئله اهمیت بالایی دارد زیرا در مراحل پیشرفته‌تر بیماری معمولاً موفقیت درمانی کمتر می‌شود.

مداخلات درمانی در بیماری‌های اعصاب‌و‌روان شامل موارد زیر است: 

۱. روان‌درمانی

۲. دارودرمانی

۳. شوک الکتریکی و...

انتخاب داروی مناسب با هر بیماری، توجه به عوارض دارویی و تداخلات دارویی و همچنین آموزش بیماران اهمیت بالایی دارد. 

در بخش اول این کتاب شما می‌توانید معرفی تفضیلی از داروهای مورد استفاده در درمان بیماری‌های شایع اعصاب‌و‌روان که شامل معرفی مکانیسم اثر، عوارض جانبی مشخصات فارماکوکینتیکی، اثربخشی، تداخلات دارویی و مصرف در گروه‌های خاص برای هر گروه دارویی است را مطالعه کنید.

در بخش دوم کتاب به درمان‌شناسی بیماری‌های رایج اعصاب‌و‌روان اشاره شده است. ویژگی اصلی این بخش از کتاب مقایسهٔ درمان‌های مختلف است. 

دکتر ناعمه نیک‌ورز، عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان، دکتر حسین خلیلی، عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر زهرا صحرایی، عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم‌پزشکی شهید‌بهشتی و دکتر پدیده قائلی، عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، مؤلفان این اثر هستند.

خواندن کتاب دارودرمانی بیماری های اعصاب و روان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که به شناخت داروهای بیماری‌های اعصاب‌و‌روان و عوارض آن‌ها علاقه‌مند هستند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دارودرمانی بیماری های اعصاب و روان

«زولپیدم به سرعت پس از مصرف خوراکی جذب می‌شود و غذا باعث کاهش جذب آن می‌شود. نیمه عمر حذف آن ۲/۵ ساعت و طول اثری در حد ۸ ساعت دارد. زولپیدم توسط CYP3A4 متابولیزه می‌شود و از این نظر با القاکننده‌ها و مهارکننده‌های این آنزیم تداخل دارد. متابولیت فعال ندارد و مصرف آن در دوزهای توصیه شده منجر به خواب آلودگی در روز بعد نمی‌شود.

عوارض جانبی عوارض زولپیدم وابسته به دوز است. عوارض رایج شامل سردرد، خواب آلودگی، خستگی، احساس ناپایداری و سبک سری هستند. سایر عوارض شامل مشکلات گوارشی (که در مصرف خواب آورهای دسته Z بیشتر از بنزودیازپین ها ایجاد می شوند)، عقاید وسواسی، دلیریوم و واکنش های کوتاه سایکوتیک (در زنان) هستند. توهم که اغلب به صورت بینایی بروز می‌کند بیشتر در افراد مسن، مصرف دوزهای بالا یا در بیمارانی که در متابولیسم زولپیدم دچار اشکال هستند دیده می‌شود. همان‌گونه که در مورد بنزودیازپین‌ها نیز صدق می‌کند مصرف داروهای خواب آور با خطر بروز رفتارهای پیچیده حین خواب (تلفن زدن، خوردن، رانندگی کردن، أعمال جنسی در حالت نیمه خواب) همراه است که این اثر خطرناک در افرادی که دوزهای بیشتر از حد توصیه شده را مصرف می‌کنند با هم زمان با مصرف این داروها از الکل با سایر داروهای خواب‌آور نیز استفاده می‌کنند بیشتر دیده می‌شود. احتمال بروز عارضه نادر آنژیوادم هم در مصرف این داروها وجود دارد.»