کتاب گتسبی بزرگ

گتسبی بزرگ، نام رمانی است که نویسندهٔ شهیر آمریکایی، اف. اسکات فیتزجرالد در سال ۱۹۲۵ به رشتهٔ تحریر درآورد. این اثر با ترجمهٔ معصومه بیات در انتشارات شانی چاپ شده است. در سال ۲۰۱۳ با اقتباس از این اثر فیلمی به کارگردانی باز لورمن و با بازی لئوناردو دی‌کاپریو ساخته شد که توانست اسکار بهترین طراحی صحنه و لباس را به دست آورد.

درباره کتاب گتسبی بزرگ 

گتسبی بزرگ، داستان شخصیت‌هایی را روایت می‌کند که در شهری خیالی به نام «وست اگ» در تابستان سال ۱۹۲۲ زندگی می‌کنند. داستان عمدتاً، به میلیونری جوان و اسرارآمیز به نام جی گتسبی و عشق آرمانی و بی‌حدوحصر او به دختری زیبا به نام دیزی بوکانن می‌پردازد.

 گتسبی بزرگ که مهم‌ترین اثر به‌جای‌مانده از فیتزجرالد به‌حساب می‌آید، به موضوعاتی چون زوال، آرمان‌گرایی، مقاومت در برابر تغییر، تحول اجتماعی، افراط‌وتفریط پرداخته و دوره‌ای تاریخی و مهم در تاریخ آمریکا موسوم به «عصر جاز» را به تصویر می‌کشد. فیتزجرالد، ایدهٔ داستان را از مهمانی‌هایی به دست آورد که در خلال بازدید از ساحل شمالی لانگ آیلند در آن‌ها شرکت کرده بود. او در سال ۱۹۲۳ طرح داستانی کتاب را شروع کرد و دربارهٔ این رمان گفته است: «می‌خواستم چیزی جدید خلق کنم؛ چیزی خارق‌العاده، زیبا، ساده و با طرحی منسجم.»

در کتاب گتسبی بزرگ داستان زندگی مرسوم و جاری انسانی، روایت می‌شود؛ اما این کتاب درس‌های انسانی عمیقی به همراه دارد که ربطی به زمان و مکان ندارد و هر کسی در هر شرایطی می‌تواند از آن عبرت بگیرد.

کتاب گتسبی بزرگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعهٔ رمان‌های برتر جهان پیشنهاد می‌شود. اگر از خواندن داستان‌هایی مثل مرگ ایوان ایلیچ (لئو تولستوی)، قمارباز (فئودور داستایوفسکی) و آخرین روز یک محکوم (ویکتور هوگو) لذت بردید، این رمان را نیز دوست خواهید داشت.

درباره فرانسیس اسکات کی فیتز جرالد

فرانسیس اسکات کی فیتز جرالد در سپتامبر ۱۸۹۶ و در منطقه سینت‌پال مینه‌سوتا در خانواده‌ای کاتولیک و ایرلندی از طبقه متوسط، متولد شد. او هنگامی که ۱۳ساله بود نخستین رمان کارآگاهی خود را در روزنامه مدرسه به چاپ رساند. فیتز جرالد در سال ۱۹۱۳ میلادی وارد دانشگاه پرینستون شد. اسکات فیتز جرالد به‌عنوان یکی از نویسندگان بزرگ سده بیستم میلادی شناخته می‌شود. شناخته‌شده‌ترین اثر او رمان گتسبی بزرگ است که اولین‌بار در سال ۱۹۲۵ منتشر شد.

فیتزجرالد سال ۱۹۳۷ پس از بستن قراردادی با کمپانی رسانه‌ای «ام‌جی‌ام» به لس‌آنجلس مهاجرت می‌کند. وقتی فیتزجرالد داستان کوتاه «دمای هوا» را در سال ۱۹۳۸ نوشت در مجله «اسکوایر» فیلم‌نامه و داستان کوتاه می‌نوشت و روی رمان تمام‌نشده‌اش به نام «عشق آخرین تایکون» کار می‌کرد.

اسکات فیتزجرالد ۲۱ دسامبر ۱۹۴۰، زمانی که تنها ۴۴ سال سن داشت، درگذشت.