کتاب بلادیده

کتاب بلا دیده نوشته سارا متقی، مجموعه‌ای از شعرهای آزاد است که انتشارات کتاب آبی آن را منتشر کرده است. شعرهای این مجموعه میان عشق، سوگ، وطن، تنهایی و خاطره رفت‌وآمد می‌کنند و در بسیاری از آن‌ها رشت، باران، لهجه، اندوه جمعی و تجربه‌ی زیستن در زمانه‌ای زخمی کنار هم قرار می‌گیرند. در این دفتر، احساس شخصی فقط در محدوده‌ی عاطفه‌ی فردی نمی‌ماند و بارها به تصویری گسترده‌تر از فقدان، دلبستگی و ایستادگی تبدیل می‌شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بلادیده

کتاب بلا دیده از سارا متقی، مجموعه‌ای است که شعر را به میدان پیوند تجربه‌ی شخصی و حافظه‌ی جمعی می‌آورد. بسیاری از شعرها از دل رابطه‌ای عاطفی آغاز می‌شوند، اما خیلی زود به سمت سوگ، جغرافیا، زبان بومی، تاریخ و زخم‌های اجتماعی می‌روند. در این دفتر، رشت فقط یک شهر نیست؛ به‌صورت فضایی زنده و احساسی حضور دارد و با باران، کبوترها، خیابان‌ها و واژه‌های گیلکی به بخشی از هویت شعر تبدیل می‌شود. در کنار آن، تهران نیز با شلوغی، دود، فاصله و فرسودگی‌اش حضوری پررنگ دارد و همین تقابل، یکی از محورهای مهم فضای کتاب را می‌سازد.
کتاب بلا دیده در قالب مجموعه شعر شکل گرفته و از قطعاتی با اندازه‌ها و حال‌وهوای متفاوت کنار هم ساخته شده است. بعضی شعرها کوتاه و فشرده‌اند و بر یک تصویر یا ضربه‌ی عاطفی تکیه دارند. بعضی دیگر بلندترند و با ارجاع به چهره‌های تاریخی، متون کهن، رخدادهای سیاسی و نشانه‌های فرهنگی پیش می‌روند. نام‌هایی مانند میرزا کوچک‌خان، حلاج، سهروردی و اشاره به آیین‌ها، سوگواری‌ها و خاطره‌های جمعی نشان می‌دهد که شاعر فقط در محدوده‌ی احساس فردی نمانده است. عشق در این شعرها بارها با وطن، فقدان، مرگ، اعتراض و انتظار گره می‌خورد و از همین راه، لایه‌های مختلفی پیدا می‌کند.
کتاب بلا دیده از نظر زبانی نیز بر تنوع تکیه دارد. شاعر از واژه‌ها و اصطلاحات گیلکی، تعبیرهای مذهبی، اشاره‌های ادبی و تصویرهای روزمره در کنار هم استفاده کرده است. نتیجه، فضایی است که هم صمیمیت زیسته دارد و هم بار فرهنگی و تاریخی. در این مجموعه، زنانه‌بودن صدا نیز اهمیت دارد؛ نه به‌عنوان شعار، بلکه در شکل نگاه به تن، عشق، رنج، شهر و خاطره. حال‌وهوای کلی شعرها میان دلتنگی، خشم، دلبستگی و ایستادگی در نوسان است و همین نوسان، چهره‌ی اصلی این دفتر را می‌سازد.

خلاصه کتاب بلادیده

کتاب بلا دیده مجموعه‌ای از شعرهاست که در آن یک صدای عاطفی و معترض، مدام میان عشق و اندوه، شهر و وطن، خاطره و اکنون حرکت می‌کند. شعرها گاهی از گفت‌وگویی عاشقانه آغاز می‌شوند و گاهی از تصویری اجتماعی یا تاریخی، اما در بیشترشان یک حس مشترک دیده می‌شود: زیستن با زخمی که هم شخصی است و هم جمعی. باران، پرنده، قفس، خیابان، دریا، خون، مادر، وطن و نام شهرها از نشانه‌های تکرارشونده‌ی این دفترند. این مجموعه بیش از آنکه بر روایت خطی تکیه کند، بر کنار هم نشاندن تصویرها، صداها و حس‌هایی استوار است که از دل آن‌ها چهره‌ی زنی عاشق، سوگوار و ناآرام شکل می‌گیرد.

چرا باید کتاب بلادیده را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب بلا دیده را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب پیوند میان عشق شخصی و اندوه جمعی را در شعرهای یک مجموعه نشان می‌دهد.
• خواننده با فضایی روبه‌رو می‌شود که در آن رشت، تهران، باران و لهجه به عناصر اصلی احساس و معنا تبدیل شده‌اند.
• این اثر امکان آشنایی با شعرهایی را فراهم می‌کند که از ارجاع‌های تاریخی، ادبی و بومی در کنار تجربه‌های روزمره استفاده کرده‌اند.
• خواندن این کتاب برای کسانی مناسب است که به صداهای زنانه در شعر امروز و بازتاب تن، خاطره و وطن در آن‌ها توجه دارند.
• تنوع شعرهای کوتاه و بلند در این دفتر، تجربه‌ای چندوجهی از تصویر، سوگ، اعتراض و دلبستگی به دست می‌دهد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب بلا دیده به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به مجموعه‌های شعر آزاد که بر تصویر و عاطفه تکیه دارند.
• خوانندگانی که به شعرهای مرتبط با عشق، فقدان، وطن و حافظه‌ی جمعی علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند حضور فضاهای شهری و بومی، به‌ویژه رشت و نشانه‌های گیلکی، را در شعر دنبال کنند.
• مخاطبانی که به شعرهای زنانه با درون‌مایه‌ی سوگ، ایستادگی و دلبستگی توجه دارند.
• کسانی که از شعرهای ارجاع‌دار به تاریخ، ادبیات و چهره‌های فرهنگی استقبال می‌کنند.