کتاب مصرع برجسته

کتاب الکترونیکی «مصرع برجسته» نوشتهٔ سیدامیر مهدی یاسینی در انتشارات امتیاز چاپ شده است. این کتاب گزیدهٔ موضوعی ابیاتی از شاعران عهد صفوی (سبک هندی) و شامل بیش از ۱۰۰۰ بیت از حدود ۳۰۰ شاعر است.

درباره کتاب مصرع برجسته

در انتخاب ابیات این کتاب نویسنده سه نکته را در نظر داشته است:

اول: سعی شده تا ابیات از لحاظ زبانی طوری باشند که عموم مردم بتوانند از آن‌ها استفاده کنند، یعنی از ابیاتی که واژه‌های پیچیده در آن‌ها به کار رفته حذر شده است.

دوم: تلاش بر این بوده تا مفرد بودن در معنی نیز لحاظ شود، یعنی بیت شعر در رساندن معنای خویش محتاج قبل و بعد نباشد و اعم است از اینکه قافیه داشته باشد یا نه؛

برای کسانی که با سبک هندی آشنایی قبلی دارند و یا حتی کسانی که به مطالعهٔ این مقدمه اکتفا کرده‌اند بسیار واضح و روشن است که این دو خصوصیت ویژهٔ سبک هندی است و اصلاً زبان ساده و معنای مستقل در بیش‌تر ابیات به چشم می‌خورد.

اما نکتهٔ سوم و مهم‌ترین خصوصیتی که وجه تمایز این کتاب است دسته‌بندی موضوعی ابیات است که با مطالعهٔ کتب مربوطه و مشورت با دوستان شاعر و اساتید گرامی به این صورت گردآوری شده است.

کتاب مصرع برجسته را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به شعر و ادبیات کهن پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب مصرع برجسته

خود شناسی

آب را اِستادگی آیینهٔ روشن کند

صاف می‌سازد تحمّل، طبع برهم خورده را

صائب تبریزی

تا صاحب فرزند نگردی نتوان یافت

در عالمِ ایجاد، حقوقِ پدری را

صائب

دهد ثمر ز رگ و ریشهٔ درخت خبر

نهفته‌های پدر از پسر شود پیدا

صائب

صائب مَطَلب روی دل از کس که در این عهد

رویی که نگردد ز کسی روی کتاب است

صائب

خَموش هرکه شد از قیل و قال، وارَسته‌ست

نمی‌زنند دری را که از بُرون بسته‌ست

صائب

دود اگر بالا نشیند کسرِشأنِ شعله نیست

جای چشم اَبرو نگیرد گر چه او بالاتراست

صائب

إظهار عجز پیش ستمگر ز ابلهی‌ست

اشکِ کباب موجب طغیان آتش است

صائب

چه سود از این که کُتب‌خانهٔ جهان از توست

ز علم آنچه عمل می‌کنی همان از توست

صائب

بال شکسته‌است کلید درِ قفس

این فتح بی‌شکست میسّر نمی‌شود

صائب

تمیزِ خوب و بد روزگار کار تو نیست

چو چشمِ آینه در خوب و زشت حیران باش

صائب

ز مستی دیگران را می‌کنی تکلیفِ مِی نوشی

به عیب دیگران خواهی که عیب خویشتن پوشی

صائب

درون خانهٔ خود هر گدا شهنشاه است

قدم بُرون منه از حدِّ خویش و سلطان باش

صائب

در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود

تیر کج چون از کمان بیرون روَد رسوا شود