کتاب گفتارهایی در روزنامه‌نگاری شهروندی

کتاب گفتارهایی در روزنامه‌نگاری شهروندی نوشتهٔ آلن استوارت، کریس آتون، مارک گلاسر، دیوید رایف، دونیکا منسینگ، دیویس باز مریت و آرون بارلو با ترجمهٔ امید جهانشاهی و محمود سلطان‌آبادی در انتشارات همشهری چاپ شده است. امروز روزنامه‌نگاری شهروندی یکی از مهم‌ترین عرصه‌های روزنامه‌نگاری جهان به شمار می‌آید و این جایگاه والا به‌واسطهٔ تأثیر آن در دگرگونی مناسبات قدرت در عرصهٔ خبر و اطلاع‌رسانی به دست آمده است. دامن‌گستری این تکنولوژی‌های ارتباطی و بُرد و برش‌های رسانه‌ایِ تکنولوژی‌های جدید و دیجیتال وقتی با بستر خیزش صدای حاشیه‌ها بر متن و ظهور الگوهای ارتباطیِ شبکه‌ایِ نوظهور همراه شود، می‌توان حتی از یک شیفت پارادایمیک در سیستم روزنامه‌نگاری سخن به‌درستی راند. این مهم توجه به ادبیات و اَبعاد این نوع روزنامه‌نگاری را بیش‌ازپیش روشن می‌سازد.

درباره کتاب گفتارهایی در روزنامه‌نگاری شهروندی

روزنامه‌نگاری شهروندی مناسبات قدرت در عرصه‌ی خبر و اطلاع‌رسانی را دگرگون کرده است. دامن‌گستری تکنولوژی‌های ارتباطی و بُرد و برش‌های رسانه‌ای تکنولوژی‌های جدید و دیجیتال موجب غلبه صدای حاشیه‌ها بر متن و ظهور الگوهای ارتباطی شبکه‌ای نوظهور شده است. کتاب حاضر بر آن است تا ادبیاتی جامع از روزنامه‌نگاری شهروندی برای آگاهی از ریشه‌ها و پیشینه‌ها و شناخت چیستی‌ها و چرایی‌های آن به دست دهد.

کتاب گفتارهایی در روزنامه‌نگاری شهروندی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به همهٔ روزنامه‌نگاران پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب گفتارهایی در روزنامه‌نگاری شهروندی

در حالی که تهدیدهایی در اجماعی که در حال شکل‌گیری است، وجود دارد، اما با این حال تشخیص این مطلب اهمیت دارد که بدانیم برداشت‌های رقیب از روزنامه‌نگاری شهروندی تا چه حد حول گزارشگری بحران می‌گردد. عمدتاً، مفسران و صاحب‌نظران به بسط تدریجی روایتی فراگیر روی می‌آورند که با اتفاق‌نظر و اجماع پس از وقوع آغاز می‌شود. آن‌ها می‌گویند این یک لحظه سونامی دسامبر ۲۰۰۴ جنوب آسیا و موقعیت تعیین‌کننده بود، زیرا در این مقطع روزنامه‌نگاری شهروندی به ویژگی برجسته‌ای در چشم‌انداز روزنامه‌نگارانه تبدیل شد. طیف گسترده‌ای از گزارش‌های توصیفی اول شخص، فیلم‌های ویدئویی گرفته‌شده از محل سونامی با دوربین‌های دیجیتال یا موبایل، که اکثر آن‌ها آنلاین ارسال و از طریق وبلاگ‌ها و صفحات شخصی وب پُست می‌شدند، از شهروندان عادی بود که بسیاری از آن‌ها تعطیلات خود را می‌گذارنند. و این موضوع به طور گسترده‌ای نشان‌دهندهٔ مشارکت بی‌نظیر برای بود. عناوین و تیترهای روزنامه‌ها یکی پس از پوشش روزنامه‌نگاری جریان اصلی دیگری اعلام می‌کردند که روزنامه‌نگاری شهروندی دارد به یک پدیدهٔ تحول‌آفرین تبدیل می‌شود و بعضی هم از یک آشفتگی عجیب سخن می‌گفتند، اما این دگرگونی اگر در حد انقلاب هم نبود، از سوی تکنولوژی اینترنت تقویت می‌شد و گسترش می‌یافت. سازمان‌های خبری خیلی زود پذیرفتند که به خاطر وابسته‌شدنشان به مطالب ارسالی آماتورها در موقعیت بدی قرار گرفته‌اند. آن‌ها که نمی‌خواستند اعلام کنند که مطالب خود را از آماتورها می‌گیرند، در حقیقت از قبل به شکست خود اذعان کرده بودند.