کتاب معاد؛ طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن

کتاب معاد؛ طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن؛ بازسازی فصل معاد کتاب، طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، ترکیب مزجی بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی گردآوری‌شده توسط جمعی از نویسندگان است و نشر معارف آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب معاد؛ طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن

کتاب طرح کلی اندیشهٔ اسلامی در قرآن که حاصل پیاده‌سازی سخنرانی‌های آیت‌الله العظمی خامنه‌ای در ماه مبارک رمضان سال ۱۳۵۳ ه.ش بود، جایگاه ویژه‌ای در شناخت نگاه ایشان به اسلام و خوانش اجتهادی، نظام‌مند و مکتبی از بنیادی‌ترین موضوعات آن پیدا کرد و رفته رفته جلسات تدریس و مباحثهٔ آن در میان نخبگان انقلابی حوزوی و دانشگاهی و حتی محافل عمومی مذهبی شکل گرفت. ایمان، توحید، نبوت و ولایت چهار موضوعی بودند که در این سلسله‌سخنرانی‌ها با رویکردی بدیع و منسجم مورد بحث قرار گرفته بود و علاوه بر تبیین کلّی مبانی اندیشه اسلامی، بن‌مایه‌های فکری مکتب امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی را نیز به خوبی نشان می داد. اما جای خالی موضوع معاد در این کتاب‌ها احساس می‌شد. کتاب معاد دنبالهٔ همان مجموعه است و موضوع اصلی آن مبحث معاد است که رهبر معظم انقلاب در بیانات و سخنرانی‌های بعدی خود در این باره صحبت کردند و این کتاب از تمامی سخنرانی‌های ایشان استخراج شده است.

محتوای به دست آمده در این مرحله از کار، علاوه بر کمیت قابل قبول، از کیفیت بسیار بالا، عمیق و بدیعی نیز برخوردار بود. لازم به ذکر است که برای جمع‌آوری بیانات، علاوه بر جست‌وجو در نرم‌افزار حدیث ولایت و پایگاه رسمی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب، آثار منتشر شده‌ای مانند کتب تفسیری ایشان مورد بررسی قرار گرفت. به‌علاوه درجمع‌آوری فیش‌ها تنها به مطالبی که مستقیماً مربوط به معاد هستند اکتفا نشده و موضوعاتی مانند دنیا، جزای عمل و... نیز که از فروع و لوازم بحث هستند نیز دیده می‌شود.

فصل‌های این کتاب از این قرار هستند: باور به آخرت، نسبت دنیا و آخرت، مرگ؛ دریچهٔ ورود به آخرت، قیامت؛ حقیقت اعمال.

خواندن کتاب معاد؛ طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به جویندگان و دوستداران بیانات آیت‌الله العظمی خامنه‌ای پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب معاد؛ طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن

در دین مقدس اسلام، وحدت، یک اصل اساسی است از ذات مقدس باری‌تعالی -که اصل و مظهر وحدت و یکتایی است- بگیرید، تا آثار این وحدت که توجه همهٔ عالم وجود، به‌سمت آن مرکز عظیم و عالی است -«کلٌّ إِلَینا راجِعُونَ» و همه به‌سمت ذات مقدس پروردگار حرکت می‌کنند: «إِلَی اللَّهِ الْمَصیرُ». حرکت آفرینش به‌سمت وجود مقدس باری‌تعالی عزّ شأنه است. در بینش اسلامی، حرکت و صیرورت انسان و بقیهٔ موجودات آفرینش، به‌سمت پروردگار است؛ یعنی با وجود اینکه اجناس و انواع، مختلف است؛ انگیزه‌ها، به‌ظاهر مختلف است؛ جاهای جغرافیایی، گوناگون و مختلف است و عناصر تشکیل‌دهندهٔ موجودات، با یکدیگر تفاوت دارد، اما علی‌رغم این تنوع ظاهری، همهٔ آفرینش، مثل کاروانی است که به‌طرف یک مقصد حرکت می‌کند و آن مقصد، خداست.

سعادت هر انسانی این است که این مقصد را بشناسد و رفتار اختیاری خود را با آن تطبیق کند. بدبختی و روسیاهی هر انسان در این است که این مقصد را نشناسد و رفتار فردی و احساسات و عملکرد او، در جهت این حرکت عمومی و یکسان و جهان‌شمول قرار نگیرد، که ضربه‌اش را هم خواهد خورد. اساس جهان‌بینی و تفکر و تصور اسلامی از عالم وجود، چنین وحدتی است.

به ادعاها و انگیزه‌های ظاهری و کج‌فهمی و بدفهمی انسان‌های ناقص و قاصر نگاه نکنید. همهٔ عالم وجود، مثل رودخانه و شطّی جاری، به‌طرف یک نقطه حرکت می‌کند و به یک سمت راه می‌بَرد. هنر بزرگ پیامبران الهی این است که این غایت قصوی و این مقصد اعلی را به بشر معرفی کنند و بشناسانند، راه را نشان دهند و بگویند که صراط مستقیم، یعنی صراط الی الله. و بفهمانند که هرچه از قوای انسانی در اختیار اوست -عقل، احساسات، حواس ظاهری، توانایی، دست، پا، چشم و نعمت‌هایی که در طبیعت است- همه‌وهمه وسایلی هستند برای اینکه انسان بتواند راحت‌تر این راه را طی کند. بهترین انسان‌ها، آن انسانی است که این راه، یعنی راه خدا و هدف عالم وجود را می‌شناسد -که هدف خلقت هم همین است- و از نیروهای خود و طبیعت برای رسیدن به این راه استفاده می‌کند.