کتاب بحران تمدنی ایران معاصر

کتاب الکترونیکی «بحران تمدنی ایران معاصر» نوشتهٔ سیدمحمدحسین متولی امامی در نشر میراث ماندگار چاپ شده است. هرچه می‌گذرد مظاهر دین‌داری کمتر شده و روزبه‌روز الگوهای علمی ادیان در میان جوامع کم‌رنگ‌تر می‌شود. بسیاری از جوانان نسل سوم و چهارم انقلاب، نسبت ضعیفی با آرمان‌های شهدا و نیروهای ارزشی اوایل انقلاب دارند.

درباره کتاب بحران تمدنی ایران معاصر

متن حاضر که صورت ویرایش‌شده یکی از سخنرانی‌های مؤلف در بین طلاب حوزه علمیه اصفهان در سال ۱۳۹۳ است، سعی دارد از منظر مطالعات تمدنی، ابتدا به ترسیم بحران تمدنی جامعه معاصر ایرانی بپردازد و پس از آن، به برخی راه‌های برون‌رفت از این وضعیت اشاره کند؛ بنابراین در این نوشتار، به برخی از نقاط بحرانی تمدن و فرهنگ ایرانیان در سده اخیر اشاره می‌شود تا بدین‌وسیله، منظر نوی در تحلیل وقایع و الگوسازی عملی برای فعالیت‌های علمی و فرهنگی ایجاد شود. به‌زعم نگارنده، غفلت از درک تمدنی وضعیت ایرانیان در سده اخیر، نه‌تنها موجب عقیم‌ماندن پروژه انقلاب اسلامی خواهد شد، بلکه بر تقویت فرهنگ غرب‌زدگی در ایران و افزایش بحران فرهنگی و تنش‌های بزرگ اجتماعی در آینده خواهد افزود.

کتاب بحران تمدنی ایران معاصر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به افرادی که دغدغهٔ دور شدن ایران معاصر از آرمان‌های ابتدای انقلاب را دارند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب بحران تمدنی ایران معاصر

۴-۵) آشوب سینمایی

نمونه دیگر از شواهدی که می‌تواند بحران تمدنی ایران معاصر را نمایان سازد، سینما است. آوینی در بحث سینما می‌گوید: سینما با شهوت و غضب و ترس و هیجان که از قوای نفس به شمار می‌روند، کار می‌کند و نمی‌توان بدون توجه به این اهداف، سینمای اسلامی ایجاد کرد. سینما با جذابیت همراه می‌شود تا مخاطبان خویش را در دام انداخته و تسخیر روانی کند. «بنیان جذابیت سینما بر ایجاد ابهام و ایهام و اعجاب و تفنن و تلذذ است و نمی‌تواند که نباشد». جذابیت محور سینماست و عامل ایجاد جذابیت، اتکا بر ضعف‌های بشری برای نگاه‌داشتن تماشاگران در پای تلویزیون است.

اگر درک درستی از سینما، اهداف و بنیان‌های آن نداشته باشیم، کارهای سینمایی ما حتی در موضوع قصص انبیا و یا دفاع مقدس، فیلم‌های سطحی و مبتذل و ناکارآمد در عالم دین خواهد بود. اشاره‌ای که آوینی در کتاب آیینه جادو به ذات سینما دارد، برای همین موضوع است که ما ذات و حقیقت تکنولوژی سینما را بفهمیم و متناسب با این درک، سیاست‌گذاری فرهنگی نماییم. فیلم‌ساز و کارگردانی که نمی‌داند سینما برای تمرین قوای نفس ایجادشده، او هم در جاده اهداف و مبانی سینمای غرب است، حتی اگر در موضوعات دینی کار کند. نتیجه کار او هم به نفع اهداف تکنیک سینمایی خواهد بود. سینما در بادی امر، توان انتقال آموزه‌های اسلامی و قرآنی را به ساحت فطرت و قلب ندارد. سینما توان انسان‌سازی ندارد، چراکه برای غفلت و تحمیق بشر ساخته شده و این هدف همیشه بر آن حاکم است.