کتاب مسلم ولی امر است

کتاب مسلم ولی امر است نوشتۀ حجت‌الاسلام سید علی‌اصغر علوی است. این کتاب به واقعۀ کوفه و امام حسین پرداخته است. حجت‌الاسلام علوی در یادداشت «مسلم ولی امر است» با مرور حوادث کربلای ۶۱، تحلیلی در باب حماسۀ نهم دی‌ماه سال ۱۳۸۸ ارائه می‌دهد.

درباره کتاب مسلم ولی امر است

کتاب حاضر همان‌طور که از اسمش پیداست، به بررسی جایگاه حضرت مسلم و تاریخ ایشان می‌پردازد. علاوه بر این، «مسلم ولی امر است» همانند دیگر کتاب‌های آقای علوی به تبیین جایگاه عاشورا در زمان حال و عبرت‌گیری از حوادث تاریخی عاشورا پرداخته است.

تاریخ را برای فردا و نه برای دیروز نوشت ماند و در این میان، کربلا صرفاً کلاس تاریخ نیست، بلکه کلاس تاریخ هم هست. ماجراهای کربلا سرشار از نکات جاری زندگی است و با آن می‌توان تمام مسائل جاری زندگی را پاسخ داد، اگر اهل پرسش از عاشورا باشی!

آقای علوی به بهترین نحو تلاش کرده است که خواننده خود را در آینۀ این کتاب ببیند و بسنجد و اگر آتشی در دلش روشن شد خود را اصلاح کند. مردم کوفه انقلابی بودند اما انقلابی نماندند. آن‌ها به یاری نائب امام نیامدند، چه برسد به یاری خود امام که امتحانی سخت‌تر و بزرگ‌تر بود. حوادث عاشورا را باید در ایران امروز خواند و درس گرفت تا عاشورایی دیگر به راه نیفتد و مردم تهران به مردم کوفه تبدیل نشوند.

خواندن کتاب مسلم ولی امر است را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

کتاب مسلم ولی امر است برای علاقه‌مندان به واقعه تاریخی عاشورا و جایگاه مسلم کتابی جذاب و خواندنی است. اگر شما جزو افرادی هستید که به واقعۀ عاشورا فکر می‌کنید و سؤالاتی درمورد آن به ذهنتان خطور می‌کند این کتاب برای شما مفید است.

درباره حجت‌الاسلام سید علی‌اصغر علوی

حجت‌الاسلام سید علی‌اصغر علوی متولد سال ۱۳۶۶، شاعر، نویسنده، خطیب، مدرس حوزه، طنزپرداز، محقق و عاشوراپژوه، فعال فرهنگی و رسانه می‌باشد. وی دانش‌آموخته دورۀ کارشناسی ارشد دانشگاه امام صادق علیه‌السلام در رشتۀ معارف اسلامی و مدیریت و مسئول دبیرخانه طرح بینش مطهر استان یزد؛ آثار شهید مطهری می‌باشد.

بخش‌هایی از کتاب مسلم ولی امر است

سلیمان، رهبر توابین

سلیمان و یارانش از سال ۶۱ هـ ق، تصمیم به خون‌خواهی امام حسین‌(ع) گرفتند و مردم را به طور مخفیانه دعوت به این کار می‌کردند. سال ۶۴ هـ ق، بعد از مرگ یزید بن معاویه و استعفای پسر او، چون اوضاع حکومتی سست شد، مردم را آشکارا دعوت به این کار کردند و در همین زمان مختار ثقفی به کوفه آمد و با تحریکاتش افرادی را که در گرد سلیمان جمع شده بودند، با تبلیغ این مطلب که سلیمان فنون جنگی را نمی‌داند و همه را به کشتن می‌دهد، پراکنده و متفرق کرد. سال ۶۵ هجری قمری، سلیمان با هم‌پیمانانش قیام کرده و با شعار توابین که «یالثارات الحسین» بود مردم را به جنگ و انتقام، فراخواندند، آن‌ها با ورود عبیدالله ابن زیاد از شام به عراق، به‌طرف کربلا آمدند، و در ماه «ربیع الاخر» به قبر امام حسین‌(ع) رسیدند و بسیار گریستند و تضرع کردند و با یارانش همگی توبه کرده و از خدا آمرزش خواستند و یک شبانه‌روز در آنجا ماندند تا عدۀ زیادی به آن‌ها ملحق شدند (گویا ۴۰۰۰ نفر شدند).