کتاب کلیات نظامی گنجوی

کتاب الکترونیکی «کلیات نظامی گنجوی» در انتشارات آستان مهر چاپ شده است. دیوان خمسه نظامی گنجوی، شاعر بزرگ و داستان‌سرای ایرانی قرن ششم هجری، شامل شش دفتر به نام‌های شرف‌نامه، لیلی و مجنون، مخزن‌الاسرار، هفت‌پیکر، خسرو و شیرین و خردنامه است و هر یک از این شش دفتر، بنا به درخواست یکی از فرمان‌روایان زمان به نظم درآمده است.

درباره کتاب کلیات نظامی گنجوی

نظامی غیر از دیوانی که دولتشاه عدد ابیات آن را، بیست هزار بیت نوشته و اکنون مقداری از آن در دست است، پنج مثنوی مشهور به نام پنج گنج دارد که آن‌ها را خمسهٔ نظامی می‌گویند.

مثنوی اول از پنج گنج، مخزن الاسرار است که مشتمل بر حدود ۲۲۶۰ بیت است و شاعر آن را به نام فخرالدین بهرام شاه بن داوود، پادشاه ارزنگان نامیده است. فخرالدین بهرام شاه نیز در برابر این تحفه پنج هزار دینار و پنج سر استر رهوار به نظامی جایزه داد.

مثنوی دوم منظومه خسرو و شیرین است که در ۶۵۰۰ بیت سروده شده است.

مثنوی سوم منظومه لیلی و مجنون است که در ۴۷۰۰ بیت سروده شده است.

مثنوی چهارم بهرام نامه یا هفت پیکر یا هفت گنبد است که در ۵۱۳۶ بیت ساخته شده است.

پنجمین مثنوی از پنج گنج اسکندر نامه است. این کتاب مجموعا در۱۰۵۰۰ بیت سروده شده و شامل دو قسمت است که نظامی نخستین را، شرفنامه و دومین را اقبالنامه نامیده است

کتاب کلیات نظامی گنجوی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به تمام علاقه‌مندان به شعر و ادب کهن فارسی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب کلیات نظامی گنجوی

مجنون رمیده دل چو سیماب / با آن دو سه یار ناز برتاب

آمد به دیار یار پویان / لبیک زنان و بیت گویان

می‌شد سوی یار دل رمیده / پیراهن صابری دریده

می‌گشت به گرد خرمن دل / می‌دوخت دریده دامن دل

می‌رفت نوان چو مردم مست / می‌زد به سر و به روی بر دست

چون کار دلش ز دست بگذشت / بر خرگه یار مست بگذشت

بر رسم عرب نشسته آن ماه / بر بسته ز در شکنج خرگاه

آن دید درین و حسرتی خورد / وین دید در آن و نوحه‌ای کرد

لیلی چو ستاره در عماری / مجنون چو فلک به پرده‌داری

لیلی کله بند باز کرده / مجنون گله‌ها دراز کرده

لیلی ز خروش چنگ در بر / مجنون چو رباب دست بر سر

لیلی نه که صبح گیتی افروز / مجنون نه که شمع خویشتن سوز

لیلی بگذار باغ در باغ / مجنون غلطم که داغ بر داغ

لیلی چو قمر به روشنی چست / مجنون چو قصب برابرش سست

لیلی به درخت گل نشاندن / مجنون به نثار در فشاندن

لیلی چه سخن؟ پری فشی بود / مجنون چه حکایت؟ آتشی بود

لیلی سمن خزان ندیده / مجنون چمن خزان رسیده

لیلی دم صبح پیش می‌برد / مجنون چو چراغ پیش می‌مرد

لیلی به کرشمه زلف بر دوش / مجنون به وفاش حلقه در گوش

لیلی به صبوح جان نوازی / مجنون به سماع خرقه بازی

لیلی ز درون پرند می‌دوخت / مجنون ز برون سپند می‌سوخت

لیلی چو گل شکفته می‌رست / مجنون به گلاب دیده می‌شست

لیلی سر زلف شانه می‌کرد / مجنون در اشک دانه می‌کرد

لیلی می مشگبوی در دست / مجنون نه ز می ز بوی می مست

قانع شده این از آن به بوئی / وآن راضی از این به جستجوئی

از بیم تجسس رقیبان / سازنده ز دور چون غریبان

تا چرخ بدین بهانه برخاست / کان یک نظر از میانه برخاست