کتاب احساس تنهایی و نوآسیب های اجتماعی در نوجوانان

احساس تنهایی و نوآسیب های اجتماعی در نوجوانان کتابی به قلم مهلا یزدان‌پور در زمینه روان‌شناسی نوجوانان است.

 درباره کتاب احساس تنهایی و نوآسیب های اجتماعی در نوجوانان

نوجوانی مرحله‌ای از مراحل تحول و رشد انسان است که محدوده سنی آن را بین ۱۱-۱۲ سالگی تا ۱۸-۱۹ سالگی می‌دانند. البته این محدوده سنی به‌زعم برخی صاحب‌نظران به ۳ مرحله ابتدای نوجوانی از ۱۱ تا ۱۵ سالگی؛ اواسط نوجوانی ۱۴ تا ۱۷ سالگی و اواخر نوجوانی از ۱۷ سالگی به بعد تا ۱۸ یا ۱۹ سالگی تقسیم می‌شود. 

این مرحله را با رشد سریع قد و وزن و تغییرات فیزیولوژیکی متناسب می‌دانند که البته جنبه‌های روان‌شناختی و ارتباطی نوجوان نیز در این دوره، تغییرات قابل‌توجهی خواهد داشت. پدیده قابل ملاحظه‌ای که در این مرحله اتفاق می‌افتد و از آن به نوعی تعبیر به بحران می‌کنند، بلوغ نام دارد. در واقع بلوغ به اولین مرحله نوجوانی اطلاق می‌گردد؛ یعنی آن زمان که بلوغ جنسی بارز می‌شود. پدیده بحرانی دیگر در دوره نوجوانی، بحران هویت است؛ نگرانی در مورد جواب این سؤال که «من کیستم؟» و در همین حین استقلال (موجودی مستقل و جدا شدن) را تمرین می‌کند. نگرش شایعی که درباره دوره نوجوانی وجود دارد اینکه، هم از نظر والدین و هم از نظر نوجوانان این دوران، دورانی دشوارتر از سال‌های اولیه کودکی قلمداد شده است، لذا افراد را با دشواری‌هایی مواجه می‌کند. این مواجهه گویا فراموشی بزرگسالان از دشواری‌های دوران نوجوانی خودشان را تائید می‌کند و چنین وضعیتی می‌تواند به همدلی و تفاهم با نوجوان آسیب بزند. در همین راستا برای بررسی تغییرات چندجانبه دوران نوجوانی، به نظر می‌آید داشتن دیدگاه جامع و چندبعدی می‌تواند به جمع‌بندی مطالب و فهم این دوره کمک کند.

 کتاب احساس تنهایی و نوآسیب های اجتماعی در نوجوانان با همین هدف نوشته شده است تا دیدگاهی جامع از دشواری ها و بحران های دوران نوجوانی به دست دهد و به والدین و مربیان کمک کند تا این دوران را بهتر و بیشتر بشناسند و درک کنند و بتوانند با کمک آن از آسیب‌های اجتماعی به نوجوان جلوگیری کنند.

 خواندن کتاب احساس تنهایی و نوآسیب های اجتماعی در نوجوانان را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم

والدین و مربیان مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب احساس تنهایی و نوآسیب های اجتماعی در نوجوانان

دیدگاه زیستی‌روانی و اجتماعی

با توجه به این مدل می‌توان به جنبه‌های فیزیولوژیکی، روان‌شناختی و ارتباطی نوجوان و نوجوانی پرداخت.

از دیدگاه زیستی؛ ورود به مرحله نوجوانی منجر به افزایش فعالیت غده هیپوفیز به صورتی می‌شود که هورمون‌هایی را که قبلاً ترشح نمی‌کرد، ترشح کند. ترشح این هورمون‌ها، به نوبه خود منجر به فعالیت غدد داخلی دیگر شده، ترشح هورمون‌های دیگر را باعث می‌شود؛ مثل هورمون‌های جنسی و هورمون‌های رشد. این هورمون‌ها و هورمون‌های دیگر از راه‌های پیچیده‌ای با هم در کنش متقابل هستند تا پیشروی منظم رشد جسمانی و فیزیولوژیکی را برانگیزند. آنچه در این دوره اتفاق می‌افتد جهش نموی نوجوانی است که به میزان ازدیاد سریع قد و وزن اطلاق می‌گردد و با بلوغ جنسی توأم است.

* به خاطر ازدیاد سریع قد و وزن در این دوره، نیازهای غذایی نوجوانان در سال‌های رشد به‌طور چشم‌گیری افزایش می‌یابد.

* به خاطر تفاوت در رشد اعضاء مختلف بدن (تغییر در تناسب اعضاء بدن)، نوجوانان موقتاً احساس ناخوشایندی پیدا می‌کنند. اظهار نظرات والدین در خصوص تغییرات جسمی نوجوان می‌تواند هم آسیب‌زننده باشد و هم آرامش‌بخش و اطمینان دهنده.

* رشد عضلات بدن و استخوان‌ها بخصوص در پسرها، باعث می‌شود سازگاری آن‌ها با مرکز ثقل بدن و مرکز زمین به هم بریزد. گزارشی که والدین در این مقطع می‌دهند این است که «نمی‌دانیم چرا هر چی پسرمان بزرگ‌تر می‌شود، به جای اینکه منظم بشه، شلخته‌تر می‌شود و برای انجام کارهای شخصی‌اش تنبلی می‌کند». نوجوان تا هنگامی که بتواند با افزایش حجم عضلات و در کل افزایش قد و وزنش کنار بیاید و سازگار بشود به زمان نیاز دارد و والدین هم می‌توانند با درک این موضوع، به نیاز آن‌ها احترام بگذارند و این موضوع برای آن‌ها بسیار همدلانه و خوشحال‌کننده است. به آن‌ها اعتمادبه‌نفس می‌دهد.