کتاب تقویت هوش ریاضی در دانش آموزان

تقویت هوش ریاضی در دانش آموزان نوشتهٔ بهنام حسیناک طحانی در نشر عطران به چاپ رسیده است. هوش از جمله اصطلاحاتی است که مردم بیشتر بکار می‌برند و غالباً آن را یک عامل یا چیز کاملاً جدا و مستقل در فرد می‌دانند و با اصطلاحاتی از قبیل: «پرهوش یا تیزهوش»، «کم‌هوش» و «بی‌هوش» دربارهٔ دیگران قضاوت می‌کنند ولی در تفسیر معنا و مفهوم آن کمتر اتفاق‌نظر دارند. روان‌شناسان نیز اصطلاح «هوش» را از زبان عامه مردم گرفته یکی از مباحث روان‌شناسی قرار داده‌اند. روان‌شناسان در تعریف هوش با هم اختلاف‌نظر دارند که می‌توان علت‌های عمده آن را چنین خلاصه کرد:

١- پیچیدگی فعالیت‌های ذهنی.

۲-توجه بعضی به نقش و وظیفه هوش و بعضی به ساختمان آن. بدین معنا که گروهی از روان‌شناسان، هوش را بر اساس نقشی که دارد تعریف می‌کنند مانند:

• هوش، استعداد تفکر انتزاعی است. (ترمن - Terman آمریکایی)

هوش، استعداد عمومی فرد برای سازگاری عقلی با مسائل و اوضاع تازهٔ زندگی است. (اشترن Stern آلمانی)

• هوش، استعداد بینش در انسان و حیوان است. (کولر Kohler آلمانی)

• هوش، استعداد یادگیری است (کلوین Colvin- آمریکایی)

• هوش، استعداد استفاده از تجربه‌های قبلی در حل مسائل تازه و پیش‌بینی مسائل بعدی است. گودارد - Goddard آمریکایی

• هوش، استعداد انطباق با محیط است. (پیاژه - Piaget سوئیسی)

• هوش، استعداد کلی فرد به این است که اعمالش دارای هدف باشند، واقعی بیندیشد، و با محیط خود به طور مؤثر رفتار کند. (وکسلر - Wechsler آمریکایی)

درباره کتاب تقویت هوش ریاضی در دانش آموزان

هوش یکی از ویژگی‌های مهم انسانی است. اغلب توانایی‌ها و استعدادهای فردی را به همین عامل هوش نسبت می‌دهند. هوش با اینکه امری کاملاً روشن و بدیهی است، اما درعین‌حال پیچیده‌ترین مفهوم روان‌شناختی است و هنوز تعریف مشخص و واحدی توسط نظریه‌پردازان و روان‌شناسان برای این مفهوم ارائه نشده است. برخی از روان‌شناسان هوش را یک مفهوم یکپارچه و واحد می‌دانند. آنها به انواع هوش اعتقاد ندارند و معتقدند هوش یک عامل کلی است که بر اثر کسب تجربه و یادگیری، برخی جنبه‌های آن رشد می‌کند و برخی توانایی‌های فرد گسترش می‌یابد. در مقابل برخی دیگر از روان‌شناسان و متخصصان به هوش‌های چندگانه با انواع هوش معتقدند. آنها می‌گویند هوش یک مفهوم کلی و یکپارچه نیست، بلکه هوش به چند دسته تقسیم می‌شود. مثلاً برخی روان‌شناسان مانند گاردنر در نظریه خود هوش را به ۷ دسته تقسیم نموده است که عبارت‌اند از: هوش زبانی یا کلامی، هوش منطقی یا ریاضی، هوش فضایی، هوش بدنی - جنبشی، هوش موسیقی و هوش بین‌فردی یا تعاملی بعد از او نیز برخی محققین دو بعد هوش معنوی و هوش طبیعی را به ابعاد هفت‌گانه او افزودند و ابعاد ۹گانه هوش را مطرح کردند. گاردنر معتقد است که در هر فردی یک یا چند نوع از هوش می‌تواند رشد کند؛ بنابراین او توصیه می‌کند معلمان و والدین باید دقت کنند تا دریابند کودکان در کدام یک از انواع هوش‌ها سرآمد و برتر هستند و آنها را در همان مسیر برای شکوفایی استعدادهایشان هدایت کنند (گاردنر، ۲۰۱۱). در ادامه به ویژگی‌های انواع هوش‌های چندگانه اشاره می‌کنیم که ممکن است به شما در شناسایی توانایی و استعداد کودکتان یاری کند.

کتاب تقویت هوش ریاضی در دانش آموزان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به مادر و پدرها، معلمین، روانشناسان کودک و تمام افرادی که با کودکان در ارتباط هستند، پیشنهاد می‌شود. 

بخشی از کتاب تقویت هوش ریاضی در دانش آموزان

تأثیر بازی های تخیلی و داستان برای پرورش ذهن کودک

کودکان معمولاً علاقه زیادی به تأثیر بازی های تخیلی و داستان نشان می دهند. در این یادداشت مزایا و معایب این بازی ها را بررسی می کنیم. رشد کودک دوره های مختلفی را طی می کند که خیال پردازی جزیی از آن محسوب می شود. در سن ۵ سالگی کم کم اعمال ذهنی آنها از قواعد منطقی پیروی می کند ولی هنوز تفکر آنها انعطاف پذیر است و به راحتی نقض قوانین را می پذیرد و مسائل غیر واقعی را باور می کند. در این دوره سنی کودکان هنوز خود محور هستند و اتفاق ها را از منظر خود می بینند و در تشخیص دادن نقطه نظرات نمادی دیگران از نقطه نظرات خود دچار مشکل است. مهمترین خصوصیت ذهنی کودک این تفکر است که اشیا بی جان از ویژگی های جاندار مانند افکار، امیال، احساسات و مقاصد برخوردار هستند که تفکر جاندار پنداری کودک نامیده می شود. این نوع تفکر در کودکان پیش دبستانی کم کم کمرنگ شود.

با این وجود هنگامی که کودکان با چیزهایی روبرو می شوند که دو هویت واقعی و ظاهری دارند قادر به درک دقیق آن نیستند. آنها عقاید سحر آمیز درباره پریان، دیوها، و رویدادهایی که توجیهات موجه را نقض می کنند را دوست دارند ولی با آموزش و تجربه کم کم کم را کنار می گذارند. (برک، ۱۳۹۳) کودکان این سن عقاید منسجم درباره فعالیت های ذهنی را شروع می کنند این آگاهی فراشناخت نامیده می شود یعنی فکر کردن درباره فکر. ما بزرگترها در ک پیچیده ای از دنیای ذهنی درونی خود داریم که از آن برای تعبیر کردن رفتار خود و دیگران و بهبود بخشیدن به عملکرد خویش در تکالیف مختلف استفاده می کنیم که کودک هم این نوع تفکر را فرا می گیرد. دلیل اینکه این بازی ها برای او جذابیت دارند این است که کودکان در انجام امور دارای محدودیت هستند و نمی توانند هر موقع از روز به هرجا که می خواهند بروند یا به اشیایی دست بزنند و یا تجربیاتی مانند بزرگتر ها داشته باشند بنابر این این محدودیت ها را در بازی هایشان جبران می کنند. آنها با نقش دادن به اسباب بازی های خود سفر می کنند، شغل انتخاب می کنند، با عناصر طبیعت ارتباط برقرار می کنند، به حیوانات مختلف نزدیک می شوند و با آنها بازی می کنند. بنابراین بازی های تخیلی نوعی تجربه دنیای بزرگسالی است و رشد ذهنی کودک را به همراه دارد. بهتر است که والدین اجازه دهند کودک این تجربیات را با اسباب بازی های خود داشته باشد و تمایل به کارتن برنامه های تلویزیونی از این قبیل که افراد قدرتمند را به تصویر می کشند هم به این خاطر است که کودک خود را جایگزین این افراد می کند و قدرت های آنها را از آن خود می بیند. (پیر تو، ۱۳۸۵)