کتاب تاریخ روانشناسی در ده پرسش

کتاب تاریخ روانشناسی در ده پرسش نوشته مایکل هایلند است که با ترجمه صبا راستگار است. کتاب تاریخ روانشناسی در ده پرسش به شما یاد می‌دهد چگونه روان‌شناسی را تبدیل به علمی کاربردی کنید.

درباره کتاب تاریخ روانشناسی در ده پرسش

کتاب‌هایی که نام یا موضوعشان با روان‌شناسی پیوند خورده به‌قدری زیاد است که خواننده‌ها در انتخاب دچار مشکل می‌شوند. برای کتاب‌های روان‌شناسی چند نوع مخاطب وجود دارد دانشجویان رشته‌ی روان‌شناسی گروه اول هستند که به کتاب‌هایی تخصصی نیاز دارند،  پدرومادری که به فکر تربیت اصولی کودک‌شان هستند، گروه آخر کسی که در پی معنای زندگی می‌گردد، آن‌که در جستجوی راهی برای کنارآمدن با سوگ ازدست‌رفته‌ای است، کسانی که می‌خواهند برای سردرآوردن از اضطرابی که آن‌ها را فرا گرفته ، آن‌هایی که شیفته‌ی روانکاوی هستند و ... اما کتاب‌ها آنقدر زیاد است که عموما مخاطبان سردرگم می‌شوند. 

اما این کتاب برای کسانی‌ است که دانشجوی روان‌شناسی هستند و یا به این علم علاقه‌ دارند. 

کتاب پیش رو کتابی درباره‌ تاریخ روان‌شناسی است که تحولات و مباحث مهم تاریخی در همه‌ی حوزه‌های روانشناسی را پوشش می‌دهد و با تمرکز بر ده موضوع ادراکی، که امروزه با هم در ارتباط‌اند، گذشته را به حال پیوند می‌دهد.

روان‌شناسی چگونه به علم تبدیل شد و در کدام دسته از علوم قرار گرفت؟ روانشناسی این واقعیت را که هر فردی به نوعی متفاوت از دیگران است چطور ارزیابی کرده و توضیح می‌دهد؟ آیا روانکاوی علمی است؟ چرا علوم شناختی جایگزین رفتارگرایی شد؟ کتاب پیش رو به همه‌ی این سؤالات و بیش از آن پاسخ می‌دهد و در جریان کار به کل بازه‌ روانشناسی، از عصب‌شناسی و هوش مصنوعی گرفته تا هرمنوتیک و پژوهش‌های کیفی می‌پردازد. ساختار این کتاب با کمک گرفتن از تجربه‌ نویسنده در جالب کردن موضوع برای دانشجویان حول ده پرسش شکل می‌گیرد که با همه‌ی حوزه‌های محوری روانشناسی و مکاتب اصلی تفکر در ارتباط است و نشان می‌دهد که هر کدام از این رویکردها و الگوهای درون روان‌شناسی نه صرفاً بر اساس داده، بلکه در فرضیه با هم متفاوت‌اند. مایکل هایلند معرفی گیرایی از مباحث تاریخی و جامعه‌ی معاصر را به ما عرضه می‌کند.

خواندن کتاب تاریخ روانشناسی در ده پرسش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب در کادرهای مشخص مطالبی درباره‌ موضوعات داغ، شخصیت‌های تاریخی، تحقیقات/ تجربه‌ها و واقعیت‌های عجیب ارائه می‌دهد که آن را برای دانشجویان دوره‌ی کارشناسی روان‌شناسی و علاقه‌مندان به این رشته بسیار جذاب است.

بخشی از کتاب تاریخ روانشناسی در ده پرسش

استقرا و قوانین استقرایی

منطق استقرا مبتنی بر این فرض است که قوانین کلی می‌توانند از واقعیت‌ها -یا اگر بخواهیم از اصطلاحی تکنیکی‌تر استفاده کنیم، از رویدادهای خاص- استقرا شوند. در اینجا مثالی برای نحوه‌ی عملکرد این منطق می‌آوریم. فرض کنید در حال گشت و گذار در بیرون از شهر هستید و قوی سفیدی را می‌بینید. مشاهده‌ی قوی سفید رویداد خاصی است. کمی جلوتر می‌روید و قوی سفید دیگری می‌بینید. به گردشتان ادامه می‌دهید و قوهای سفید دیگری می‌بینید تا این‌که این قانون کلی را استقرا می‌کنید:

همه‌ی قوها سفید هستند.

قاعده‌ی استقرا را می‌توان به‌طور خلاصه چنین بیان کرد:

اگر مشاهده شود که چیزی در گذشته به طور منظم پدیدار شده است، همین اتفاق در آینده هم خواهد افتاد.

بنابراین قواعد استقرایی برای پیش‌بینی و کنترل جهانی که در آن زندگی می‌کنیم مفیدند. قواعد استقرایی دلیل عملی دارند. 

در مثال قوها استقرا به این گزاره منجر شد: «همه‌ی قوها سفید هستند»، اما آیا این گزاره درست است؟ در هر گروه از دانشجویان روانشناسی کسانی هستند که بدانند همه‌ی قوها سفید نیستند- قوهای استرالیا (یا قوهایی که اصلیت استرالیایی دارند) سیاه هستند. درنتیجه، پس از مشاهده‌ی چند قوی سیاه می‌توان گفت که آن قانون اولیه - همه‌ی قوها سفید هستند- نادرست است؛ حالا می‌توانیم گزاره‌ی جدیدی بنویسیم:

قوها یا سیاه هستند یا سفید.

باز هم می‌توانیم این سؤال را بپرسیم که آیا امکان دارد درستی این گزاره را ثابت کنیم، به این معنی که صددرصد درست باشد؟ جواب منفی است. درستی این گزاره که همه‌ی قوها یا سیاه‌اند یا سفید هرگز با اطمینان صد درصدی ثابت نمی‌شود، چون ممکن است قوهایی جایی در بوته‌ها پنهان شده باشند که نه سیاه باشند و نه سفید. شاید برایتان جالب باشد که بدانید گزاره‌ی «همه‌ی قوها یا سیاه‌اند یا سفید» در واقع نادرست است. به این دلیل که در گوشه‌ای دورافتاده در این کهکشان گروهی قو هستند که صورتی‌اند و خال‌های آبی دارند. حرف مرا باور نمی‌کنید؟ نمی‌توانید مطمئن شوید که هیچ قوی صورتی و آبی‌ای وجود ندارد، درست به همان اندازه که من می‌توانم مطمئن باشم که قوهای صورتی و آبی وجود دارند.