کتاب پنج راز که پیش از مردن باید بدانی

کتاب پنج راز که پیش از مردن باید بدانی اثری از جان ایزو با ترجمه هما احمدی است. این کتاب که بعد از یک گفتگوی عمیق درباره معنای زندگی نوشته شده است، هنر لذت بردن از زندگی را به ما می‌آموزد. 

درباره کتاب پنج راز که پیش از مردن باید بدانی

جان ایزو درباره ماجرای نوشتن کتاب پنج راز که پیش از مردن باید بدانی اینطور گفته است: «سال ها پیش زنی میانسال به نام مارگارت به من گفت، کوشیده است همه زندگی‌اش را از چشم انداز «پیرزنی نشسته بر یک صندلی گهواره‌ای در ایوان» سپری کند. او می گفت هر زمان که می بایست تصمیمی بگیرد، خودش را پیرزنی مجسم می‌کند که در آن ایوان نشسته و زندگی‌ای را که گذرانیده است، به خاطر می‌آورد. و او از آن پیرزن می‌خواهد راهی را که باید در پیش گیرد، به او نشان بدهد.

تصویری زیبا بود.

فکری در ذهنم شروع به جوانه زدن کرد: آیا چنین نیست که وقتی به پایان زندگی نزدیک می‌شویم، چیزهایی درباره زندگی کشف می‌کنیم که اگر زودتر به آنها پی برده بودیم، زندگی مان بسی بهتر و راحتتر می‌شد؟ آیا اگر با آنان که بخش عمده زندگی شان را سپری کرده و به خوشبختی و معنای زندگی دست یافته بودند، به گفتگو می‌نشستیم، نکاتی مهم درباره یک زندگی هدفمند و در راستای یافتن خوشبختی نمی آموختیم؟»

این کتاب، حاصل گفتگوی جان ایزو با دویست آدم است که سنین بین شصت تا صد و شش‌ساله را می‌گذرانند و خوشبختی را پیدا کرده‌اند. آن‌ها معنای زندگی را به دست آوردند و در این کتاب درباره رازهایشان حرف می‌زنند. رازهایی که دانستنش به ما کمک می‌کند به آدم‌هایی خوشحال‌تر و خوشبخت‌تر تبدیل شویم. این کتاب که از معنای زندگی حرف می‌زند با متن ساده و روانش، عشق و آرامش را به زندگی ما هدیه می‌کند.

برایان تریسی که یکی از نویسندگان کتاب‌های پرفروش است، درباره این اثر اینطور گفته است: «کتابی‌ست غنی حاوی داستان‌های کوتاه از خرد و حکمت که چشم‌انداز زندگی‌ات را گسترش می‌دهد و الزام هر چه بهتر زیستن را در وجودت عمق می‌بخشد.»

کتاب پنج راز که پیش از مردن باید بدانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب پنج راز که پیش از مردن باید بدانی کتابی است برای تمام کسانی که دوست دارند درباره زندگی بیشتر بدانند و شور و اشتیاق را به زندگیشان برگردانند. 

بخشی از کتاب پنج راز که پیش از مردن باید بدانی

یکی از کسانی که با آنان مصاحبه کردم، جووانا، زنی اسپانیولی در سال‌های شصت عمر خود بود. او تنها سه سال داشت که خانواده‌اش از نیکاراگوا به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرده بودند. جووانا از مفهومی کلی به نام دستینو در فرهنگ آمریکای لاتین می‌گفت. دستینو مشابه با مفهوم سرنوشت، نمایندهٔ این باور است که هر یک از ما جاده‌ای ویژهٔ خود داریم و برای حرکت در آن زاده شده‌ایم. به جای عقیدهٔ جبری (که سرنوشت زنی ریاست جمهوری و یا سرنوشت مردی ناکامی تعیین می‌شود)، بر پایهٔ این باور، هر یک از ما ذاتی و ماهیتی راستین دارد. همهٔ اینها راه‌های گوناگون برای بیان موضوعی واحد است ـ که هر یک از ما دارای راهی راستین است و وقتی آن راه را دنبال می‌کنیم، به رضایت و خوشبختی می‌رسیم. ولی پیروی از ندای قلب‌مان به چه معناست و مهم‌تر از آن چگونه بدانیم که چه موقع چنین می‌کنیم؟

«پیروی از ندای دل» معانی زیادی دارد: اشتغال به کاری است که با ذوق و علاقه‌ات هماهنگی دارد، صداقت با خودت دربارهٔ نوع زندگی است که برمی‌گزینی (صداقت است دربارهٔ آنچه که می‌خواهی) و صرف وقت برای شنیدن ندایی کوتاه و درونی است که هرگاه از هدف و ژرف‌ترین خواسته‌هایت غافل شوی، تو را آگاه می‌کند.