کتاب اقبال های خفته

کتاب اقبال های خفته اولین اثر تالیفی مردادعلی صفدری است و همان‌طور که از نام آن پیدا است به روایت ماجراهایی از اقشار فرو دست جامعه اشاره دارد.

درباره کتاب اقبال های خفته

شخصیت‌های اصلی داستان را مهاجران عموما مجردی تشکیل می‌دهند که برای کار از دیگر شهرهای ایران یا کشورهای همسایه راهی تهران شده‌اند و در محله‌ای نزدیک بازار تهران و مولوی معروف به کوچه ماست بندها اقامت کرده‌اند.

نویسنده به زیبایی ناکامی و امیدهای این قشر را به همراه اتفاقات جالب و با زبانی ساده و قابل فهم برای مخاطب تحریر کرده است.

خواندن کتاب اقبال های خفته را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات داستانی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب اقبال های خفته

صبح یک روز جمعه گرم و کسل‌کنندهٔ تابستانی، اهالی خانه‌ای در انتهای کوچهٔ ماست‌بندها، طبق معمول تمام این سال‌های گذشته با سروصدای صاحبخانهٔ غُرغُرویشان از خواب بیدار شدند. لباس پوشیده و نپوشیده، خود را به کنار پنجرهٔ اُتاق‌هایشان رسانیدند و از پشت پنجره به معرکه‌ای چشم دوختند که اول صبحی صاحبخانهٔ ندید بدیدشان براه انداخته بود. چشم‌های اهالی پُف کرده و خواب‌آلود بود و بدن‌هایی عرق‌کرده و بدبو. دیشب خسته از یک روز کاری سخت و ملال آور به اُمید فردایی بهتر و روزگاری خوشتر به خواب رفته بودند؛ که این بی‌همه چیز از خودراضی با صدای انکرالاصواتش خواب را به چشم مستأجرانش حرام کرد:

-این بار چندمه که دارم می‌گم آشغال‌های وامونده‌تون را توی آبخوری نریزید. این سطل زباله را برای چی این گوشه گذاشتم؟ مگه چقدر واسه من عایدی دارید که همه‌اش دردسر، همه‌اش سردرد. طبق معمول دیشب یکیتون بی‌دقتی کرده؛ ببخشید غلط کرده چایی و آشغال‌های میوه‌اش رو ریخته تو لولهٔ آب خوری. حالا بیا درستش کن. سرهنگ، اصغر دراز، بابا اوسا جواد، افغانستانی‌ها، یکی بیدار نیس جواب ما رو بده؟

اهالی هاج و واج مانده بودند که صبح اول صبحی، گیر کار این نانجیب چه می‌تواند باشد که این معرکه را بپا کرده است. اصغر با زیر پیراهن و زیر شلواری توی حیاط دوید. از توی انباری یک فنر لوله‌بازکنی برداشت و سر آب‌خوری آمد. در حالی که با یک دست چشم‌های خواب‌آلوده‌اش را می‌مالید بی‌سلام و بی‌کلام فنر را توی سیفون آب‌خوری رد کرد. بوی گند فاضلاب جمع شدهٔ توی لوله و آب سررفته از آب‌خوری که تا وسط حیاط هم آمده بود، در این فصل سال و این محل که فاضلاب درست درمانی نداشت، مشام هر کسی را آزار می‌داد. اصغر چند تا تقه به فنر زد:

-آها باریک‌الله؛ ادامه بده اصغر؛ همینه. چند تا دیگه.

و یکهو صدای خور خور آب و باز شدن سیفون آب‌خوری. فنر را جمع کرد به انباری برد و سلانه‌سلانه برگشت. دست‌هایش را شست و به طرف اُتاقش به راه اُفتاد. معلوم بود از خواب دیشب سیر نشده بود.

حالا بیا درستش کن. سرهنگ، اصغر دراز، بابا اوسا جواد، افغانستانی‌ها، یکی بیدار نیس جواب ما رو بده؟

اهالی هاج و واج مانده بودند که صبح اول صبحی، گیر کار این نانجیب چه می‌تواند باشد که این معرکه را بپا کرده است. اصغر با زیر پیراهن و زیر شلواری توی حیاط دوید. از توی انباری یک فنر لوله‌بازکنی برداشت و سر آب‌خوری آمد. در حالی که با یک دست چشم‌های خواب‌آلوده‌اش را می‌مالید بی‌سلام و بی‌کلام فنر را توی سیفون آب‌خوری رد کرد. بوی گند فاضلاب جمع شدهٔ توی لوله و آب سررفته از آب‌خوری که تا وسط حیاط هم آمده بود، در این فصل سال و این محل که فاضلاب درست درمانی نداشت، مشام هر کسی را آزار می‌داد. اصغر چند تا تقه به فنر زد:

-آها باریک‌الله؛ ادامه بده اصغر؛ همینه. چند تا دیگه.

و یکهو صدای خور خور آب و باز شدن سیفون آب‌خوری. فنر را جمع کرد به انباری برد و سلانه‌سلانه برگشت. دست‌هایش را شست و به طرف اُتاقش به راه اُفتاد. معلوم بود از خواب دیشب سیر نشده بود.