کتاب روانشناسی عصبی در آموزش و یادگیری

کتاب روانشناسی عصبی در آموزش و یادگیری نوشته مژگان فریدون نژاد است. کتاب روانشناسی عصبی در آموزش و یادگیری را شرکت چاپ و نشر بین‌الملل منتشر کرده است، این کتاب کمک می‌کند افراد بتوانند اطلاعات کامل‌تری از شیوه‌های تربیتی داشته باشند.

درباره کتاب روانشناسی عصبی در آموزش و یادگیری

پیشرفت‌‌های اخیر، درهای جدیدی از علم را بر روی محققان باز گشوده است. فناوری‌‌های نوین این امکان را فراهم آورده است تا از مغز تصویربرداری صورت بگیرد. این فناوری‌‌ها به محققان این امکان را ‌می‌‌دهد تا واکنش‌‌هایی را که مغز در شرایط مختلف از خود نشان ‌می‌‌دهد ثبت و آن را مورد کنکاش قرار دهد. یکی از حیطه‌‌های نوظهور در زمینۀ آموزش، ورود محققان حیطۀ علوم اعصاب به آموزش و یادگیری ‌است که حیطه‌‌ای بین رشته‌‌ای به نام علوم اعصاب تربیتی را خلق کرده است که به بررسی چگونگی کارکرد مغز در آموزش و یادگیری ‌می‌پردازد. در این مطالعه، محقق تلاش کرده است تا به بررسی حیطۀ نوظهور علوم اعصاب تربیتی بپردازد. مباحثی که در این مطالعه مورد بررسی قرار ‌می‌گیرند عبارت‌اند از: شناخت، روانشناسی عصبی، آموزش و اصول یادگیری عصب‌شناختی، ارزیابی عصب‌شناختی، مزیت‌ها و کاربردهای علوم اعصاب تربیتی و در نهایت چشم‌ انداز علوم اعصاب تربیتی. امیدواریم موضوعات مطرح‌ شده در این مطالعه بتواند منبع خوبی جهت آشنایی با رشتۀ علوم اعصاب تربیتی برای خوانندگان باشد.

خواندن کتاب روانشناسی عصبی در آموزش و یادگیری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دانشجویان روان‌شناسی و علاقه‌مندان به این رشته پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب روانشناسی عصبی در آموزش و یادگیری

در روانشناسی، شناخت به فرایند کسب، سازماندهی و استفاده از معلومات ذهنی اطلاق ‌می‌شود. در تعریف شناخت، روانشناسان مفهوم محوری فرایند را استفاده و تکرار ‌می‌ کنند. شناخت در روانشناسی به فرایندهایی اشاره دارد که حاصل ذهن آدمی است و به «دانستن» منجر ‌می‌ شود. این فرایندها شامل یادآوری، ارتباط دادن، طبقه‌ بندی کردن، نمادسازی، تجسم یا تصور، حل مسئله و تخیل و رویاپردازی ‌می‌باشد. حیطه‌ ای از روانشناسی که ‌می‌ توان آن را نوظهور هم تلقی کرد به نقش کارکرد مغزی در شناخت ‌می‌ پردازد. این حیطه از روانشناسی که از علوم اعصاب برای توصیف کارکردهای مغزی در شناخت و یادگیری استفاده ‌می‌ کند به عنوان علوم اعصاب شناختی مطرح است. علوم اعصاب به ویژه شاخه‌ ای از آن به نام علوم اعصاب شناختی، ابزارهای الکتروفیزیولوژیک و روش‌های تصویربرداری مغز را برای درک نحوۀ پردازش «دانش، بینش و تجربه در ذهن و مغز» و مسیرهای عصبی دخیل در آن‌ها به کار گرفته است. از سوی دیگر، دلایل زیادی در ضرورت تبیین رابطۀ علوم اعصاب شناختی و آموزش و یادگیری مطرح شده است. برای مثال، بهبود وضعیت آموزش و پرورش خصوصاً دربارۀ کودکان، از مهم‌ترین اولویت‌های راهبردی بسیاری از کشورها است. از آنجا که مغز عضو اصلی دخیل در فرایند یادگیری است، تولید و توسعۀ دانش دربارۀ کاربرد مغز ‌می‌تواند به بهبود برنامه‌های آموزشی بینجامد. یافته‌های اخیر دربارۀ چگونگی کارکردهای مغز به پیدایش موجی از بینش‌ های جدید دربارۀ موضوعاتی همچون تفکر، حافظه، انگیزش، یادگیری و رشد منجر شده است. این یافته‌ها اطلاعات ارزشمندی دربارۀ چگونگی یادگیری و رشد مغز در اختیار مربیان قرار داده است که آنان را به تلاش در راستای استنتاج و استخراج اصول و دلالت‌های تربیتی معتبر از عصب‌شناختی یادگیری و آموزش و برقراری پیوندی مستحکم بین دو قلمرو تربیت و علوم اعصاب ترغیب نموده است. در این مطالعه، بنا داریم مروری بر حیطه‌ای نوظهور داشته باشیم که با نام‌های علوم اعصاب تربیتی یا روانشناسی عصبی در تربیت یا علوم اعصاب شناختی ـ تربیتی شناخته ‌می‌ شود.