جی. پی. واسوانی

جی. پی. واسوانی (Jashan Pahlajrai Vaswani) مشهور به دادا واسوانی در ۲ اوت ۱۹۱۸ به دنیا آمد و در ۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۸ میلادی درگذشت. او یکی از آموزگاران برجستهٔ معنوی هندو و رهبر مرکز سادو واسوانی در هند بود که شعبات متعددی در شهرهای مختلف هند و کشورهای دیگر جهان داشته است. از کودکی استعداد و هوش فوق‌العاده‌ای نشان داد و با پشت سر گذاشتن چند ارتقای سریع تحصیلی، آموزش رسمی خود را در سنین بسیار پایین به پایان رساند و انگلیسی را زیر نظر مربی خصوصی فرا گرفت. والدین او، به‌ویژه مادرش (کریشنا دوی) که از نخستین زنانی بود که از آموزش انگلیسی بهره‌مند شد، نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت معنوی و علمی این نویسنده داشتند. دادا واسوانی علاوه‌بر رهبری معنوی، نویسندهٔ حدود ۱۵۰ کتاب خودیاری به زبان‌های سندی و انگلیسی است. او هنر زندگی در چارچوب ساده، اندیشه، گفتار و رفتار نیکو را از شاهراه خدمت به مردم و هدایت دل‌ها می‌دانست، پیام‌آور بخشایش و رحمت و مهربانی بود و در آثار و سخنرانی‌های جهانی خود، خشم و آتش نفرت را سد راه رشد انسان می‌دانست. او به اهمیت آگاهانه و ارادی بخشیدن و رهایی از زخم‌های کهنهٔ درون اشاره می‌کرد. دادا واسوانی در طول زندگی خود در محافل بین‌المللی ازجمله مجلس عوام انگلستان، سازمان ملل متحد در نیویورک، مجمع جهانی رهبران مذهبی در شیکاگو و دانشگاه آکسفورد سخنرانی و ابتکاراتی مانند «لحظهٔ آرامش» را پایه‌گذاری کرد که در آن مردم در تاریخ تولد او، دو دقیقه سکوت اختیار کرده و همگان را می‌بخشند. این نویسنده، طرفدار سرسخت گیاه‌خواری و حقوق حیوانات بود و تأکید داشت که مهربانی و خدمت به دیگران، مسیر رسیدن به آرامش درونی و صلح جهانی است. او پس از سقوط در ۹۱سالگی به‌شدت آسیب دید و پس از سال‌ها زندگی، عمدتاً بر ویلچر، درگذشت. او سه هفته مانده به ۱۰۰سالگی، این جهان را ترک کرد. آموزه‌ها و آثار جی. پی. واسوانی، الهام‌بخش میلیون‌ها نفر در سراسر جهان بوده است. کتاب جادوی بخشش، یکی از آثار مکتوب او است. جی. پی. واسوانی (دادا واسوانی) در طول زندگی خود، جوایز و افتخارات متعددی را برای خدمات معنوی و انسان‌دوستانه‌اش دریافت کرد. ازجمله مهم‌ترینِ این افتخارات می‌توان به دریافت جایزهٔ صلح یو ثانت (U Thant Peace Award) در آوریل ۱۹۹۸ اشاره کرد که به‌پاس تلاش‌های بی‌وقفهٔ این نویسنده در راستای ترویج صلح جهانی به او اهدا شد. همچنین او در دسامبر ۲۰۱۲ در اولین کنگرهٔ جهانی معنویت در حیدرآباد، جایزهٔ دستاورد عمر (Lifetime Achievement Award) را دریافت کرد و در سال ۱۹۸۹ به‌عنوان عضو افتخاری باشگاه روتاری (Paul Harris Fellowship) معرفی شد.