کتاب صوتی به خواهر و برادرها گفتن از خواهر و برادرها شنیدن

کتاب صوتی به خواهر و برادرها گفتن از خواهر و برادرها شنیدن، اثر آدل فابر و الین مازلیش، یک کتاب عالی است که به شما کمک می‌کند تا به فرزندانتان در ساخت یک رابطه‌ی عالی خواهر برادری، بدون دعوا و تنش، کمک کنید. 

نسخه صوتی کتاب به خواهر و برادرها گفتن از خواهر و برادرها شنیدن را با ترجمه‌ی نگین کشاورزیان و صدای فریبا فصیحی و شهره روحی بشنوید. 

درباره‌ی کتاب صوتی به خواهر و برادرها گفتن از خواهر و برادرها شنیدن

دعوا بین خواهر و برادرها یک چیز معمول است. اما این موضوع می‌تواند فشار روانی زیادی روی تمام اعضای خانواده بگذارد. پدر و مادر از دیدن رابطه‌ی بدی که بین فرزندانشان وجود دارد، کلافه می‌شوند و خواهر و برادر هم گاهی نمی‌توانند حضور همدیگر را تحمل کنند. شاید والدین فکر کنند که رابطه‌ای که بین بچه‌ها شکل می‌گیرد بعدا خود به خود درست می‌شود اما واقعیت این است که ساختن و بهبود رابطه به صورت خود به خود انجام نمی‌شود. باید برای آن تلاش کرد. شاید پدر و مادر در فکر فرزندان دوم و سوم باشند و این نگرانی که رابطه‌ی بچه‌ها با هم چگونه است، به شدت آزارشان بدهد. آدل فابر و الین مازلیش در کتاب صوتی به خواهر و برادرها گفتن از خواهر و برادرها شنیدن به شما می‌آموزند که برای ساختن یک رابطه‌ی خوب خواهر و برادری، چه کارهایی لازم است انجام بدهید. کتاب صوتی به خواهر و برادرها گفتن از خواهر و برادرها شنیدن می‌تواند نگرانی شما برای داشتن بچه‌های بیشتر را از بین ببرد و رابطه‌ی بین کودکانتان را ترمیم کند. 

کتاب صوتی به خواهر و برادرها گفتن از خواهر و برادرها شنیدن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب صوتی به خواهر و برادرها گفتن از خواهر و برادرها شنیدن یک کتاب عالی برای تمام پدر و مادرهایی است که نگران رابطه‌ی بین فرزندانشان هستند. اگر در فکر بچه‌ی دوم و سوم هستید، حتما کتاب صوتی به خواهر و برادرها گفتن از خواهر و برادرها شنیدن را گوش کنید.

درباره‌ی آدل فابر

آدل فابر ۱۲ ژانویه ی ۱۹۲۸ در آمریکا به دنیا آمد. آدل فابر متخصص ارتباطات میان کودکان و بزرگسالان است که درباره‌ی تربیت فرزندان و مسائل خانواده‌ها کتاب می‌نویسد. فابر در حال حاضر در نیویورک زندگی می کند.

بخشی از کتاب صوتی به خواهر و برادرها گفتن از خواهر و برادرها شنیدن

فکر می‌کردم چشم و هم‌چشمی بین خواهر و برادر مال بچه‌های مردم است. فکر می‌کردم من زرنگ‌تر از این حرف‌ها هستم که مثل پدر و مادرهای دیگر کاری بکنم که باعث حسادت بین فرزندانم بشود، چون هیچ‌وقت آن‌ها را با هم مقایسه نکردم. از هیچ‌کدام طرفداری نکردم یا هیچ‌کدام را نورچشمی خودم ندانستم. چه کوتاه‌فکر و ازخودراضی بودم. فکر می‌کردم اگر هر دو پسرم بدانند که به یک اندازه دوستشان دارم خیلی کمتر با هم دعوا می‌کنند ولی مسئله این بود که آن‌ها واقعاً سر چه چیزهایی با هم دعوا می‌کردند؟ سر هر چیزی که پیدا می‌کردند. انگار از صبح که چشم باز می‌کردند تا شب که می‌خوابیدند کاری به جز دعوا کردن نداشتند. روز و شبشان سیاه شده بود.