کتاب صوتی داش آکل

کتاب صوتی داش آکل، داستانی نوشته‌ی صادق هدایت است که در مجموعه‌ی سه قطره خون منتشر شده است. داش آکل داستان عشق یک لوطی به دختری جوان و کل‌کل‌هایش با یکی از لات‌های محله است.

مسعود کیمیایی در سال ۱۳۵۰ فیلمی از روی داش آکل صادق هدایت ساخت و بهروز وثوقی در این فیلم نقش‌آفرینی کرد. نسخه صوتی داستان داش آکل را با صدای محمد نوروزی فرسنگی می‌شنوید. 

درباره‌ی کتاب صوتی داش آکل

داش آکل مخفف سه کلمه است: داداش، آقا، کُل. کل به معنای بی‌تناسب و بدهیکل است. داش آکل داستان یک لوطی به نام داش آکل است. یک حاجی شیرازی در زمان مرگ وصیت می‌کند که داش آکل به کارها و اموال او رسیدگی کند. داش آکل وقتی برای انجام کارهای حاجی به خانه‌شان می‌رود، دختر حاجی را می‌بیند و به او دل می‌بازد. اما چون سن و سال دختر خیلی کم است، ازدواج با او را دور از مردانگی می‌بیند. به همین دلیل ترتیب ازدواج او را با یک خواستگار جوانش می‌دهد. بعد یک طوطی می‌خرد و غم عشقش را به او می‌گوید. در همین حین است که او و کاکارستم که یک لات بی‌سروپا است، مثل همیشه رجز می‌خوانند. کاکارستم خوب می‌داند که حریف داش آکل نمی‌شود. اما شب ازدواج دختر حاجی، با داش آکل که کارش به عرق‌خوری کشیده است روبه‌رو می‌شود و قمه‌اش را در بدن او فرو می‌کند....

کتاب صوتی داش آکل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

اگر دوست دارید با آثار صادق هدایت آشنا شوید، شنیدن کتاب صوتی داش آکل تجربه‌ی نابی برای شما خواهد بود. 

درباره‌ی صادق هدایت

صادق هدایت در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۲۸۱ متولد شد. او نویسنده، مترجم و روشنفکر ایرانی بود. صادق هدایت را همراه محمدعلی جمالزاده و بزرگ علوی و صادق چوبک یکی از پدران داستان‌نویسی نوین ایرانی می‌دانند.

هدایت از پیشگامان داستان‌نویسی نوین ایران و نیز، روشنفکری برجسته بود. بسیاری از پژوهشگران، رمانِ بوف کور او را مشهورترین و درخشان‌ترین اثر ادبیات داستانی معاصر ایران دانسته‌اند. هرچند آوازه هدایت در داستان‌نویسی است، امّا آثاری از متون کهن ایرانی مانند زند وهومن یسن را بازنویسی کرده او همچنین آثار نویسندگانی مانندِ آنتون چخوف، فرانتس کافکا، آرتور شنیتسلر و ژان پل سارتر را نیز ترجمه کرده‌است. شمار بسیاری از سخنوران ایرانی نسل‌های بعدی، از غلامحسین ساعدی و هوشنگ گلشیری و بهرام بیضایی تا رضا قاسمی و عباس معروفی و دیگران، هر یک به نوعی کمتر یا بیشتر تحت تأثیر کار و زندگی هدایت واقع شده و درباره‌اش سخن گفته‌اند.

از دیگر آثار صادق هدایت می‌توان به زنده به گور، سگ ولگرد، نیرنگستان، سایه روشن و فواید گیاهخواری اشاره کرد.

صادق هدایت در ۱۹ فروردین سال ۱۳۳۰ در پاریس خودکشی کرد و چند روز بعد در قطعهٔ ۸۵ گورستان پر-لاشز به خاک سپرده شد.

بیوگرافی صادق هدایت را در صفحه این نویسنده در طاقچه می‌توانید بخوانید.

جملاتی از کتاب صوتی داش آکل

همة اهل شیراز می‌دانستند که داش آکل و کاکارستم سایة یکدیگر را با تیر می‌زدند. یک‌روز داش آکل روی سکوی قهوه خانة دو میلی چندک زده بود، همانجا که پاتوق قدیمیش بود. قفس کرکی که رویش شلة سرخ کشیده بود. پهلویش گذاشته بود و با سرانگشتش یخ را دور کاسة آبی می‌گردانید. ناگاه کاکارستم از در درآمد، نگاه تحقیر آمیزی به او انداخت و همینطور که دستش بر شالش بود رفت روی سکوی مقابل نشست. بعد رو کرد به شاگرد قهو چی و گفت:

«به به بچه، یه یه چای بیار بینیم.»

داش آکل نگاه پرمعنی بشاگرد قهوه‌چی انداخت، بطوریکه او ماست‌ها را کیسه کرد و فرمان کاکا را نشنیده گرفت. استکان‌ها را از جام برنجی در می‌آورد و در سطل آب فرو می‌برد، بعد یکی یکی خیلی آهسته آنها را خشک می‌کرد. از مالش حوله دور شیشة استکان صدای غژ غژ بلند شد.

کاکا رستم از این بی اعتنائی خشمگین شد، دوباره داد زد: «مه مه مگه کری! به به تو هستم؟!»

شاگرد قهوه‌چی با لبخند مردد به داش آکل نگاه کرد و کاکا رستم از مابین دندان‌هایش گفت:

«ار – وای شک کمشان، آنهائی که ق ق قپی پا میشند اگ لولوطی هستند ا ا امشب میآیند، و په په پنجه نرم میک کنند!»

داش آکل همینطور که یخ را دور کاسه می‌گردانید و زیر چشمی وضعیت را می‌پائید خندة گستاخی کرد که یک رج دندان‌های سفید محکم از زیر سبیل حنا بستة او برق زد و گفت:

«بی‌غیرت‌ها رجز می‌خوانند، آنوقت معلوم می‌شود رستم صولت و افندی پیزی کیست.»

همه زدند خنده، نه اینکه به گرفتن زبان کاکا رستم خندیدند، چون می‌دانستند که او زبانش می‌گیرد، ولی داش آکل در شهر مثل گاو پیشانی سفید سرشناس بود و هیچ لوطی پیدا نمی‌شد که ضرب شستش را نچشیده باشد، هر شب وقتیکه توی خانة ملا اسحق یهودی یک بطر عرق دو آتشه را سر می‌کشید و دم محلة سر دزک می‌ایستاد، کاکا رستم که سهل بود، اگر جدش هم می‌آمد لنگ می‌انداخت. خود کاکا هم می‌دانست که مرد میدان و حریف دانش آکل نیست، چون دوباره از دست او زخم خورده بود و سه چهار بار هم روی سینه‌اش نشسته بود.