کتاب شیرین تر از عسل (گویش خوانساری)

کتاب شیرین تر از عسل (گویش خوانساری) نوشته زهرا محرابیان است. این کتاب به یکی از گویش‌های مردم ایران یعنی گویش مردم خوانسار می‌پردازد و سعی دارد در این کتاب ویژگی‌های آن را ثبت کند.

درباره کتاب شیرین تر از عسل (گویش خوانساری)

خوانسار یكی از شهرستان‌های تابع استان اصفهان و بین شهرستان‌های گلپایگان، نجف آباد و فریدن واقع شده است. از نقاط كوهستانی، مرتفع و سردسیر كشور و از شهرهای مركزی ایران است و تقریبا در میانه راه مركز دو استان اصفهان و مركزی قرار دارد. خوانسار شهری است واقع در شمال غرب استان اصفهان، این شهر مركز شهرستان خوانسار است. این شهر بسیار خوش آب و هوا در عرض جغرافیایی ۳۳ درجه و ۱۳ دقیقه شمالی و طول جغرافیایی ۵۰ درجه و ۱۹ دقیقه شرقی با ارتفاع ۲۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا و پوشش گیاهی متنوع كه لاله‌های واژگون آن معروف هستند. خوانسار در ناحیه‌ای نه چندان دور از كویر مركزی ایران در فاصله حدود ۱۵۰ كیلومتری شمال غرب شهراصفهان واقع شده است

گویش خوانساری یكی از لهجه‌های حدفاصل بین لهجه‌های شمالی و جنوبی دسته غربی است هر چند بخش بیشتر واژه‌های آن با فارسی یكسان است به لحاظ برخی واژه‌های خاص و تصریف افعال با فارسی تفاوت دارد. ویژگی خاص تصریف افعال سبب ماندگاری این گویش به خصوص اصالت آن شده است. گویش خوانساری به رغم فاصله زیاد جغرافیایی با گویش‌های مختلف ایران زمین اعم از شمال، جنوب، شرق و غرب در واژه‌های بسیاری اشتراک دارد به خصوص با زردشتی، كردی، سمنانی، نایینی، گیلانی و مازندرانی در واژههایی مانند (باد) (بد) كه به طور روزمره در این گویش استفاده می‌شود.

نام خوانسار از واژه خان و پسوند سار ساخته شده. خان یا خن در اوستا نام چشمه است و چشمه های بزرگ سرچشمه خوانسار كركخان و شترخان نامیده می‌شوند و كهریزخان و میدان خان هم از نام چشمه گرفته شده نه لقب خان كه سوغات مغول بوده و در عهد قاجار رواج گرفته و سپس منسوخ شده.

این کتاب به گویش خوانساری می‌پردازد و سعی دارد سند ماندگاری باشد در ثبت گویش این منطقه.

خواندن کتاب شیرین تر از عسل (گویش خوانساری) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به زبان‌های محلی پیشنهاد می‌کنیم.