کتاب مهارت های جدید برای تربیت من دیگر من

کتاب مهارت‌ های جدید برای تربیت من دیگر من اثری از عباس قانع عزآبادی است. این کتاب درباره روش‌ها و تکنیک‌های تربیتی صحبت می‌کند که به والدین در برقراری ارتباط بهتر با کودکان کمک می‌کند.

درباره کتاب مهارت‌ های جدید برای تربیت من دیگر من

تربیت کودکان هرچند وظیفه‌ای است بسیار شیرین، اما در عین حال بسیار هم سخت است. این وظیفه که از پیش از تولد کودک آغاز می‌شود، گاه حتی تا دوران بزرگسالی او نیز ادامه می‌یابد و ماهیتش با فراز و نشیب‌هایی همراه است. گاهی همه چیز بسیار ساده و آسان به نظر می‌رسد و گاه همه چیز چنان سخت و پیچیده می‌شود که ممکن است خود را در برابرش عاجز و ناتوان ببینیم. 

عباس قانع عزآبادی معتقد است که کودکان چیزی جدای از ما نیستند، فقط باید دانست که چگونه با آنان رفتار کرد. بهرحال هیچ کودکی با یک دفترچه راهنما متولد نمی‌شود اما کتاب‌های تربیتی بسیاری وجود دارند که به والدین کمک می‌کنند تا راه و روش فرزندپروری و برقراری ارتباطی سازنده با کودکان را فرا بگیرند. 

کتاب مهارت‌ های جدید برای تربیت من دیگر من، اثری است برای تمام والدین. این کتاب ضمن معرفی انواع رفتار والدین و دسته بندی آن‌ها به مخاطبانش کمک می‌کند که رفتار خود را تشخیص دهند و آن را اصلاح کنند. در ادامه درباره موضوعات مختلفی صحبت می‌کند که تمام والدین، حداقل برای یکبار با آن درگیر شده‌اند: موضوعاتی از قبیل دروغگویی کودکان، مفاهیمی که در نقاشی‌هایشان بازتاب پیدا می‌کند، ارتباط والد و فرزندی، پرسش‌های کودکان درباره مرگ، آموزش هدفمندی به کودک، نحوه‌های آموزش کودکان برای مراقبت از خود، پاسخ به سوالات جنسی، تعامل با کودک در محیط آپارتمان و ... از جمله مباحثی هستند که در این کتاب مطرح شده‌اند.

کتاب مهارت‌ های جدید برای تربیت من دیگر من را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب مهارت‌ های جدید برای تربیت من دیگر من کتابی است که به درد تمام والدین می‌خورد. هر کسی که دغدغه تربیت فرزندان را داشته باشد، می‌تواند از محتوای این کتاب استفاده کند. 

بخشی از کتاب مهارت‌ های جدید برای تربیت من دیگر من

انگیزه کودکان خردسال از گفتن دروغ چیست؟

کودکان ۳ تا ۵ سال در حال یادگیری مرز میان واقعیت و خیال هستند. دروغ و داستان‌پردازی در این سن توسط کودک روشی برای کشف این مرز است.

والدین اغلب در برابر آنچه که به‌عنوان دروغ از گفته‌های کودک برداشت می‌کنند، به‌شدت واکنش نشان می‌دهند؛ اما این شیوه همیشه بهترین راه برای بهبود موقعیت نیست. وقتی کودک به ۳ سالگی می‌رسد، اغلب والدین از دروغگویی کودک شکایت می‌کنند و اذعان می‌کنند که نمی‌دانند در برابر آن چه واکنشی نشان دهند؛ اما در دنیای کودک مرز بسیار باریکی میان واقعیت و تخیل وجود دارد.

مثلا وقتی کودک ۳ ساله شما شیر را روی زمین می‌ریزد و شما از او سؤال می‌کنید که چه کسی این کار را انجام داده است به شما پاسخ خواهد داد که کار او نبوده است. این حرف کودک به معنی دروغگویی نیست، بلکه ممکن است تمایل کودک را به نریختن شیر نشان دهد. دلیل دیگر می‌تواند این باشد که اگر مدت زمان زیادی از انجام کار گذشته باشد، ممکن است حتی به یاد نیاورد شیر را روی زمین ریخته است.

همه کودکان زیر ۵ سال برای درک مفهوم دروغ بسیار کوچک هستند. توانایی شناختی این کودکان به اندازه کودکان پیش‌دبستانی که در حال یادگیری تفاوت میان غلط و درست هستند، رشد نکرده است.

قوانین واضح و روشن وضع کنید

اگر مچ کودک را در حال نقاشی روی دیوار بگیرید و از او بپرسید که آیا او این کار را انجام داده است، احتمالا پاسخ کودک «نه» خواهد بود؛ چون نمی‌خواهد شما را عصبانی کند و خودش به دردسر بیفتد.

بهتر است قوانین را از پیش تعیین کنید و بر اساس آن راه‌حل ارائه دهید؛ مثلا به کودک بگویید «قانون ما در خانه این است که فقط می‌توانی روی کاغذ نقاشی کنی، پس بهتر است یک پارچه برداری و به من در تمیز کردن دیوار کمک کنی».

برای مقابله با اتهاماتی که به کودک وارد می‌کنید، احتمالا سعی می‌کند با دفاع از خود بی‌گناهی‌اش را ثابت کند و یا خودش را به نفهمی بزند! در این شرایط بهتر است با صدایی که به گوش کودک برسد بگویید: «دوست دارم بدانم چه کسی شیر را روی زمین ریخته است؟ خیلی خوب می‌شود اگر کسی در تمیز کردن اینجا به من کمک کند!».

بعد از اینکه کودک برای کمک جلو آمد، از او بابت اینکه برای کمک پیش‌قدم شده است، حسابی تشکر کنید. اینها فرصت‌های آموزشی برای نشان دادن رفتار صحیح به کودک است تا بداند در آینده چگونه رفتار کند. تا جایی که امکان دارد سعی کنید از تنبیه کودک صرف‌نظر کنید و به‌جای آن موقعیت را برای آموزش غنیمت بشمارید.

با تأکید بر اهمیت صداقت به پرورش خلاقیت کمک کنید. خلاقیت بین سنین ۳ تا ۵ سالگی در بالاترین حد است. بازی‌های خیالی بخشی از رشد و تکامل طبیعی کودک هستند. در این سنین شما با دوستان خیالی، ابرقهرمانان غیرواقعی، افکار رؤیایی و مکان‌هایی که کودک هرگز در آنها حضور نداشته روبه‌رو خواهید شد. در این دوره می‌توانید به موازات پرورش تخیل کودک، اهمیت صداقت را به او آموزش دهید.

اگر کودک مشغول تعریف کردن جزئیات سفری است که اتفاق نیفتاده است، به سادگی به او بگویید: «خودت می‌دانی که ما هرگز به آنجا نرفته‌ایم، اما اگر می‌رفتیم دوست داشتی چه کار می‌کردی؟». تا جایی که امکان دارد با کودک سرگرم شوید و با همراهی او در جریان تصورات و تخیلاتش قرار بگیرید.

کودکان نوپا اغلب برای جلب توجه ما واقعیات را دستکاری می‌کنند و این ما هستیم که می‌توانیم کودک را به گفتن واقعیت تشویق کنیم.

به کودک بگویید: «تصورات و تخیلات جالبی داری! اما وقتی چیزی را تعریف می‌کنی، همیشه نمی‌توانم بفهمم کدام‌ها واقعی و کدام‌ها تخیلات تو هستند. چیزی که در رابطه بین دو نفر خیلی اهمیت دارد این است که در کنار همدیگر احساس امنیت کنند و این اتفاق وقتی می‌افتد که همیشه به همدیگر راست بگوییم و از واقعیت‌ها حرف بزنیم.»