کتاب سفر به خویشتن

سفر به خویشتن اثر دیگری از اکهارت تله نویسنده کتاب معروف «نیروی حال» است. اکهارت تله یکی از مؤثرترین معلم‌های معنوی جهان - پیوسته به کشورهای مختلف سفر می‌کند و دوره‌هایی به‌نام retreat به معنای خلوت‌گزینی یا گوشه‌نشینی برگزار می‌کند. خیل مشتاقان از سراسر جهان در این دوره‌ها شرکت می‌کنند و از حضور و سخنان عمیق این معلم شهیر معنوی بهره می‌برند، فرصت سؤال کردن از او را نیز در این دوره‌ها دارند.

 درباره کتاب سفر به خویشتن

این کتاب دربردرانده سخنان و نیز جلسات پرسش و پاسخ اکهارت در سه دورهٔ مختلف خلوت‌گزینی است.

دورهٔ اول تحت عنوان «سفر به خویشتن» شش فصل ابتدای کتاب را دربر می‌گیرد، دورهٔ دوم تحت عنوان «از میان در باز» موضوع فصل هفتم کتاب است و دورهٔ سوم تحت عنوان «زیستنی آزاد و رها» در فصل هشتم کتاب آمده است.

در هر کدام از این دوره‌ها ظرایف و نکات عمیقی مطرح شده که برای علاقه‌مندان به این استاد بزرگ، جالب توجه خواهد بود. پرسش‌ها و پاسخ‌های مطرح شده در این دوره‌ها نیز به غنای مطالب افزوده‌اند و نکات جالب توجه بسیاری را مطرح می‌کنند.

از آن‌جا که این سخنان از حالت حضور برآمده‌اند، عطر و رایحهٔ آن حالت را با خود دارند و خواننده را به سوی آن حالت سوق می‌دهند. سخنانی که از دل برآمده و لاجرم بر دل خواننده می‌نشیند و او را از دام ذهن رهایی می‌بخشد و به سوی حضور و آگاهی رهمنون می‌شود.

هنگام خواندن این کتاب باید توجه کرد که در حضور استادی عمیق نشسته‌ایم و منظور از بیان این مطالب، نه افزودن به دانش و اطلاعات شنونده بلکه هدایت او به سوی آگاهی و تجربهٔ حضور بوده است.

با شروع مطالعهٔ کتاب سفری را آغاز می‌کنیم که بسیار متفاوت از سایر سفرهاست. سفری درونی به سوی خویشتن حقیقی، همان خویشتنی که سروصدای بی‌وقفهٔ ذهن آن را پوشانده است.

در این سفر با راهنمایی استادی بی‌نظیر به سوی دهکدهٔ شادمانی که در درون‌مان پنهان است، سفر می‌کنیم و به مدد مطالب عمیقش از راهزنی ذهن در امان می‌مانیم.

در این سفر شگرف نه به وسیلهٔ نقلیه‌ای نیاز داریم و نه حتی به خروج از خانه‌مان! سفری که حتی نیازی نیست از جایی که هم‌اکنون در آن هستیم تکان بخوریم!

سفری به اعماق درون،

سفر به خویشتن.

خواندن کتاب سفر به خویشتن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 همه دوست‌داران کتاب های رشد فردی و خودشناسی مخاطبان این کتاب‌اند.

درباره اکهارت تله

اکهارت تله که با نام اکهارت تول هم شناخته می‌شود، نویسنده و معلم آلمانی است. او در سال ۱۹۴۸ متولد شد. در اسپانیا بزرگ شد و در حال حاضر در کانادا زندگی می‌کند. پدر و مادرش از یکدیگر جدا شده بودند و اکهارت با پدرش به اسپانیا رفت. پدرش اصراری به مدرسه رفتن نداشت و از همین رو او در خانه به مطالعه نجوم، ادبیات و زبان پرداخت. در سن نوزده سالگی به انگلستان رفت و به مدت سه سال مشغول تحصیل زبان‌های آلمانی و اسپانیایی شد. در این دوران وی به خاطر وجود افسردگی، ترس و اضطراب در زندگی خود همواره به دنبال یافتن پاسخ سؤال‌های زندگی خود نیز بود و از این رو در سن ۲۲ سالگی تصمیم گرفت جستجوی خود را در زمینه‌های فلسفه، ادبیات و روانشناسی دنبال کند و بنابراین در دانشگاه لندن ثبت نام کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، تحصیلات تکمیلی خود را در سال ۱۹۷۷ در دانشگاه کمبریج آغاز نمود، اما پس از زمان کوتاهی تحصیلات خود را نیمه‌کاره گذاشت.

اکهارت تله می‌گوید پس از ترک کمبریج درحالی که ۲۹ ساله بود دگرگونی عمیقی را تجربه می‌کند. شبی با رنج غیرقابل تحمل افسردگی و با میلی شدید به خودکشی، از خواب بیدار می‌شود و به یک شهود دگرگون‌کننده دست می‌یابد. او این تجربه را اینطور توضیح می‌دهد: " من نمی‌توانستم خودم را تحمل کنم. ناگهان سؤالی به ذهنم آمد که جوابی برایش نداشتم. این من کیست که نمی‌تواند خودم را تحمل کند؟ ناگهان با یک فضای خالی روبرو شدم. در آن لحظه نمی‌دانستم که خود ساخته شده توسط ذهنم- با تمام سنگینی، مشکلات و زندگی کردن در گذشته ناخوشایند یا آینده ترسناک - فرو ریخته و ناپدید شده است. فردا صبح که از خواب برخاستم همه چیز در صلح و آرامش بود. چون دیگر از خود خبری نبود. تنها حضور و بودن را تجربه می‌کردم. تنها مشاهده‌گر بودم". این احساس ادامه پیدا کرد و او حسی نیرومند از آرامش را در تمام موقعیت‌های زندگی تجربه می‌کرد. تولی تحصیلات دکترای خود را نیمه کاره رها کرد و به مدت تقریباً دو سال بیشتر وقت خود را در پارک راسل در مرکز لندن، در حالتی از سرخوشی عمیق به تماشای جهان نشست.

همین تجربه سبب شد تا او در ادامه زندگی‌اش به یک معلم معنوی تبدیل شود. پس از آن ، او به آمریکای شمالی مهاجرت کرد و کتاب نیروی حال را در سال ۱۹۹۷ منتشر کرد. نوشتن این کتاب او را به شهرت جهانی رساند. وی در ادامه کتاب زمینی نو را تالیف کرد که این کتاب نیز با استقبال بی‌نظیری در دنیا روبرو شد.

 بخشی از کتاب سفر به خویشتن

خوش آمدید. هرجا که هستید، این‌جا خواهد بود و اکنون! این‌که در کجا هستید یا چه ساعتی است، هیچ اهمیتی ندارد.

به‌رغم همهٔ آن تکنولوژی‌ای که این‌جا هست، من می‌خواهم اشاره کنم که این رویداد به هیچ طریق یک اجرا نیست و خبر خوب این‌که من وارد روال‌های گریم نمی‌شوم، چیزی که معمولاً به تلویزیون مربوط است (خندهٔ حضّار).

حواس‌تان توسط تکنولوژی پرت نشود. خوب است که یکباره تکنولوژی را به‌عنوان چیزی در نظر بگیریم که می‌توان از آن استفادهٔ مفید کرد، به جای این‌که آن را در خدمت دیوانگی بشر به کار ببریم؛ در حالی که اغلب مورد دوم روی می‌دهد.

این (تجمع) یک رویداد بسیار ساده است، چیز بزرگی نیست. شخصی در حال صحبت است و شخصی در حالِ گوش‌دادن! این گوشه‌نشینی، ذهن شما را با اطلاعات تغذیه نخواهد کرد و در مورد یاد گرفتن چیزهای جدید و توسعهٔ دانشِ شما نیست، در این مورد نیست که چگونه این و آن را در آینده برای خود ایجاد کنید- البته این کار اشکالی ندارد- تمرکز این عزلت و گوشه‌نشینی، در بُعد افقی نیست؛ بنابراین نه درمورد آیندهٔ شماست و نه درمورد گذشته شما.

آن‌چه در گذشتهٔ شماست یا بخشی از شرطی‌شدگی شماست، مورد آزمون قرار نمی‌گیرد و به آینده هم نگاه نمی‌شود و با بُعدِ افقی وضعیتِ زندگی شما که همان گذشته و آینده است، کاری نخواهیم داشت. گذشتهٔ من و آیندهٔ من، وضعیتِ زندگی من است. هرکسی در این‌جا یک وضعیت زندگی دارد و در اکثر موارد، این یک وضعیتِ زندگی پرمسئله است و برخی از شما ممکن است معتقد باشید که وضعیت به‌طور منحصربه‌فرد به شما تعلق دارد و زندگی شما به‌طور منحصربه‌فردی مسئله‌دار است، اما این‌طور نیست. من متأسفم که این را می‌گویم! (خنده) و اگر وضعیت زندگی شما اکنون مسئله‌دار نیست- من در مورد زندگی شما یا این لحظه صحبت نمی‌کنم، بلکه منظورم وضعیتِ زندگی شماست- فقط کمی صبر کنید! (خندهٔ حضار) چرا که شما ممکن است در فاصلهٔ میان‌پردهٔ دو رویدادِ پرمسئله باشید که گاهی روی می‌دهد. نفسی می‌کشید و آن‌گاه چیزی دیگر اتفاق می‌افتد. بنابراین در طبیعت و ذاتِ وضعیتِ زندگی همین است که مسئله‌دار و تاحدّی غیرقابل‌حل باشد. معماهای لاینحلِ خاصی وجود دارند. آن معماها ممکن است بسیار شخصی به نظر برسند، اما اگر به زیرلایهٔ آن نگاه کنید و از سطح و ظاهر عبور کنید، درمی‌یابید که آن‌ها با معماهای لاینحلِ مردمِ دیگر ارتباط عظیمی دارند. فقط در سطح، کمی تفاوت هست.

حال شما می‌توانید به بسیاری از کارگروه‌ها بروید - و هیچ اِشکالی در آن‌ها نیست. آن‌ها شگفت‌انگیز هستند- آن‌ها برای حلِ معماهای شخصی شما هستند: چگونه یک آیندهٔ بهتر ایجاد کنیم؟ چگونه به این و آن برسیم؟ و آن خوب است؛ اما به هر حال آن، چیزی نیست که ما در این‌جا به دنبالش باشیم.