کتاب صوتی غیبتی فوق العاده

کتاب صوتی غیبتی فوق العاده نوشته جف فوستر با ترجمه وحید مهدیخانی کتابی است درباره‌ی نادوگانگی، رهایی و پایان جست‌وجوی معنوی. این کتاب صوتی با گویندگی صدرا نیک‌فرد و توسط نشر ترنگ منتشر شده است. نویسنده با ترکیبی از توضیح، گفت‌وگو و روایت شخصی، به تجربه‌ی احساس جدایی، رنج، جست‌وجوی معنوی و فروپاشی «منِ جدا» می‌پردازد و نشان می‌دهد رهایی نه در جایی دور، که در قلب همین زندگی روزمره و معمولی حضور دارد. نسخه‌ی صوتی این اثر را می‌توانید از طاقچه خریداری و دانلود کنید.

درباره کتاب صوتی غیبتی فوق العاده

کتاب غیبتی فوق‌العاده (آزادی در میانه‌ی زندگی روزمره) به قلم جف فوستر، نویسنده و معلم معنوی اهل انگلستان، در سال ۲۰۰۹ توسط انتشارات نادوگانگی منتشر شد و سومین کتاب او در حوزه‌ی نادوگانگی و آدویتا محسوب می‌شود. فوستر در این کتاب از خواننده می‌خواهد همه‌ی آنچه درباره‌ی بیداری معنوی، یگانگی، روشنگری و نادوگانگی می‌داند را فراموش کند و امکان تازه‌ای را در نظر بگیرد: امکان آزادی مطلق، همین‌جا و همین حالا، در میان همین زندگی معمولی.

پیام محوری کتاب غیبتی فوق‌العاده این است که جست‌وجوی بی‌پایان ذهن برای «چیزی بیشتر»، چه در قالب موفقیت مادی و چه در قالب روشن‌ضمیری معنوی، می‌تواند با فروپاشی حس «منِ جدا» به پایان مطلق برسد و به غوطه‌ور شدن در عشقی بی‌قیدوشرط بدل شود. فوستر با زبانی روزمره و با تکیه بر تجربه‌ی شخصی خود از افسردگی شدید و بیماری جسمی، نشان می‌دهد که رهایی نه در جایی دور، بلکه در قلب همین لحظه‌ی ساده و معمولی حضور دارد.

خلاصه کتاب صوتی غیبتی فوق العاده

کتاب غیبتی فوق‌العاده بر یک ایده‌ی محوری استوار است: حس جدایی و «منِ مجزا» ریشه‌ی جست‌وجوی بی‌پایان برای خوشبختی، معنویت و کمال است و رهایی در پایان همین جست‌وجو آشکار می‌شود. فوستر توضیح می‌دهد که ذهن همواره در پی «چیزی بیشتر» در آینده است (چه پول و موفقیت، چه روشن‌ضمیری و بیداری) و همین حرکت دائمی، لحظه‌ی حاضر را به وسیله‌ای برای هدفی دور بدل می‌کند. او با استعاره‌ی موج و اقیانوس نشان می‌دهد که موج هرگز از اقیانوس جدا نبوده و انسان نیز هرگز از زندگی جدا نشده است.

هسته‌ی پیام کتاب این است که رهایی نه نتیجه‌ی اصلاح شخصیت و انباشت تجربه‌های معنوی، بلکه نوعی «دیدن» است: دیدن اینکه هیچ «شخص ثابت و جدا» در مرکز زندگی نیست و آنچه همیشه جست‌وجو می‌شده، همین زندگی معمولی است که اکنون در جریان است. فوستر در سراسر کتاب، از رنج شخصی خود به‌عنوان بستری برای رسیدن به این «دیدن» استفاده می‌کند و نشان می‌دهد که بن‌بست و ناامیدی می‌تواند به سادگیِ «این لحظه» منتهی شود.

چرا باید کتاب صوتی غیبتی فوق العاده را بشنویم؟

این کتاب صوتی برای شنونده امکانی تازه طرح کرده است: نگاه کردن دوباره به رنج، جست‌وجوی معنوی و احساس ناکافی‌بودن، بدون نسخه‌های خودیاری و بدون وعده‌ی «تغییر سریع». شنیدن این اثر می‌تواند زاویه‌ی دید نسبت‌به خود، رهایی، معنویت و حتی امور روزمره‌ای مثل نشستن روی صندلی یا نفس کشیدن را دگرگون کند و نوعی سادگی و سبک‌شدن در مواجهه با زندگی به‌همراه بیاورد.

شنیدن کتاب صوتی غیبتی فوق العاده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن این کتاب صوتی به کسانی پیشنهاد می‌شود که درگیر جست‌وجوی معنوی طولانی، احساس پوچی، افسردگی یا حس «هرگز کافی نبودن» هستند. همچنین به علاقه‌مندان نادوگانگی، آدویتا و کسانی پیشنهاد می‌شود که دوست دارند روایت درونی یک جست‌وجوگر معنوی و فروپاشی تصویر «منِ جدا» را از زبان خود او بشنوند.

درباره جف فوستر

جف فوستر در ۳۰ ژوئیه‌ی ۱۹۸۰ در لندن به دنیا آمد و در دانشگاه کمبریج در رشته‌ی اخترفیزیک تحصیل کرد. در اواسط دهه‌ی بیست زندگی‌اش، دوره‌ای از افسردگی شدید و بیماری جسمی را تجربه کرد که او را به جست‌وجوی معنوی فشرده‌ای کشاند. این جست‌وجو در سال ۲۰۰۶ با «فروپاشی حس جدایی» به پایان رسید؛ تجربه‌ای که او آن را بیداری معنوی می‌داند. فاستر پس از این تجربه، نخستین کتاب خود را با عنوان زندگی بدون مرکز نوشت و به‌تدریج جلسه‌ها، دوره‌های آموزشی و جلسات خصوصی در سراسر جهان برگزار کرد.

در سال ۲۰۱۱، مقاله‌ای نوشت و توضیح داد که دیگر خود را «معلم آدویتا» یا «معلم نادوگانگی» نمی‌داند و از یک‌سویه‌نگری تعالیم رادیکال آدویتا انتقاد کرد؛ او به‌جای فلسفه‌ی صرفاً غیرشخصی، شروع به پذیرش و تأکید بر وجود انسانی، شخصی و نسبی کرد که به باور او با «مطلقِ غیرشخصی» در تضاد نیست. فوستر در سال ۲۰۱۲ در فهرست ۱۰۰ فرد معنوی تأثیرگذار جهان مجله‌ی واتکینز رتبه‌ی ۵۱ را کسب کرد.

بخشی از کتاب غیبتی فوق العاده

«شروعی تازه این کتاب نامه‌ای عاشقانه است از سکوت به سکوت. این کلمات از سکوت ظاهر می‌شوند و به‌سوی آن باز می‌گردند. کلمات صرفاً امواجی‌اند بر سطح اقیانوس بی‌کران وجود. می‌رقصند، بازی می‌کنند، آوازشان را می‌خوانند و سپس به درون آن وسعت بی‌پایانِ طراوت شیرجه می‌زنند و باز می‌گردند. این کلمات را بخوانید و آن‌ها را رها کنید. این کلمات را بخوانید و این کتاب را دور بیندازید. آن را بسوزانید. تنها کاری که کلمات می‌توانند بکنند، اشاره کردن است. آن‌ها اشاره‌گرند. تابلوهای راهنمایند. نمی‌توانند زندگی را لمس کنند، نمی‌توانند آن را در برگیرند، اما شاید، فقط شاید، بتوانند به آن اشاره کنند. شاید، فقط شاید، بتوانند مزه‌ای از آن را به ما بچشانند و عطری از آن را به ما برسانند. کلمات این کتاب به چیزی بسیار ساده اشاره دارند: به زندگی همان‌طور که آشکار می‌شود. به ظاهر شدنِ ساده و آشکارِ همه‌چیز در لحظهٔ اکنون. به مناظر، صداها و بوهای کنونی. به طراوتی که پشت همه چیز است، به همه‌چیز سوخت می‌رساند، همه‌چیز را در می‌نوردد، خودش همه‌چیز است. و حتی ورای آن: به غیبتِ «شخصی ثابت و مجزا». به پهنه‌ای وسیع که همه‌چیز را در برگرفته است و از هیچ‌چیزی جدا نیست. به غیبتی فوق‌العاده که در قلب زندگی است و سرانجام خودش را به‌صورت حضوری کامل آشکار می‌کند.»