کتاب صوتی غیبتی فوق العاده

کتاب صوتی غیبتی فوق‌العاده (رهایی در میانه‌ی همین زندگی معمولی) نوشته‌ی جف فوستر با ترجمه‌ی وحید مهدیخانی کتابی است درباره‌ی نادوگانگی، رهایی و پایان جست‌وجوی معنوی. این کتاب صوتی با گویندگی صدرا نیک‌فرد و توسط نشر ترنگ منتشر شده است. نویسنده با ترکیبی از توضیح، گفت‌وگو و روایت شخصی، به تجربه‌ی احساس جدایی، رنج، جست‌وجوی معنوی و فروپاشی «منِ جدا» می‌پردازد و نشان می‌دهد رهایی نه در جایی دور، که در قلب همین زندگی روزمره و معمولی حضور دارد.

درباره کتاب غیبتی فوق العاده

کتاب غیبتی فوق‌العاده با طرح پیام نادوگانگی، از همان ابتدا روشن می‌کند که با اثری روبه‌رو هستیم که می‌خواهد به ریشه‌ی احساس جدایی و جست‌وجوی بی‌پایان برای «چیزی بیشتر» نزدیک شود. جف فوستر در پیشگفتار و مقدمه، همراه با متن‌هایی از فیلیپ پگلر و کریبن پیلی، فضای کلی کتاب را ترسیم کرده است: جهانی که در آن «فرد بیدارشده» و «استاد معنوی» هم بخشی از رؤیای جدایی‌اند و رهایی در دیدن همین رؤیاست، نه در افزودن نقش تازه‌ای به آن. کتاب غیبتی فوق‌العاده در چند فصل و بخش پیوسته پیش می‌رود. در فصل‌هایی مانند «موج و اقیانوس» و «غیرمعمولی در درون امری معمولی» نویسنده با استعاره‌ها، مثال‌ها و گفت‌وگوهای پرسش‌وپاسخ، به موضوعاتی مثل جست‌وجوی خانه، حس «هرگز کافی نبودن»، ترس از مرگ، افسانه‌ی «افراد روشن‌ضمیر» و توهم «منِ جدا» پرداخته است. در بخش‌هایی دیگر، روایت شخصی زندگی جف فوستر، افسردگی، بیماری، تجربه‌ی نزدیک به مرگ و سال‌های جست‌وجوی شدید معنوی، در کنار توضیح‌های نظری آمده است تا نشان دهد چگونه همان رنج و بن‌بست می‌تواند به دیدن سادگی «این لحظه» منتهی شود. کتاب غیبتی فوق‌العاده از یک‌سو زبان و مفاهیم سنت آدویتا و نادوگانگی را به‌کار گرفته است و از سوی دیگر با مثال‌های روزمره‌ای مثل نشستن روی صندلی، تماشای فیلم یا نفس کشیدن، نشان داده است که پیام رهایی در دل ساده‌ترین تجربه‌های زندگی روزانه نهفته است؛ جایی که «غیبتِ شخصِ جدا» به‌عنوان «حضور کامل زندگی» آشکار می‌شود.

خلاصه کتاب غیبتی فوق العاده

این کتاب بر یک ایده‌ی محوری استوار است: حس جدایی و «منِ مجزا» ریشه‌ی جست‌وجوی بی‌پایان برای خوشبختی، معنویت و کمال است و رهایی در پایان همین جست‌وجو آشکار می‌شود. جف فوستر توضیح می‌دهد که ذهن همواره در پی «چیزی بیشتر» در آینده است، چه در قالب پول و موفقیت، چه در قالب روشن‌ضمیری و بیداری معنوی، و همین حرکت دائمی، لحظه‌ی حاضر را به «وسیله‌ای برای هدف» تبدیل می‌کند. او با استعاره‌ی موج و اقیانوس نشان می‌دهد که موج هرگز از اقیانوس جدا نبوده و انسان نیز هرگز از زندگی جدا نشده است. پیام کتاب این است که رهایی نه نتیجه‌ی اصلاح شخصیت و انباشت تجربه‌های معنوی، بلکه نوعی «دیدن» است: دیدن اینکه هیچ «شخص ثابت و جدا» در مرکز زندگی نیست و آنچه همیشه جست‌وجو می‌شده، همین زندگی معمولی است که اکنون در جریان است.

چرا باید کتاب غیبتی فوق العاده را بشنویم؟

این کتاب صوتی برای شنونده امکانی تازه طرح کرده است: نگاه کردن دوباره به رنج، جست‌وجوی معنوی و احساس ناکافی‌بودن، بدون نسخه‌های خودیاری و بدون وعده‌ی «تغییر سریع». شنیدن آن می‌تواند زاویه‌ی دید نسبت‌به خود، رهایی، معنویت و حتی امور روزمره‌ای مثل نشستن روی صندلی یا نفس کشیدن را دگرگون کند و نوعی سادگی و سبک‌شدن در مواجهه با زندگی به‌همراه بیاورد.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن این کتاب صوتی به کسانی پیشنهاد می‌شود که درگیر جست‌وجوی معنوی طولانی، احساس پوچی، افسردگی یا حس «هرگز کافی نبودن» هستند. همچنین به علاقه‌مندان نادوگانگی، آدویتا و کسانی که دوست دارند روایت درونی یک جست‌وجوگر معنوی و فروپاشی تصویر «منِ جدا» را از زبان خود او بشنوند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب غیبتی فوق العاده

«شروعی تازه این کتاب نامه‌ای عاشقانه است از سکوت به سکوت. این کلمات از سکوت ظاهر می‌شوند و به‌سوی آن باز می‌گردند. کلمات صرفاً امواجی‌اند بر سطح اقیانوس بی‌کران وجود. می‌رقصند، بازی می‌کنند، آوازشان را می‌خوانند و سپس به درون آن وسعت بی‌پایانِ طراوت شیرجه می‌زنند و باز می‌گردند. این کلمات را بخوانید و آن‌ها را رها کنید. این کلمات را بخوانید و این کتاب را دور بیندازید. آن را بسوزانید. تنها کاری که کلمات می‌توانند بکنند، اشاره کردن است. آن‌ها اشاره‌گرند. تابلوهای راهنمایند. نمی‌توانند زندگی را لمس کنند، نمی‌توانند آن را در برگیرند، اما شاید، فقط شاید، بتوانند به آن اشاره کنند. شاید، فقط شاید، بتوانند مزه‌ای از آن را به ما بچشانند و عطری از آن را به ما برسانند. کلمات این کتاب به چیزی بسیار ساده اشاره دارند: به زندگی همان‌طور که آشکار می‌شود. به ظاهر شدنِ ساده و آشکارِ همه‌چیز در لحظهٔ اکنون. به مناظر، صداها و بوهای کنونی. به طراوتی که پشت همه چیز است، به همه‌چیز سوخت می‌رساند، همه‌چیز را در می‌نوردد، خودش همه‌چیز است. و حتی ورای آن: به غیبتِ «شخصی ثابت و مجزا». به پهنه‌ای وسیع که همه‌چیز را در برگرفته است و از هیچ‌چیزی جدا نیست. به غیبتی فوق‌العاده که در قلب زندگی است و سرانجام خودش را به‌صورت حضوری کامل آشکار می‌کند.»