کتاب رسائل خواجو

کتاب رسائل خواجو مجموعه رسائل چهارگانه او به نام‌های شمع و شمشیر، سراجیه، شمس و سحاب و نمد و بوریا است. این اثر را با مقدمه، تصحیح و تعلیقات محمد شادروی منش و محمود عابدی در اختیار دارید.

مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب در سال ۱۳۷۲ شمسی به قصد حمایت از کوشش‌های محققان و مصححان و احیا و انتشار مهمترین آثار مکتوب فرهنگ و تمدن اسلامی و ایرانی با نام «دفتر نشر میراث مکتوب» و با کمک وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأسیس شد. پس از یک دهه فعالیت، مؤسسه نخست به «مرکز نشر میراث مکتوب» و سپس در سال ۱۳۸۴ شمسی با دریافت مجوز چهار گروه پژوهشی از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، به «مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب» تغییر نام داد و علاوه بر کار نشر به کار پژوهشی نیز رو آورد.

فعالیت‌های موسسه میراث مکتوب بر تصحیح نسخه‌های خطی فارسی و عربی و تحقیق در متون، پژوهشهای متن شناسی، نسخه‌شناسی و فهرست‌نویسی، میراث‌های مشترک ایران و حوزه ایران فرهنگی، و تاریخ علم متمرکز است.

میراث مکتوب آثار خود را در چند عنوان اصلی و بر اساس موضوع منتشر می کند. در حوزه متون کهن، منشورات مؤسسه به ۱۶ موضوع اصلی تقسیم می شود، از جمله زبان و ادبیات فارسی، علوم و معارف اسلامی، علوم و فنون، تاریخ و جغرافیا، متن‌شناسی، فهرست نسخه‌های خطی، نسخه‌برگردان، رسائل، ارج نامه‌ها، همایش ها و نکوداشت ها و ....

بخش اصلی این آثار به متون فارسی اختصاص دارد. بسیاری از این متون که در سلسله­‌ای غیر از زبان و ادبیات فارسی نیز منتشر شده اند، به عنوان یک متن کهن فارسی نیز دارای اهمیت بسیارند.

جدای از این آثار، میراث مکتوب مجموعه‌ای با عنوان «کارنامه دانشوران اسلام و ایران» به چاپ می‌رساند. در این مجموعه متون کهن به قصد استفاده جوانان یا کسانی که دانش استفاده از اصل متون کهن را ندارند، تلخیص، ساده‌نویسی و بازنویسی می شود

میراث مکتوب همچنین سه نشریه منتشر می‌کند:

«آینه میراث» که دوفصلنامه است و هر شش ماه یکبار منتشر می شود و «ویژه کتابشناسی، نقد کتاب و اطلاع رسانی در حوزه متون» است. «گزارش میراث» که فصلنامه است و به پژوهشهای «حوزه نقد و تصحیح متون نسخه شناسی و ایران شناسی» اختصاص دارد و میراث علمی ایران و اسلام که دوفصلنامه است و به «تاریخ علوم و فناوری دوره اسلامی» اختصاص دارد

افزون بر این، موسسه میراث مکتوب تا کنون نشست‌های نقد و بررسی متعددی درباره مباحث متن پژوهی و متون کهنِ منتشر شده در مؤسسه با حضور استادان و صاحب نظران برگزار کرده است. همچنین همایش‌هایی را در حوزه ‌های مختلف ادبی و فرهنگی و پژوهشی برگزار یا در برگزاری آنها مشارکت کرده است.

درباره کتاب رسائل خواجو

خواجوی کرمانی، کمال‌الدین ابوالعطا، محمود بن علی بن محمود (۶۸۹-۷۵۰ ق)، مشهور به نخلبند شعرا، یکی از شاعران اثرگذار قرن هشتم است. پیوند شعر او با سعدی و نظامی و رابطه شعر حافظ با آثار او برای آشنایان شعر و ادب فارسی مسلّم و معروف است.

از جمله آثار خواجوی کرمانی رسائل چهارگانه اوست: شمع و شمشیر، سراجیه، شمس و سحاب و نمد و بوریا. این رساله‌ها نثری آراسته و آمیخته به نظم و از نوع مناظره‌های ادبی‌اند، و از نظر مایه‌های ادبی و فواید گوناگون زبانی، در مقایسه با آثار دیگران ویژگی و برجستگی ممتازی دارند. رسائل خواجو در سال ۷۴۸ ق و در روزهای اقامت او در کرمان نوشته شده‌اند و نخستین بار است که با استفاده از دست‌نوشته‌های شناخته شده و دستیاب تصحیح و عرضه می‌شوند.

کتاب رسائل خواجو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب رسائل خواجو را به تمام علاقه‌مندان و پژوهشگران متون کهن ادبیات فارسی پیشنهاد می‌کنیم.