کتاب وعده ها، چالش ها و آینده سواد رسانه ای

کتاب وعده ها، چالش ها و آینده سواد رسانه ای اثری از مونیکا بولگر است که در انتشارات پشتیبان به چاپ رسیده است. این کتاب نگاهی به آینده سواد رسانه‌ای در جوامع و چالش های مرتبط با این موضوع دارد.

درباره کتاب وعده ها، چالش ها و آینده سواد رسانه ای 

سواد رسانه‌ای به مرکز جاذبه‌ای برای مقابله با «اخبار جعلی» تبدیل شده است و مجموعه‌ی متنوعی از ذینفعان از مدرسان گرفته تا قانون‌گذاران، نیکوکاران تا فناوران، مطالب قابل توجهی را برای برنامه‌های سواد رسانه‌ای مطرح کرده‌اند. با این حال سواد رسانه‌ای را نمی‌توان حلال تمام مسائل در نظر گرفت.

در عصر حاضر که سرعت انتشار اطلاعات و پیشرفت فناوری ارتباطات با سرعت نور در حال تغییر است، بی ‌شک سواد رسانه‌­ای و اطلاعاتی در معرض چالش­‌های جدی در پاسخگویی به نیازهای مشتریان و صاحب­نظران است. از این­ رو صاحب­‌نظران این حوزه به­  صورت مستمر و مداوم در حال به­ روزرسانی مفاهیم و رویکردهای سواد رسانه‌­ای و اطلاعاتی هستند.

کتاب وعده ها، چالش ها و آینده سواد رسانه ای به ­طور اجمالی به بررسی روند سواد رسانه‌­ای و اطلاعاتی در سال­‌های اخیر پرداخته و با معرفی اجمالی روند عملیاتی این حوزه در کشورهای مختلف، چشم­‌اندازی مناسب به آینده سواد رسانه­‌ای پیش روی خوانندگان قرار داده است. این کتاب حاصل پروژه توانمندسازی آموزش پیوسته در جامعه و پایه‌ای برای ارزیابی تلاش‌های سواد رسانه‌‌ای و محاسبه‌ی آن‌ها با توجه به فضای رسانه‌ای فعلی است.

 خواندن کتاب وعده ها، چالش ها و آینده سواد رسانه ای را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 پژوهشگران رسانه و علوم ارتباطات اجتماعی مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب وعده ها، چالش ها و آینده سواد رسانه ای

به لحاظ تاریخی، نظریه‌های بی‌شماری در مورد نقش رسانه¬ها در جامعه وجود داشته است؛ این نظریه‌ها هرکدام دارای ارزش‌های متفاوتی هستند. قرن‌ها پیش، افلاطون و سایر فیلسوفان سعی کردند که تفاوت بین رسانه‌های اطلاع¬دهنده و رضایت¬بخش را نشان دهند. زمانی که لیبرالیسم به یک فلسفه سیاسی غالب تبدیل شد، بحث و تبادل نظر در مورد رسانه‌ها با مشارکت مثبت در جامعه بر تعادل حمایت از حقوق متمرکز شد؛ جان میلتون در کتاب معروف خود به نام آروپاجیتیکا ، منتشر شده در سال ۱۶۴۴م، به اعتراض علیه سانسور قبل از چاپ کتاب پرداخت و از مزایای تنوع نظرات حتی آن ایده‌هایی که نادرست هستند به‌عنوان یک بخش ضروری از جامعه متمدن، حمایت كرد. میلتون از آموزش به‌عنوان راهی جهت توانمندسازی افراد در تعامل با جامعه مدنی حمایت می‌کرد - اگر کسی ارتباط نادرست را سانسور نکند، دیگری باید خود را در برابر آسیب‌های احتمالی آن آماده سازد. این موضوع از سواد رسانه‌ای به‌عنوان سنگری در مقابل آسیب در آموزه‌های مدرن سال ۱۹۳۸م یاد کرده است، هنگامی که گزارش اسپنس در انگلستان منتشر شد، رسانه‌ها را به‌عنوان «نفوذ فساد» توصیف کرد و به بیماری‌هایی مانند فلج اطفال که مستلزم واکسن است، تشبیه کرده است (مسترمن ، ۲۰۰۱). آموزش رسانه‌ای به‌عنوان نوع ترکیبی آموزش‌ها، متمرکز بر مقاومت در برابر رسانه‌ است که تا اوایل دهه ۱۹۶۰م ادامه داشت (مسترمن، ۲۰۰۱؛ اندرسون ، ۲۰۰۳).